कालच्या सामन्याच्या मानकर्‍यांसाठी आणि अर्थात आमच्या लाडक्या सचिनदेवासाठी हे कवन... गदीमांचे गीतरामायणातील मूळ काव्य इथे मिळेल. काल रात्रभर नाचुन विजयाच्या उन्मादातच लिवलं गडबडीत आहे, मीटर तपासू नये. काही कडव्यांचा क्रम बदलला आहे, पण मुळ चालीवरच म्हणता येइल. (उद्या वेळ मिळाला की.. " देवहो, बघा 'माही'लीला... या घरी विश्वचषक आला" लिहायचा विचार आहे.. :)) लीलया उडुनी वानखेडेत पेटवी लंका हनुमंत उडे दांडकी सेहेवागाची. बॅट कोसळे मग 'देवा'ची चिता भडकली जणूं चिंतेची राक्षसी करिती आकांत कुणी पळाले हरल्या पायी रिमोट मग कुणी टाकून देई कुणि भीतीनें अवाक होई वरून तो सडका श्रीशांत. गंभीरा पण नक्की ठावे सवे कोहली हळूच धावे कप्ताना कर्तव्य आठवे अचानक आला कल्पांत या सीमेहून, त्या सीमेवर कंदुक पळतो, नुरे भुईवर गंभीराचा स्ट्रोक भयंकर चालला धावा जमवीत उडे मलिंगा, फुटे थीसारा, मुरली पोकळ, कुणा न थारा रडे, ओरडे तों रणदिव कुमारा पडला चिंतेत सहज फोर ते असे मारती विजेपरी तें सिक्स मागुतीं आग वर्षवी नगरीवरती गर्जना करती फलंदाज आकांक्षा मग पुन्हा उसळल्या युवराजांच्या बाहू स्फुरल्या पवित्र मंगल घटिका भरल्या मातृभू बुडे उत्सवात धोनी, भज्जी, संघच सारा “देव” मस्तकी मिरवी प्यारा देवाच्या अन् भारतभूच्या नशीबीचा संपे वनवास ......पेटवी लंका हनुमंत ..... पेटवी लंका हनुमंत