गणेशाने,पप्पांच्या आठवणी लिहिल्या त्या वाचून मन हळुवार झाले. मलाही माझ्या आईची आठवण झाली. वडिलांनी लवकर एक्झीट मारल्यामुळे आमचे घर एक खांबी तंबू मधे बदलले. आता ,रथाचे एक चाक निसटल्यावर जी फरपट होते त्याचे काय वर्णन करू. परंतू आई ने तो शकट नेटाने चालवला आणी आम्हांला घाटातून पार केले. जास्त काय लिहू तर खालील शब्द सुचले. ..........
या आगोदर असाच भावूक झालेला असताना दोन मुक्तके लिहून आपल्या बरोबर मन हलक केले.
घरात बसून तो स्वमग्न होता,
सुचलेल्या कोट्यांचा हिशोब लावित होता.
मिन्नते बहू केली, परी तो न घराबाहेर आला,
"पिळावयास तुम्हां येईन फिरून" - एवढेच वदला.
कोट्या ऐकताना कावळे, दिल्लीश्वरही हसले जेव्हा,
निमूट गवाक्षे लावून, एकटेच कोट्या करीत बसले तेव्हा.
पापा जो दिल की बात कभी कहते नहीं है
पापा जो मुश्किलों में भी कभी हारते नहीं है
पापा जो कभी किसी चीज के लिए ना कहते नहीं है
पापा कितने भी परेशान क्यों ना हो दिखाते नहीं है
यह तो पापा ही होते हैं जो खुद के लिए कभी जीते ही नहीं है
यह तो पापा ही कर सकते हैं जो अपने घर को खुशियां दिए बिना कभी सोते नहीं हैं।
माजा नाखावा गेलाय होर्मुज खाडीला
माजा नाखावा गेलाय होर्मुज खाडीला
कवा येईल परतून काळजी लागली मला ||ध्रू||
जवा येईल तवा आणीन पेट्रोल डिजेलला
कवा येईल परतून काळजी लागली मला ||१||
सैपाक करत होती तवाच सिलेंडर संपला
कवा येईल परतून काळजी लागली मला ||२||
साडी चोळी नको, नको घेऊ माळ तू मला
एकडाव पेट्रोलची टाकी भरून दे गाडीला ||३||
कोबीची भाजी करपली, मासे नाही भाजीला
डोनाल्ड अन बेंजामीनचा मुडदा बशिवला ||४||
राकेल नाय मिळत, झाडं नाय सरपणणाला
लवकर ये घराला, काळजी लागली मला ||५||
- पाभे
१८/०४/२०२६
मिसळपाव