आस्वाद

सुन्दर सुन्दर ओ तुझे जणू ऊषेची लाली शोभते डोळयतील इशारे बघुन ते भाळी कुन्कू लाजते कानात ग डूल तुझ्या कुन्द्कळ्यातुन झळके स्मित नाकातील नथनी गाते माझ्या प्रीतीचे गीत ! वार्याशी जणु झिम्मा खेलती बटा या भालप्रदेशी कानातुन किणकिणती पदके ही जणु खजुराहोची नक्षी ! केस तुझे ग गर्भरेशमी वाराही त्यातुन मोहुन वाहे वेडा होउन प्रत्येकजण हा चेहरा तुझाच पाहे ! अनिरुद्ध

नात्यातले उमाळे- नसतात सत्य सारे ओठांवरील शब्द ,नुसतेच वांझ भारे हातातुनी निसटती हळवी चुकार स्वप्ने हृदयात फक्त् उरते बेचैन आर्त गाणे आभाळ शोधताना हातात मेघ येई डोळ्यामधील अश्रू मग पापणीत राही कोणासही कराव्या का व्यर्थ वल्गना मी माझे मलाच ठावे, ठरलो कसा निकामी

कळलेच नाही मजला जडला कसा जिव्हाळा मन चिंब भिजवुनी हा जणु कृष्णमेघ गेला थेंबात प्रीत जागे स्पर्शास ओढ लागे कळले कधी न जुळले आतुर मनांचे धागे सर्वस्व ये फुलुनी जणु केवडा फुलावा हातात चांदण्यांचा जणु ताटवा मिळावा ओल्या मिठीत धुंद तू सावळा मुकुंद राधा तुझी मी झाले तोडून सर्व बंध

आषाढी एकादशीला ही कविता लिहिलेली. लिहिल्या गेल्यावर माझा मलाच खूप आनंद झाला होता. :) मेघ आषाढाचा गर्जे, गाज गूंजे चराचरी, प्रेमे नादली पंढरी उभा बघून श्रीहरी! दिंडी चालली माहेरा, वाट ओली अंतरीची! उभी लेकराच्यासाठी माय सावळी कधीची!! मुमुक्षू [टीपः अगोदरही याच नावने जालावर प्रसिद्ध केलेली आहे. किंचित बदल करून येथे प्रकाशित करतो आहे. येथेही आवडेल अशी आशा करतो.]