Skip to main content

आस्वाद

पाहिजे एकांत थोडा--

लेखक पुष्कराज यांनी शुक्रवार, 06/03/2009 19:00 या दिवशी प्रकाशित केले.
पाहिजे एकांत थोडा पाहिजे थोडा अबोला पाहिजे पहाट थोडी पाहिजे निशब्द वारा होउनी मग एक तेव्हा अंतरी मिसळून जाउ विसरूनी सार्‍या जगाला चांदणे उधळून देउ मिटूनी तू डोळे तुझे ग काहीशी हरवून जासी स्पर्शता लाभे दिलासा तू मला बिलगून जासी छेडूनी तारा मनाच्या शब्द तू मी सुर होउ विसरूनी सार्‍या जगाला चांदणे उधळून देउ त्रुप्ताता ह्रद्यात दोन्ही त्रुप्ताता देहात ही त्रुप्ताता विश्वास सार्‍या त्रुप्ताता श्वासास ही संपता पहाट थोडी काहीशी हुरहुर व्हावी धुसरत्या तारकांना भेटीचे संकेत देउ विसरूनी सार्‍या जगाला चांदणे उधळून देउ -पुष्कराज
Taxonomy upgrade extras

भटकंती ४ था स्टॉप - नैनीताल

लेखक दशानन यांनी शुक्रवार, 06/03/2009 14:35 या दिवशी प्रकाशित केले.
नैनीताल, वाह ! हा एकच शब्द तोंडातून बाहेर पडतो जेव्हा आपण नैनीताल च्या पहाडी वर पोहचतो, सरोवरांचे शहर नावाने जग प्रसिध्द असलेले हे शहर नैनीताल, भारतात व जगात सर्वांत सुंदर हिल स्टेशन म्हणून ख्याती असलेले छोटे.. पण निसर्गाने मुक्त पणे उधळणं केलेले शहर.

माझी खाद्ययात्रा..

लेखक भाग्यश्री यांनी शुक्रवार, 06/03/2009 01:04 या दिवशी प्रकाशित केले.
आपण देशाबाहेर, आपल्या गावाबाहेर पडलो की नेहेमीच तिथल्या खादाडीची आठवण काढत असतो! मलाही इथे राहून सतत वैशाली, श्रेयस, अभिषेक,गार्डन कोर्ट..... जाऊदे सगळी लिस्ट नाही लिहीत इथे.. पण या सगळ्यांची सतत आठवण होत असते.. पण इथेही काही खायला मिळत नाही असं थोडीच आहे? इथेही अशी अनेक ठीकाणं आहेत, काही स्पेशल डिशेस आहेत ज्या मला खूप आवडतात.. त्यांची ही कथा! (अमेरिकेत नसणार्‍यांना हा लेख असंबद्ध वाटेल, कारण सगळे इथले लोकल रेफरन्सेस आहेत या लेखात.. मात्र पक्क्या खवैय्यला या गोष्टिने काही फरक पडणार नाही असे वाटते.. आणि इथे नक्कीच खवैय्ये आहेत असं माझं मत असल्याने हा लंबाचौडा लेख तुमच्या भेटीला!! ...

खेळ दोन ओळींचा - ४

लेखक राघव यांनी गुरुवार, 05/03/2009 15:26 या दिवशी प्रकाशित केले.
खेळ मागल्यावेळी सारखाच. फक्त यावेळेस दुसरी ओळ दिलेली आहे अन् पहिली जमवायची आहे! ..... कृष्णा, तुझ्या बासरीला बंध कसा नाही! हि कविता नाही. त्यामुळे फक्त दोनच ओळी असणारेत. अट एकच, वर लिहिलेल्या ओळीशी निगडीत अशीच पहिली ओळ असायला हवी! शुभेच्छा!! मुमुक्षु

पानाआडच्या कळ्या - १: "सति"

लेखक वाचक यांनी गुरुवार, 05/03/2009 10:26 या दिवशी प्रकाशित केले.
वास्तविक एखाद्या पुस्तकाने इतके झपाटून जाण्याचे वय (आणि मन) आता राहिलेले नाही. म्हणजे वय खूप झाले असे नव्हे तर आता नवथरपणा जाउन कशालाही पटकन दिलखुलास दाद देण्याची, शिफारस करण्याची खोड जाउन अंगी एक (उगिचच) शिष्टपणा आला आहे. पण ह्या पुस्तकाने मात्र झपाटून टाकले आहे. गेले कित्येक महिने, वाचल्यापासूनच, ह्यच्यावर कहीतरी लिहिले पाहीजे, दुसर्‍या कुणालातरी सांगितले पाहीजे असे तळापासून वाटत होते. एवढे काय आहे ह्या पुस्तकात ?

मनाच्या कुपितले-मुलाखत

लेखक विनायक पाचलग यांनी बुधवार, 04/03/2009 22:24 या दिवशी प्रकाशित केले.
मनाच्या कुपीतले या सदरातला हा दहावा लेख
मुलाखत - केदार कुलकर्णी
तर दोस्तानो, तुम्हाला माहित आहेच की कोल्हापूरला केदार कुलकर्णी याने नुकत्याच झालेल्या 'झी गौरव' समारंभात 'गंध' या चित्रपटासाठी उत्कृष्ट कलादिग्दर्शकाचा पुरस्कार मिळाला. सांगायची गोष्ट अशी की केदारदादा हा देवल क्लबचा कलाकार, आणि मी देखील क्लबचाच. त्यामुळे, माझ्या या दोस्ताला सन्मान मिळाल्याचा मला विशेष आनंद. तसे आम्ही गेल्या 1 महिन्यात भेटलेलो नव्हतोच. त्यामुळे, काल त्याला भेटल्यावर त्याची एक अनौपचारीक मुलाखत घेतली.

सहज भेट्ली वाटेवर ती--

लेखक पुष्कराज यांनी बुधवार, 04/03/2009 19:00 या दिवशी प्रकाशित केले.
सहज भेट्ली वाटेवर ती बर्‍याच दिवसानंतर ओळ्ख पटुनी गाली बर्‍याच दिवसानंतर रंग रेशमी उधळून आले नभात दाटे लाली क्षीतिजावरचे मुग्ध चांदणे फुलुनी आले गाली आनंदघन संध्या झाली बर्‍याच दिवसानंतर सहज भेट्ली वाटेवर ती बर्‍याच दिवसानंतर उपचाराच्या मोडूनी सीमा हाती घेतला हात वळ्णावरती अवघड वेड्या सहज देशील साथ? गडबडली आणि लाजली मान घातली खाली त्या मौनाचा अर्थ सांगण्या कोकीळ धाउन आली आनंदाची उधळ्ण झाली बर्‍याच दिवसानंतर सहज भेट्ली वाटेवर ती बर्‍याच दिवसानंतर
Taxonomy upgrade extras

मण्याच्या खिषातले - शेंगदाणे

लेखक टारझन यांनी बुधवार, 04/03/2009 12:43 या दिवशी प्रकाशित केले.
णमस्कार्स लोक्स , "मण्याच्या खिषातले" या सदर्‍यातला हा माझा नवा णिबंध (जमेल तशी षेंच्यूरी करूच ,,, कांताकाका कुठे आहात? मी येतोय ) अस्पष्टीकरण - या सदर्‍यातला मुळ णिबंध कालच प्रसिद्ध झालेला होता ,मात्र त्यला म्हणावी तशी प्रसिद्धी पर्सणली मार्केटींग करूनही न मिळाल्याने हा णिबंध येथुन उडवत आहे. (उड ...उड .. ए ऊड ना !!! .. मसक्कली मसक्कल्ली ... फुर्र फुर्र फुर्रर्र ... ए उड ना .. माफ करा लोक्स ..

दी कॅट इन दी हॅट - अर्थात टोपीवाले मांजर

लेखक चित्रा यांनी मंगळवार, 03/03/2009 07:23 या दिवशी प्रकाशित केले.
डॉ. सूस - आजचे गूगलचे मुखपृष्ठ पाहिले तेव्हा लक्षात आले की आज डॉ. सूस यांचा वाढदिवस. आज असते, तर ते १०५ वर्षांचे झाले असते. डॉ. सूस हे त्यांचे खरे नाव नव्हे, खरे नाव थिओडोर गीजल. सूस हे त्यांच्या आईचे लग्नापूर्वीचे आडनाव (तसेच त्यांचे मधले नाव) त्यांनी लहान मुलांच्या गोष्टी लिहीताना टोपणनाव म्हणून लावले. डॉ. सूस यांच्या पुस्तकांशी माझी तोंडओळख इथे अमेरिकेत आले तेव्हा पुस्तकांच्या दुकानांच्या शेल्फांवरच्या त्यांच्या एकदोन पुस्तकांमुळे झाली.

<तूच आहेस तो!!>

लेखक पिवळा डांबिस यांनी मंगळवार, 03/03/2009 04:32 या दिवशी प्रकाशित केले.
(प्रेरणा: शरदिनी यांची याच नांवाची कविता! कृपया ह. घ्या!) शिजत जाणारे लुसलुशीत तुकडे मोगलाई रश्श्यात रटरटतांना.... कुणी धाडलंय तुला अन्वर खाटकाच्या दुकानी माझ्या सुखावलेल्या देहसावलीवर आणखी मस्ती चढवायला.... पण चालेल, मुखात विरघळणारा तुझा तो स्पर्श आणि ती रुचकर देणगी पचवतांना तृप्त समाधानाचा चोरटा ढेकर... (गेल्या रविवारी आमच्यासाठी बलिदान करणार्‍या त्या अनामिक बोकडास अर्पण!!!!)
Taxonomy upgrade extras