बुलेट घेतल्यापासूनचे सुखद क्षण

किकवाली की ऑटोस्टार्ट वाली ?? बुलेट तुमची सर ???

आमच्या सौ चा बुलेट ला तीव्र विरोध आहे.

फाड़़़़़़़फाड.....फाड़

छ्या.. काय राव देशमुख, किती पोटेंशिअल आहे या विषयात आणि तुम्ही चार ओळी खरडल्यात फक्त. ;) ******************************* आपली लहानपणीची स्वप्ने असतात... मोठे झाल्यावर हे करू.. ते करू.. माझी स्वप्ने योनेक्सच्या रॅकेटपासून ते बुलेट पर्यंत अशीच पसरलेली होती. वय वाढताना आणि नोकरीनंतर हळूच अनेक गोष्टींनी शिरकाव केला मात्र बुलेटचे स्वप्न कायम होतेच. बाईकिंग, टूर, भटकणे वगैरे गोष्टींचा विचारही येत नव्हता तेंव्हापासून बुलेट घ्यायचीच्च होती. यथावकाश फिरण्याची गोडी लागली आणि एका क्षणी "रॉयल एन्फिल्ड क्लासीक ३५० ब्लॅक" ची मागणी नोंदवली. त्या सेल्सवाल्याने "थंडरबर्ड घ्या, चांगली आहे", "दुसरा रंग घ्या - कमी वेटिंग आहे" वगैरे मुद्दे मांडून थोडे भरकटवायचा प्रयत्न केला पण मी त्याला वरचे वाक्य परत ऐकवले आणि चारच महिन्यात हिरो होंडा पॅशनच्या बाजूला काळी दिमाखदार रॉयल एन्फिल्ड उभी राहिली. सुरूवातीचे दिवस ओळख करून घेण्याचे होते, त्या महिन्याभरात डग डग डग डग आवाजाची नशा कळाली आणि अजुनही त्या आवाजासाठी गाडी पळवावीशी वाटते..! पहिली राईड होती ती गणपतीपुळे देवदर्शनासाठी. पुणे-सांगली मार्गे गणपतीपुळे आणि नंतर चिपळूण मार्गे परत असा प्लॅन होता. जाताना एका ठिकाणी ऊसाच्या रसामुळे असेल बहुदा पण जबरदस्त फूड पॉईझनिंग झाले आणि सांगलीत चार दिवस झोपून काढले. त्यानंतरच्याच आठवड्यात परत सांगली मार्गे गणपतीपुळ्याला गेलो. तिथून चिपळूणला येताना शॉर्टकट शोधायच्या नादात आबलोलीला गेलो. १५ किमीचा शॉर्टकट आहे असे रस्ता सांगणार्‍याने सांगीतले आणि फारशी न रूळलेली गाडी घेऊन मी एकटा त्या निर्जन रस्त्यावर गेलो. नवीन गाडी, नवीन रस्ता आणि तो १५ किमीचा रस्ता तब्बल ६० किमीचा निघाला. तो प्रवास ज्या धास्तीने पार पाडला ते अजून विसरू शकत नाही. पण गाडीने आजीबात दगा दिला नाही. वेडेवाकडे रस्ते, खाचखळगे आणि सुमारे दीड तास त्या रस्त्यावर मी एकटाच चाललो होतो. नंतर या गाडीवर अनेक जवळच्या ठिकाणी भेटी दिल्या. इंदूर / रावेरखेडी हा प्रवासही झाला. नंतर वेळ होती लेह लदाखची... तब्बल २४ दिवस हाताशी घेऊन लेह प्लॅन आखला, गाडीनेही प्रवासात थोडाफार त्रास दिला पण पुण्याहून भारताचे उत्तरेकडील टोक गाठताना जो रौद्र निसर्ग अनुभवला आणि त्या खडतर परिस्थितीतही गाडीने जी साथ दिली ती निव्वळ लाजवाब होती. उदयपूरहून रोहतकला जाताना समोर काळ्याकुट्ट ढगांची दाटी दिसत होती त्या ढगांची विचित्र सावली जमिनीवर पडली होती आणि भरीस भर म्हणून त्यात वीजा चमकत होत्या. हे सगळे बघत बघत आंम्ही गाड्या पळवत होतो. आंम्ही उन्हातून गाडी चालवत होतो आणि समोर काळ्या ढगांची व सावलीची गुहा तयार झाली होती.. यथावकाश आंम्ही त्या गुहेत प्रवेश केला. सोसाट्याचा वारा.. अचानक कमी झालेला प्रकाश आणि प्रचंड पावसाची लक्षणे दाखवणारा विशीष्ट असा ओला वास सगळीकडे पसरला होता. आंम्ही जसेजसे त्या ढगांच्या गुहेत प्रवेश केला तसे तसे वार्‍याचा जोर वाढत गेला आणि एका क्षणी बुलेट+ त्यावर लादलेले आमचे सामान + आंम्ही असे पळणारे ते वजनदार धूड एका वार्‍याच्या झोतामुळे रस्त्याच्या एका बाजूकडून दुसर्‍या बाजूकडे फेकले गेले. कशीबशी गाडी कंट्रोल केली.. तशाच सोसाट्याच्या वार्‍यातून थोडे पुढे आलो तर पजेरो आणि फॉर्च्युनर सारख्या गाड्या इंडिकेटर लाऊन मुकाट बाजूला थांबल्या होत्या आणि आम्ही बुलेट तशाच दामटत होतो. बुलेटसारख्या गाड्या रस्त्यावरून सरकलेल्या जाणवण्याची ती पहिली आणि शेवटची वेळ.. अन्यथा त्या राक्षसी वार्‍यातही गाडीने व्यवस्थीत टिकाव धरला होता. त्या वादळाची ही झलक पहा.. लेहचे रस्ते आणि बाकी वातावरणाबद्दल काय बोलावे म्हाराजा... आयुष्यभराचा ठेवा बनला आहे ती राईड म्हणजे. पुण्यापासून ते जगातील सर्वोच्च रस्त्यापर्यंत गाडी चालवणे हा एक "अनुभव" होता. पुन्हा पुन्हा घ्यावासा वाटणारा.. राजस्थानातून परत येताना कुठेतरी.. प्रचंड ऊन आणि उष्णतेपासून बचाव म्हणून ऊनाच्या झळा लागू लागल्यावर आंम्ही एखाद्या पेट्रोल पंपावर थांबत होतो. जॅकेट, ग्लोव्हज, मास्क, हेल्मेट हे गार पाण्याने भिजवायचे आणि एक दोनदा तर चक्क बुटांमध्ये पाणी भरून मग गाडी चालवत होतो. हे सगळे प्रकरण पाचव्या मिनीटाला वाळत होते हा भाग अलहिदा.. अशाच एका दिवशी आंम्ही हनुमानगड जवळ मुसळधार पावसात अडकलो.. इतका पाऊस की समोर कांही दिसतच नव्हते. मग एका प्राथमिक आरोग्य केंद्रात गाड्या लावल्या. थोड्या वेळाने बाहेर पडलो तर रस्त्यावर एक दोनशे तीनशे मीटरचा मोठा भाग पाण्याखाली होता. सुमारे दोन ते तीन फुट पाणी साठले होते. मारूती आणि इतर लहान कार बाजुला थांबल्या होत्या. पाण्यातच एक दोन हिरो होंडा बंद पडल्या होत्या. एक दोन ट्रकना पुढे जाऊ दिले आणि रस्ता नीट बघितला व अशा पाण्यात तिसर्‍या ट्रकच्या मागे हिय्या करून बुलेट घातली. ट्रकच्या मागच्या टायरने बाजूला केलेल्या पाण्यातून बुलेट आरामात निघून गेली.. या दीड वर्षातच पुणे ते काश्मीर आणि पुणे ते कन्याकुमारी असा प्रवास झाला आहे.. असे अनेक प्रसंग आहेत.. अनेक क्षण आहेत जेथे या गाडीचा अभिमान वाटला आहे, एक प्रकारचा सुखद भाव दाटून आला आहे आणि समाधान वाटले आहे.

मूळ लेख हा निवग्री तर मोदक चा प्रतिसाद हा मोदक आहे . (निवग्री हा उकडीचा एक पदार्थ असुन तो मोदका साठी केलेल्या उकडीत थोडे ताक , कोथिंबीर व हिरवी मिर्ची चे वाटण मिसळून करतात. आठ दहा मोदक खाल्ले कि एक दोन निवग्र्या ही छान लागतात खायला)

एकदा गावाकडे ओळखीच्याकडे मुक्कामी असता, त्यांच्या दूरच्या नातेवाईकांचे, लग्नाचे आग्रही आमंत्रण मलाही होते, मी ओळखीच्या व्यक्ती कडे मुक्कामी होतो, माझ्याकडे एक नवीन ड्रेस होता, म्हटलं चला ड्रेस चं उद्घाटन करू, मी तो माझा भारिताला नवा कोरा ड्रेस घालून लग्नाला गेलो, लग्न सुरू व्हायला थोडासा अवधी होता, पण एक सटल गोष्ट माझ्या निरीक्षणात आली... माझ्या ड्रेस त्या गावाकडच्या भागांत फारचं उठून दिसत होता, त्यामुळे कदाचित वर पक्षकडील लोक थोडी बुजली असावी... मला आपली चूक लक्षात आली, तसाच परत, जवळील मुक्कामी घरात गेलो, तुलनेनं थोडा नेहमीचंच, परंतु लोकांच्या लग्नकार्यक्रमात घालता येईल असा ड्रेस घालून परतलो. आता वरपक्षकडील मंडळींचा मघाचचा बुजरेपणा नाहीसा झाला. तेव्हा जीवनातला धडा मिळाला, लग्नात किंवा वाढदिवसाला उत्सव मूर्तीच्या घरी असं ड्रेसिंग करून जावे, की लोकांना प्रश्न पडू नये... की "नक्की लग्न / वाढदिवस कोणाचाय ??" हं आता समजा मला जर मिरवायाचंच असेल, तर मी स्वतः चा कार्यक्रम आयोजित करेन...... तिथं काय मिरवायचं ते मिरवीन...

आपल्या प्रतिक्रियेचं प्रयोजन समजलं नाही... नेमकं काय म्हणायचं आहे, ते स्पष्ट केलंत, तर बरं होईल...

नव्या बुलेट बद्दल अभिनंदन .. आणि बुलेट फॅन क्लब मध्ये स्वागत आता एक लांब ट्रिप काढा ... साऊथ मध्येच जायचं असेल तर मधुमलई मार्गे उटी किंवा डायरेक्ट वायनाड गाठा :)

१२ वर्षांपुर्वीची गोष्ट .... मी माझी थंडरबर्डवर सिग्नलवर थांबलो असतांना बाजूच्या स्पेंडरवर बसेल्या माणसानी विचारलं "कितना देती है ?" .... मी शांतपणे उत्तरलो " बहोत .... खुशी देती है।" ..... त्यामाणसाचा चेहरा बघून मजा आली होती ;))

पगला गजोधर, तुमचा इथला किस्सा वाचला. कपडे बदलण्यासाठी तुम्ही जवळच्या मुक्कामावर जाऊन सभ्यतेचे नवे आदर्श प्रस्थापित केलेत याबद्दल अभिनंदन. आम्हांस जशी नंगानाच घालायची सवय आहे तशी तुम्हांस दिसंत नाही. तुमच्या :- जीवनात ही घडी अशीच राहू दे आमच्या :- जीवनात ही खोडी अशीच राहू दे. आ.न., -गा.पै.

व्वा वामनराव मस्त लेख आणि त्यावर मोदकरावांचा प्रतिसाद म्हणजे अगदी आयसिंग ऑन द केक !! बुलेट प्रेमी परंतु सीडी १०० वर समाधान मानणारा चामुंडराय.... या निमित्ताने तुमच्या जीवनातली गाडी ही अशीच राहू दे! साठी माझे टू सेंट्स जीवनात ही गाडी अशीच राहू दे तिच्यासवे हा प्रवास असाच चालू दे ॥धृ॥ बघतो मी नित्य रूप तिचे देखणे आवडते वेडीला मजसवे पळणे रस्त्यावरची ही साथ अशीच राहू दे ॥१॥ ढ्यँ ढ्यँ तुला ऐकण्याचा छंद आगळा स्वार होऊनि दौडण्याचा आनंद वेगळा वेगाने पळवून तुज मन धुंद होऊ दे ॥२॥ पाहू दे असेच तुला नित्य पळता जाऊ दे रस्ता मागे वेगे धावता तुज साथ जीवनगीत धन्य होऊ दे ॥३॥. जीवनात ही गाडी अशीच राहू दे तिच्यासवे हा प्रवास असाच चालू दे ॥धृ॥ हे दोन सेंट्स मोदकरावांच्या धाग्यावर घेऊन जायचा मोह आवरत नाहीय्ये.

दुसरी बाजु: खुप लोकांची तक्रार "irritating noise". एव्हढा मोठा आवाज हा तांत्रिक दोष आहे का ?

https://www.rushlane.com/royal-enfield-owners-loud-exhausts-12156719.ht… बुलेट गाडीच्या कंपनीने दिलेल्या सायलेन्सरमुळे आवाज "प्रमाणात" असतो पण बरेचसे लोक "जमाने को दिखाना है" या मनोवृत्तीतून त्यातील आवाज कंमी करणारी "मफलर" हि छोटीशी नळी काढून टाकतात किंवा बाहेरुन कानठळ्या बसवणारा आवाज करणारा दुसरा सायलेन्सर बसवून घेतात. रात्रीच्या शांत वेळेस हा आवाज फारच कानठळ्या बसवणारा असतो. या दोन्ही गोष्टी बेकायदेशीर आहेत. या विरुद्ध कालपासून पोलिसांनी कार्यवाही चालू केलेली आहे. वरील दुवा पाहून घ्या.

आधी शंभरात एखादी असायची बुलेट. उलट्या गिअर अन ब्रेक सिस्टममुळे, स्टार्टिंग मेथडमुळे आणि अवजडपणामुळे बुलेट वापरणार्‍याकडे वेगळ्याच आदराने पाहिले जायचे. सुरुवातीला तर धनाढ्य शेतकरी, भव्य अन वजनदार माणसे, आर्मी आणि फौजदार ह्यांचेच प्रस्थ बुलेट वापरणार्‍यात होते. पुण्यामुंबईत काही गिनेचुने लोक सोडले तर सर्रास बुलेटला नाके मुरडली जायची. आता परत क्रेझ वाढली. बुलेट सिंपल आणि हलकी झाली, बटनस्टार्ट झाली, अ‍ॅव्हरेज ही द्यायला लागली. आजकाल काय कुणीहि उठून घेते आता बुलेट. टपोरी गुंठामंत्र्याचे चमचे अन कॉलेजची पोरे वापरायली बुलेट. त्यात अशा शो आयटमवर दाबून पॅकेजवाल्यांची नजर पडली. मग व्हाटसप फेसबुकवर मिरवायला मस्त खेळणे सापडले. लग्न करुन इमाने इतबारे कुलु मनाली फोटो अपलोड करणारे अन बुलेट घेऊन लेहलदाखचे तोरणी झेंडे मिरवणारे ह्यात काडीचाही फरक वाटत नाही. कीव येते पाहून ते.

याआधीही सोन्याबापु यांच्या बुलेट वरील एव्हरग्रीन धाग्यावर बरीच चर्चा झाली आहे ... तरीहि येथे काही थोडे ... बुलेट चा सायलेन्सर बदलून आवाज वाढवणे हे अयोग्यच आहे ... सालेन्सर असा बदलावा कि व्हॉल्युम कमी होईल पण आवाजाची प्रत सुधारेल (हे माझे वैयक्तिक मत ) तसेच बुलेट घेऊन लेह लडाख ला जाण्याविषयी ... ज्यांनी हा अनुभव घेतला आहे ... त्यांना अधिक काही सांगायची गरज नाही ,, ते भेटतीलच परत केंव्हातरी अशाच सफरीवर ... ज्यांनी हा अनुभव घेतलेला नाही त्यांच्यासाठी बस एव्हडेच ... लुत्फमें तुझसे क्या कहु नादाँ हाय कम्बख्त ,, तूने पी ही नहीं

बुलेट हि गाडी तांत्रिक दृष्ट्या अद्ययावत नाही. पण ती घेणारे लोक आपल्या "हृदयाची हाक"( किंवा हौस म्हणा वा लहानपणापासून असलेले स्वप्न म्हणा) ऐकून विकत घेत असतात. त्यांच्या या भावनेचा आदर असावा असे माझे मत आहे त्यामुळे त्यावर जहरी टीका करणे हि चूक आहे असे मला वाटते. मी काही लडाखला बुलेट वर जाणार नाही( फार कशाला मी बुलेट विकतही घेणार नाही). पण म्हणून जे लोक अशा साहसी सहली काढतात ते चूक आहेत किंवा मूर्ख आहेत असे म्हणण्याचा मला कोणता अधिकार पोचतो? म्हणजे भर पावसात सुखाचा जीव दु:खात टाकून( असे माझ्या सारख्या बऱ्याच आळशी लोकांचे मत आहे) रात्री सह्याद्रीच्या कडे कोपऱ्यात ट्रेक करणारे लोक पण आहेत कि.त्यांना त्यात अतीव आनंद वाटतो हा त्यांचा वैयक्तिक प्रश्न आहे. एखादी गोष्ट मी करत नाही म्हणजे ती करणारे लोक मूर्ख आहेत हे म्हणण्याचा मला काय हक्क आहे?

अर्थात बुलेट चा कंपनीने दिलेला मूळ ( कमी/ माफक आवाजाचा) सायलेन्सर बदलून ठणाणा वाजणारा सायलेन्सर लावून आवाज प्रदूषण आणि जनतेची झोप मोड करणाऱ्यांचा मात्र मी निषेधच करतो. आपल्या आनंदाचा दुसऱ्याला त्रास होऊ नये अशा मताचा मी आहे.

प्रत्येकाची आवड वेगळी! माझ्या काकांच गँरेज आहे. ते mahindra classic सारख्या अनेक जीप्स modify करतात. मी ही स्थिरस्थावर झाल्यावर एक mahindra classic बनवून घेणार आहे. हे काकांच्या गाडीचे काही फोटो

बरं मंडळी.. विनाकारण ट्रोल करणार्‍या संकुचित मनोवृत्तीच्या लोकांना फाट्यावर मारा आणि मूळ विषयाकडे या. ;)

सायकल चालवायला जास्त मजा येते! :D

माज्यकडे palsar 220 आहे..... गावाकडे यातील फार कमी बाईक असतात..... लोंकांचा पहिला प्रश्न हाच असत की किती देते. यांना काय घेणं देणं असत???? कधी कधी हक्काने सांगतात इकडे सोड, तिकडे सोड..... वरून अव्हरेज कमी म्हणून हिनावतात सुद्धा.... पण कधी 50 रु टाकत नाही( यांनी टाकावे म्हणून तर घेतली नाहीच)