लाजाळू नि गुलाब

च — चांदणे संदीप,
लाजाळूच्या झाडापुढे गुलाबाच फूल नको स्पर्शाविना मिटण्याची त्याला नवी भूल नको! गुलाबाच फूल भारी लाजाळूला खेटलेल लाजाळूच झाड वेड येता जाता मिटलेल! कुणी द्या रे रंग-वास लाजाळूला मिरवाया तोरा नवा दाखवून ताटव्याला फुलवाया! - संदीप चांदणे
2686 वाचन
💬 प्रतिसाद (6)

दमामि
Fri, 10/30/2015 - 19:53 नवीन
:):) नाय वो,खरंच सुंदर गेय कविता आहे. रच्याकने कच्चा माल "मिशी काढून .." मध्ये होता;)
↩ प्रतिसाद: टवाळ कार्टा

चांदणे संदीप
Fri, 10/30/2015 - 20:11 नवीन
धन्यवाद दमामि आणि पैसाताई! :)) @टका: इथे लाजाळूच झाड म्हणजे एक मुलगा आहे आणि गुलाबाचं फूल म्हणजे अर्थातच मुलगी! बहुतेक आता यापुढे हा अधिक चांगला कच्चा माल होऊ शकेल! येउद्या काहीतरी फर्मास! अजून सविस्तर नंतर लिहीन! ;-) Sandy

अत्रुप्त आत्मा
Fri, 10/30/2015 - 23:35 नवीन
येकदम मस्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्त...झकास.