(धूळ)
विडंबन बसंती आणी गब्बरला समर्पीत..
पाठीत लाथ
घालून आम्ही चालायचो
ती एका काचेवर पाय ठेवायची अन्
मी दुसर्या दगडावर पाय ठेवायचो
तोबरा संभाळत
गोळी घालत बोलत असताना
कितने आदमी थे?
असे हलकेच खाजवून विचारायचो
विरूच्या खांद्यावरून
सूsss आवाज करून गोळी गेली
ठाकूर मात्र मारत आहे लाथा
खिळा बसवलेल्या चपलेतून...सटासट सटासट
काव्यरस
मिसळपाव