प्रकटन

त्याचं काय झालं.... (असा सुरुवात केल्याने सगळे लक्ष देऊन ऐकतात अस अनुभव आणि बहुधा पु. ल. देशपांडेनी पण सांगितलाय... असो.) परवा दिवशी PMT स्टॉपवर उभा होतो. सगळ्या PMT कचरा भरल्यासारखे वाहत होत्या... कोणतीच बस आमच्या स्टॉपवर थांबत नव्हती. रिक्षावाले इतके पैसे मागत होते की त्यात अजुन थोडे पैसे टाकले असते तर एक नेनो आली असती.तर तिथे आमचे एक काका भेटले.काका म्हणजे शेजारी राहत होते.

सवयीच्या तऱ्हा सगळी माणस सारखीच म्हणजे हाती पायी सारखीच दिसायला पण प्रत्येकाचा चेहरा वेगळा, त्याच अंतरंग वेगळं, त्याचा स्वभाव वेगळा, त्याच रंगरूप वेगळ इतकच काय प्रत्येकाच्या सवयीहि वेगवेगळ्या, माणूस एक सवयी अनेक व्यक्ती तितक्या प्रकृती तद्वत व्यक्ती तितक्या सवयी. आणि या सवयीतरी किती प्रकारच्या.सवय म्हटलं कि ती त्या माणसाच्या अंगवळणी पडते.   म्हणजे त्या माणसाची इच्छा असो अगर नसो ती गोष्ट त्याच्या हातून घडून जाते.   सवयीच्या नाना तर्हा आपल्याला पहायला मिळतात.

नम्स्कार, मी एथे नवीन अहे. मी सध्या सिद्नी मधे Southern Cross University मधे शीक्तेय मी खूप दिव्संपासून एकत फील करत होते नेत वर browse कर्ता कर्ता, मला हि सीत दिस्ली. एथे खूप वचाय्ला मिल्ट. (sorry i cant write marathi proper here ) मला अज, लिहावस वाटल, करण पर्वाच मझ्या एका मित्रावर इकडचे स्थानिक मित्र चोताश्या कार्णावरून भांड भांड भानडले, तोंडावर ठून्क्ले, मारल सुद्ध मी एथे एकटी राहते, सारखी भीती वाट्त राहते .... खूप कंटाळा येतो, शिकावस वाट्त नही . पैसे भरलेले वया जातील अशीच परत आले तर मी कय करू ? पोलीस सुध मदत करत नाहीत (i am helpless , cant manage this mental stress )

3

3

स्थळः एक प्रसिद्ध माहिती तंत्रज्ञान संस्था वेळ: सकाळची संवादः कर्मचारी१: अरे आपल्या कँपसमधल्या गेस्टहाऊसमधे नव्या खेळांच्या सोयीबरोबर स्विमिंग पूलही होतोय कर्मचारी२: हो का? वा! वा! आता पुढल्या क्लायंट व्हिजिटला त्याला तिथेच उतरवता येईल. ही सोय नसल्याने आपल्या क्लायंटला वेगळ्या हॉटेलात उतरवावं लागे. कारण आता बाकी कंपन्यांमधे ती सोय आहे ना! क.१: मला नाही हा तसं वाटत! क्लायंटला फक्त उत्तम काम हवं असतं त्याला तुम्ही देताय त्या सोयींशी घेणंदेणं अजिबात नसतं.

२४ एप्रिल हा सण कधीचाच जगभर साजरा होतोय. भारतात तर शेकडो, हजारो लोक केक कापून त्यांचा स्वतःचा वाढदिवस असल्याच्या थाटात तो साजरा करतात. आम्ही तुझ्यापर्यंत पोचू शकत नाही...तेही खरं नाही म्हणा तूच आमच्यात आहेस त्यामुळे आम्ही कुठे पोचायचं हा प्रश्नच आहे! तुझं अभिनंदन. लोक तुला क्रिकेटमधला देव मानतात पण खरं सांगू तू देव नाहीस, निदान मी तरी मानत नाही. देव बनणं तसं फार सोपं असतं, दगडालाही शेंदूर फासला की देवपण येतं.

४८ तासानंतर मी कर्नाटक सोडून परत माघारी महाराष्ट्रात जाणार ! बऱ्याच महिन्यांनी परत कोकणात जाणार याची उत्सुकता आहेच पण बेळगाव सुटणार याची पण रुखरुख लागलीये .पूर्वी संयुक्त महाराष्ट्र बद्दल फक्त घरी मॅगी खाताना टि.व्ही.वर पाहिलेलं.

हॉल खच्चुन भरला होता. विद्यार्थी -पालक सभा. नविन सिलॅबस. दहावीच्या पालकांना हायपर व्हायला आणखी एक कारण. दोन कार्यक्रमामधे अर्ध्या तासाचा ब्रेक. त्यात तो भेटायला येणार होता. शाळेतल्या गुणवंत मुलामधला. मुख्याध्यापकांची आग्रहाची विनंती. टाळणे शक्य नव्हते. ----------------------------------------------------------------------------------------- सभा सुरु झाली. चौथ्या वाक्यात मांडीवरील लहानगीने भोकाड पसरले. मी थांबलो. सुज्ञ शिक्षीकेने आईला वर पक्षाच्या खोलीकडे नेले. कुणी तरी दबल्या आवजात कॉमेंट केली. मुले फिदीफिदी हसली. -------------------------------------------------------------------------------