बुलेट घेतल्यापासूनचे सुखद क्षण

रोज ऑफिसला बुलेटवरच जातो. मनमोकळ्या स्वभावाच्या माझ्या बॉसशी ऑफिसात गप्पा मारताना सहजच म्हणालो, हैद्राबादपासून तीन-चारशे किलोमिटरच्या परिघात मी सर्वत्र बुलेटवर फिरलोय. एक स्कोडा, एक व्हॉल्वो, दोन टोयोटा आणि इतर किरकोळ, ही कौटुंबिक वापराची वाहने असलेल्या बॉसच्या डोळ्यात मनोमन कौतुक आणि (मी प्रवासाला वेळ काढू शकतो म्हणून की काय,) किंचित हेवा तरळला. त्यानं माझ्या पाठीवर थाप मारली व म्हणाला, “तू साला बहोत ऐश करता है!” *** ऑफिसला जाताना मालकिणीला शाळेत सोडतो. तिला एक विद्यार्थी बालसुलभ-कौतुकमिश्रित-आदरानं म्हणाला “मॅडम आपके पास बुलेट है!” *** गावाकडून हैद्राबादला खरेदीसाठी आलेल्या मित्रासोबत मीही कपडे घेतले. संध्याकाळी त्याला बसस्टॉपवर सोडून घरी परत निघालो. बंगीकॉर्डने बुलेटला सामान बांधण्यात नवीन काही नाही. कपड्यांची कॅरीबॅग पेट्रोलटाकीवर ठेवून, तिला बंगीकॉर्डने लेगगार्डला बांधून मी मोकळा झालो. बाजूच्या फूटपाथवर उभा असलेला एकजण हे सर्व पहात होता. त्याला बहुधा हा प्रकार नवीन असावा. माझी त्याच्याशी नजरानजर होताच त्याने भुवया उंचावून-मान डोलावून-मस्त स्मित देऊन मला दाद दिली. ***