Skip to main content

प्रकटन

भागवत सर

लेखक विनायक पाचलग यांनी सोमवार, 06/07/2009 21:32 या दिवशी प्रकाशित केले.
(विनंती- सध्या कॉलेजची परिक्षा सुरु असलेने लेख जरा गडबडीत लिहिला आहे,समजुन घ्यावे ही विनंती.) उद्या गुरुपौर्णिमा.गुरुला वंदन करायचा दिवस. उद्या अनेक ठिकाणी अनेक कार्यक्रम होतील, वंदन वगैरे केले जाईल्, आणि गुरुंचे गुणगान गाईले जाईल ,जे अतिशय योग्य असेल. पण यावेळेस मी मात्र माझी गुरुपौर्णिमा वेगळ्या पद्धतीने साजरी करणार आहे. मागच्या वेळी मी गुरुपौर्णिमेला शिक्षकांवर एक लेख लिहिला होता.(अर्थात तो सकाळ मध्ये शिक्षक दिनाच्या वेळी प्रसिद्ध झाला हा भाग अलहिदा)पण यावेळी मी माझे जीवन बदलणार्‍या एका सरांबद्दल लिहिणार आहे.

एका प्रशिक्षणार्थी पत्रकाराच्या डायरीच्या निमित्ताने

लेखक प्रसन्न केसकर यांनी शुक्रवार, 03/07/2009 14:38 या दिवशी प्रकाशित केले.
मायबापहो, १० जुन पासुन मी दैनिक बोम्बाबोम्ब मधला प्रशिक्षणार्थी पत्रकार प्रमोद भोंडे (पम्या) याची डायरी मिसळपावमार्फत आपल्यापर्यंत घेवून आलो. जरी मराठी माणुस असलो अन वाचन हे माझे व्यसन असले तरी अशाप्रकारचे लिखाण मी करण्याची ही पहिलीच वेळ. अर्थातच त्यात अनेक त्रुटी होत्या. पण आपण माझा हा वानवळा गोड मानुन घेतला, रोज मी जे वेडेवाकडे लिहिले ते वाचले, माझे उदंड कौतुक केले, प्रतिसाद दिले अन प्रोत्साहनही यासाठी आपले सर्वांचे आभार मानावे तेव्हढे थोडेच आहेत. ही डायरी लिहीत असताना अनेक जणांनी मी कोण या प्रश्नाचे उत्तर शोधण्याचा प्रयत्न केला, काहींनी अचुक अंदाज बांधले तर काहींनी मला तसे विचारलेही.

यशस्वी ??

लेखक अनंता यांनी शुक्रवार, 03/07/2009 14:12 या दिवशी प्रकाशित केले.
तुम्ही पाहिलंय कधी मुलांना दुडूदुडू धावतांना? ऐकलाय का कधी पाऊस भुईवर टप् -टप कोसळतांना? धावलाय कधी गिरक्या घेत फुलपाखरांच्या संगे? पाहिलाय सूर्य लपतांना झाकोळत्या ढगांमागे? सकाळपासून रात्रीपर्यंत तुम्ही सुसाट जाता का? 'काय, कसं काय' विचारतांना उत्तर येईपर्यंत थांबता का? लेकराला कधी म्हणत असाल 'आपण हे उद्या करू' गडबडीत तेव्हा पहातही नसाल त्याच्या डोळ्यातले अश्रू आता संपर्क राहिला नसेल मित्र - मित्र दुरावलेला कारण तुम्हाला वेळ नसेल साधं 'क्षेम' पुसायला कुठेतरी पोहोचण्यासाठी धावता तुम्ही जोरात हरवून बसता सगळी गंमत वेगाने धावण्याच्या नादात आयुष्य म्हणजे शर्यत नव्हे अंधारात दीपस्तंभ व्हावे ग
Taxonomy upgrade extras

कुरुक्षेत्र

लेखक विनायक प्रभू यांनी शुक्रवार, 03/07/2009 12:41 या दिवशी प्रकाशित केले.
मास्तरने आजवर महाभारताबद्दल पुस्तकात वाचलेले आणि मोठ्यानी (बी. आर. चोप्रा) सांगितलेल्या गोष्टीवर विश्वास ठेवला होता. मिपावर आल्यानंतर त्याच्या भोळ्या मनाल तडा गेला. मिपा वरच्या काही सद्स्यानी त्याने ५० वर्ष बाळगलेल्या कल्पनांचा चुराडा केला. 'साडी सप्लाय", करुन गेला गाव आणि देवांचे नाव (पांडव जन्म) व इतर कल्पनांच्या मिपावरच्या खुलाशांनी मास्तरखंतावला. ___________________________________________________________ शेवटी अर्जुन कुरकुर करत एकदाचा युद्धाला तयार झाला.कृष्ण घाम पुसत आत्ता येतो म्हणून रथ आणायला गेला.अर्जुनानी धार लावायचा दगड घेऊन बाणांना टोकं काढायला सुरुवात केली.

एका प्रशिक्षणार्थी पत्रकाराची डायरी - अंतिम

लेखक प्रसन्न केसकर यांनी गुरुवार, 02/07/2009 14:20 या दिवशी प्रकाशित केले.
(ही डायरी पूर्णपणे कल्पित आहे पण सत्य आणि कल्पित यातली सीमारेषा खूपच धूसर असते म्हणे. जरी तसे असले तरी या डायरीत लिहीलेले नक्कीच अर्धसत्य आहे. काही पत्रकार या डायरीतल्याप्रमाणे वागत असले तरी बरेचसे तसे नसतात.

कृष्णार्पण

लेखक क्रान्ति यांनी गुरुवार, 02/07/2009 07:43 या दिवशी प्रकाशित केले.
नामस्मरण, चिंतन, सुख वैकुंठीचे जाण चित्ती नांदे समाधान, सा-या चिंता कृष्णार्पण भावभक्ती वाळवंट, मंदिर हे अंतरंग वृत्ति वाहे चंद्रभागा, तिथे वसे पांडुरंग जड देहाचे हे भोग केले त्यालाच अर्पण तूच अनंत ब्रम्हांड, तूच धरा, तू आकाश दूर सारी जो तमाला, अंतरीचा तू प्रकाश तूच दाता, तूच त्राता, तूच कार्य, तू कारण काया, वाचा, मन देवा तुझ्या चरणी लागावे आधि- व्याधी, व्याप- ताप, माया मोह दूर व्हावे तुझे दर्शन घडावे, तनू त्यागताना प्राण
Taxonomy upgrade extras

एका प्रशिक्षणार्थी पत्रकाराची डायरी - भाग १७

लेखक प्रसन्न केसकर यांनी बुधवार, 01/07/2009 15:50 या दिवशी प्रकाशित केले.
(ही डायरी पूर्णपणे कल्पित आहे पण सत्य आणि कल्पित यातली सीमारेषा खूपच धूसर असते म्हणे. जरी तसे असले तरी या डायरीत लिहीलेले नक्कीच अर्धसत्य आहे. काही पत्रकार या डायरीतल्याप्रमाणे वागत असले तरी बरेचसे तसे नसतात.

मृगजळ- (अंतिम)

लेखक प्राजु यांनी बुधवार, 01/07/2009 08:50 या दिवशी प्रकाशित केले.
मृगजळ -१ मृगजळ - २ माय.. ए माय! उठ गं.. थोडं जेवून घे. आज रात्रिच हे वाळवंटातलं जगणं संपणार आहे.. बघ तू. हितनं लांब जायचंय आपल्याला. खूप लांब." ताट वाढता वाढता ती बोलत होती.. मायचं ताट वाढून घेऊन ती माय जवळ आली.."माय... ए माय... माय गं!!! माऽऽऽऽऽऽऽऽऽय!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" हातातलं ताट थाडकन् खाली पडलं.

मी नारकर

लेखक विनायक प्रभू यांनी मंगळवार, 30/06/2009 09:47 या दिवशी प्रकाशित केले.
आयुष्यात प्रथमच हातात कॅमेरा नसल्याचे वैष्यम वाटले. जून २४ ते डीसेंबर २४ ह्या कालावाधीत बायको डोळ्यात तेल घालुन पहारा ठेवते. बेसीन वरचे ओडोमॉस, आफ्टर शेव क्रीम गायब होते. फक्त टुथ पेस्ट असते. मोज्याच्या गाठी मारुन ठेवल्या जातात. टीवी चा रीमोट लपवला जातो. टॉयलेट फ्लश झाले आहे की नाही ह्याची खात्री केली जाते. जाताना रुमाल्,मोबाईल्,छत्री परत आणा ची आठवण केली जाते. 'जेवलात का' चा फोन न चुकता असतो. अशाच एक सकाळी श्री श्री श्री तात्या महाराजांचा फोन आला. " मास्तर, आपल्याला ह्या भानगडीतले && काही कळत नाही. मी पडलो रांगडा माणुस. माझ्या कडे एक केस आहे. तुमचे क्षेत्र आहे.