प्रकटन

..

याच महिन्यात माणसानी चंद्रावर पहिले टाकून एकूणचाळीस वर्षं पूर्ण होतील. या निमीत्तानी चंद्राविषयी माहिती गोळा करताना काही संवाद ऐकले. काही स्वगतं ऐकली. वाचून बघा. आणखी वाढवा.थोडसं हलकं फुलकं लिहीण्याचा प्रयत्न केला आहे. ------------------------------------------------------------------------------------------------काय म्हणतेस आज्जी. काहीनाही . हे शरद उपाध्यांचं ऐकतेय बाई. आज्जी तुझी रास कर्क ना गं ? होय गं बाई ....आणि बाबांची पण कर्कच ना? आज्ज्जी चंद्रावर माणूस गेला तेव्हा तू काय करत होतीस गं? तुझ्या बापाचे कुले धूत होती.. क्कयतरी विचारत असतेस. मला एक सांग ..गेलाय कुठे तुझा बापूस ? का?

डोंगराला वळसे घालत जाणारा नागमोडी रस्ता चढता चढता अचानक उतरंड, पुन्हा चढ... कुठे वळणावर अचानक सुर्योदय दिसतो कधी दरड कोसळून रस्ता तुंबतो कुठे पाय घसरणार, कुठे ठेचाळणार कधी मृगजळ दिसणार, कधी अंधार दाटणार काही चिकटवत, काही झटकत, अरूंद रस्त्यावर अगणीत मुसाफीर भळाभळा वाहत. धावणारे, धापा टाकणारे, पाय ओढीत चालणारे, विजयोन्माद करीत सुसाटणारे, धक्काबुक्की करीत माजणारे, स्वत: पडून रस्ता अडवणारे, दुसर्‍याला पाडून रस्ता मिळवणारे, सारेच मुसाफीर एका अगम्य घाईत कोणाकडेच वेळ नाही ना पडलेल्याला सावरायला ना कोणाकडे बघायला समोरचा नारींगी सुर्यास्त बघायला वेळ नाही वाटेत उमलल्या फुलांचा सुगंध जाणवत नाही सर्वातून

तर मंडळी, आज सकाळीच शिवाजीनगर स्टेशण (भें.. शुलेची ऐशीतैशी!) व परिसरात 'मुंबईहून कुणीतरी बडी असामी येणार आहे बॉ!' अशी लोकांची चर्चा चालली होती. कारण डॉक्टर दाढे आणि पेठकर आपापल्या गाड्या घेऊन महामहीम तात्यासाहेब अभ्यंकरांना प्रेमाने उतरवून घ्यायला आले होते. हां, आता आपण आपलं स्वत:ला महामहीम वगैरे म्हणून घ्यायचं, अहो पण कसला आलाय डोंबलाचा महामहीम? या दीडदमडीच्या तात्याला त्या शिवाजीनगगर फलाटावरचं कुत्रंदेखील ओळखत नव्हतं! :) तर ते असो.. ! ठरल्याप्रमाणे पेठकरशेठ, तात्या अन् डॉ प्रसाद दाढे काटा किर्र् मध्ये मिसळ खायला गेले. मिसळ बाकी खरोखरंच फसकिल्लास होती.