साहित्य संपादकीय आवाहन

हाहाहा

आमचे विचार तुम्हाल्ला पचणार नाही.

असो.ओ

मी
काही वर्षान्पुर्वी मिपावर सातत्याने लिहायचो. मधे काही काळ फिरकलो नाही. फक्त वाचनमात्र असायचो. आता पुन्हा लिहीणे सुरू केले आहे.
तुम्ही हा फिडबॅक उपक्रम सुरू केलात ही चान्गली गोष्ट आहे.

न लिहीण्याची माझी कारणे-
१) (त्यावेळी) गटबाजी खूप होती. फक्त आपापल्या गटातील लेखनाला प्रोत्साहन आणि चान्गले प्रतिसाद व इतरान्ना फाट्यावर मारायचे असा सन्शय होता.
२) लेखक प्रतिसादान्चा भुकेला असतो. ही भूक भागायची नाही.
३) लेखकाने अगदी सतत रोजचा रतीब घालायला हवा, नाहीतर लोक त्याला विसरून जातात असा येथे सन्शय आला. हा (काल्पनिक) रेटा रुचला नाही

आता पुन्हा लिहीणे का सुरू केले?
१) मिपा खूप बदलले आहे, बरीच नवीन मन्डळी आली आहेत.
२) जरा वेळ हाताशी आहे.

समस्या- इथे लिहीताना जर काही चुका झाल्या, व
बॅक स्पेस ने खोडून पुन्हा लिहीले, तर त्यानन्तर्ची
सर्व अक्षरे एकमेकात मिसळली जातात. हे मी प्लेन तेक्ष्ट आणि एच टी एमेल सेटीन्ग वर देखील अनुभवले आहे. असे
ट्न्कन गन्डू नये म्हणून काहीही खोडले की एक लाइन फीड घ्यावा लागतो,-- असे
मग गन्डत नाही. पण मग
सारे झाल्यावर ते लाईन फीड एरॅझ करावे लागतात.

काही लोक सातत्याने चांगले लिहित असतानादेखील प्रतिसाद नसल्याने लिहायचे सोडुन देतात(नुकतेच एका खरडीत वाचण्यात आले.)उदा.स्केअरक्रो ही सध्या सुरु असणारी लेखमालिका.अत्युत्तम अनुवाद असणारी ही लेखमालिका,अत्यल्प प्रतिसादात सुरु आहे. प्रत्येक वादाच्या,कट्ट्याच्या धाग्याला शंभरी गाठुन देणारे असे साहित्य वाचत नाहीत काय असा प्रश्न पडतो. साहित्य संपादकांनी तरी अशा लेखकांना प्रतिसाद देऊन लिहायला उत्तेजन द्यावे असे वाटते.

लिंक वर गेल्यावर access denied असा मेसेज दिसतोय .

तुमच्याकडे काही कल्पना असतील तर त्याही ह्या लेखांमधे प्रतिसादांमधुन मांडा.

शतशब्दकथा हा प्रकार मिपावर अत्यंत फ़ेमस होतोय असे दिसून येतेय. ट्विटर सुरु होतांना तेव्हा मेनस्ट्रिम असणार्या ब्लॉगर्सनी त्याची बरीच खिल्ली उडवली होती, आज ट्विटरने इतिहास घडवलाय हे आपण बघतोय. शतशब्दकथा अशीच एक भरपूर पोटेंन्शिअल असलेला कंटेंट टाईप आहे. मिपाने याचे उत्तम ब्रांडिंग करावे अशी कल्पना सुचवतोय.

ब्रांडिंग करावे म्हण्जे काय ?

१. कविता , चर्चा इत्यादी साठी जसे वेगळे इंडेक्स आहेत तसा शतशब्दकथा म्हणुन एक इंडेक्स बनवावा.
२. मुखपृष्ठावर त्यांचा एक वेगळा स्क्रोल असावा.
३. सगळी कथा फेसबुकवर एका बटनावर पोस्ट होईल अशी सोय करावी
ई ई .

खूप छान वाटलं, सीजेएस. मी नवीनच आहे. अजून लिहायला सुरूवात केली नाही. कारण मी गविंचा नियम पाळणारः अगदी चांगलं देण्याची गॅरंटी असेल तेव्हाच लिहा.असो.
एक विनंतीः १) प्रतिसाद कमी मिळाले नाही म्हणून प्लीज लेखन बंद करू नका.इतरांच्या प्रतिसादापेक्षा तुम्हाला जे एक्सप्रेस व्हायचं समाधान मिळतंय ते खूप मोठं असतं.
२) गटबाजीचा विचार करू नका. तुमचं लिहिलेलं थोड्याच जणांना आवडलं तरी ते त्यांना खूप आनंद देतं. गटबाज अर्थातच उत्तम साहित्याच्या आनंदाला मुकतात.

राजीव गांधी यांच्या स्टाईलमध्ये सांगू इच्छितो - हमे लिखना है और हम लिखेंगे!

खूपच छान उपक्रम आहे. जुने नवे दोघेही लेखकु लिहीते होवोत.

अतिशय योग्य लेख.
यामुळे फक्त जिलब्या वाढू नयेत ही अपेक्षा...

वाचुनचं, हळु हळु, मुळ, तुमच्याकडुन, एकुणचं, मागु, जाणुन

वरचे सगळे उकार दीर्घ असायला हवेत असं वाटतं. मीही माझी काही कारणाने थांबलेली कथा सुरु करायच्या विचारात आहे.

मिपावर अभिप्राय देण्यासाठी हा दूवा वापरावा Feedback

मिपा वर आपण लेखन करतो ते लोकांनी वाचावे म्हणून आणि स्वतःच्या सुखासाठी. मी मिपावर असणार्या अत्यंत अल्पसंख्यांक अशा समुदायाचा प्रतिनिधी. डॉक्टर आणि लष्करी अधिकारी. माझ्या बहुसंख्य लेखांवर दोन आकड्यात प्रतिसाद मिळतात. तीन आकड्यात प्रतिसाद आले ते सर्व ट्रोलिंग कंपूबाजी किंवा ठरवून कुरघोडी करण्याचा प्रयत्न इ होते. मी अर्थात अशा लोकांना फाट्यावरच मारत आलो आहे. त्यामुळे भुंकणारे लोक थोड्या काळाने शांत होतात. परंतु मला अनेक मिपाचे सदस्य असलेले किंवा नसलेल्या लोकांचे वैयक्तिक कौतुकाचे शब्द ऐकायला मिळाले आहेत किंवा मिपा कट्ट्यावर गेल्यावर लोकांनी आवर्जून तुमचे अनुभव आवडले हे सांगितले.
बाकी काही लोक एखाद्याला ठरवून निशाण करायचा प्रयत्न करतात त्याने आपण हतोत्साह झालो तर त्यांना विजय मिळाल्यासारखे आहे. त्यामुळे अशा लोकांकडे दुर्लक्ष करणे हा सर्वोत्तम उपाय आहे. आपले लेखन हे स्वान्त सुखाय असले कि कुणी प्रतिसाद दिला काय कि नाही काय फरक पडतो?
शुद्ध लेखनाच्या चुका मात्र जाणीव पूर्वक टाळाव्यात अशा मताचा मी आहे. कारण उत्तम बिर्याणीच्या भातात जर चावताना खडा आला तर तो रसभंग करतो तद्वत चांगल्या लेखाचा विचका होऊ शकतो.

पूर्वी मिपावर नियमीत लिखाण करत होतो. इतकंच नव्हे बंगळूर मुक्कामी मिपा ओसरी सुद्धा सुरु करण्यास हातभार लावला होता.
पण नंतर संपादकांची गटबाजी फारच सुरु झाली. आवडत्या आयडींना वाट्टेल ते बोलायची मुभा आणि बाकिच्यांच्या प्रत्येक शब्दावर आक्षेप हे प्रकार अती झाले. काही विचारायला गेलं तर 'चपला घ्या आणि चालू पडा' हा माजोरडा अ‍ॅटिट्यूड दाखवला जायचा. आवडतीचा शेंबूड गोड वाटला तरी बाकिच्यांचं मीठ अळणी वाटायचं कारण नाही.
ह्या दरम्यान अनेक लोक मिपा सोडून गेले, काहींना चपला देण्यात आल्या. ह्याचं शून्य दु:ख संबंधीतांना होऊन 'जे गेले ते मिपाचे नव्हतेच' असा ठाकरी आहेर देण्यात आला. त्यामुळे आम्ही त्याला त्यांच्याच शब्दात फाट्यावर मारले.
शेवटी ह्या सगळ्याला वैतागून मिपा सोडून दिली. संस्थाळाच्या फार सुरुवातीपासून इथे कार्यरत असल्याने मिपा सोडण्याचा निर्णय माझ्यासाठी फार त्रासदायक होता.
नंतर एका चांगल्या मित्राच्या सांगण्यावरून आणि परिस्थिती बदलली असल्याचा त्याने दिलेला हवाला ऐकून मिपावर परत आलो. थोडं फार लिखाण केलंही, पण सुरुवातीचा जो मूड होता तो ह्या दळभद्री लोकांमुळे गेला तो गेलाच.

@ आदिजोशी आणि @ सुबोध खरे धन्यवाद.
परखड मत व्यक्त केलेबद्दल.

अपप्रवृत्तींकडे दुर्लक्ष करून केवळ तुमच्या वैयक्तिक आनंदासाठी लिखाण करा किंवा लेखन नसेल जमत तर इतरांच्या लेखनाचा आनंद घ्या. त्याला योग्य ते प्रतिसादही आवर्जून द्या. ज्यामुळे अशा व्यक्तिंना लेखनासाठी प्रेरणा मिळेल. निष्पक्षपाती व्यक्तींनी स्वतःचे बहुमत केले तरच या प्रकाराला आळा बसेल.

छान धागा !

- पुलेशु

माझ एक मत आहे जे आधीपण मांडले होते. ते म्हणजे लेख प्रतिसादानुसार वरखाली सरकतात. त्याएवजी चक्क मार्कींग सिस्टिम चालु करायची. प्रत्येक सदस्याला मार्क देण्याचा अधिकार द्यायचा आणि त्यानुसार लेख वर खाली सरकायला हवेत

हे जरा जास्तच वाटत असल्यास प्रत्येक लेखाखाली ' लेख आवडला ' असा अॉप्शन ठेवा. जेवढे जास्त किल्क यावर होतील तेवढा लेख वर.
प्रतिसाद संख्या आणि या किल्कचाही मेळ घालता येईल.

महिनाअखेरीस निवडणुकीद्वारे निवडलेल्या लेखांचा सन्मान करण्यात आल्यास उत्तम लेखांसाठी चुरस निर्माण होईल.

खरे सांगायचे म्हणजे मी मिपावर लिखणापेक्षा वाचण्यासाठी असतो. नवीन प्रकारचे लेखन, नवीन अनुभव वाचायला मिळतात. उदाहरणच द्यायचे झाले तर भितीच्या भिंतीसारखी मालिका किंवा लेहचा सायकलवर केलेला प्रवास. जुने जाणते लेखक जर परत सक्रीय झाले तर आमच्यासारख्या वाचकांचा फायदाच होइल.
तसा मला मिपावर टंकण्यात कधी समस्या आली नाही. लेखक हा प्रतिसादांसाचा भुकेला असतो हे खरे आहे पण प्रतिसादांवरुन लिखाणाचा दर्जा ठरविणे म्हणजे एसएमएस वरुन गायक निवडण्यासारखी आहे. कुठल्याही धाग्यावर जर चाळीसच्या वर प्रतिसाद असतील तर तिथे विषयांतर झालेले असते असे माझे निरीक्षण आहे.

@पैसा @मित्रहो :-
मार्मिक प्रतिसाद!!!!

ज्यांना आपण (तुमच्या शब्दात) "दळभद्री" समजतो अशा लोकांसाठी आपण आपल्या आवडीचे काही सोडावे इतके त्यांचे महत्व का वाढवावे ? आपण आपल्या आवडीचे काही सोडण्याने आपण अश्या लोकांचा उद्देश यशस्वी करून त्यांना प्रोत्साहन देत असतो

हे मात्र खरेय. असे लोक खरोखर त्या लायकीचे नाहीत.फक्त अनामिक आयडीखाली दडून वार करणे एवढाच त्यांचा पुरूषार्थ!

चिमणराव तुम्ही पुढाकार घेतला म्हणून किमान इतकं तरी बोलता येतंय? नाहीतर शक्यच नाही इतकं मोकळं बोलणं. धन्यवाद आपणास की आपण एवढं धाडस दाखवलं!!!

माझ्या मिपावयाचा इथे काय संबंध? चिमणरावांच्या प्रयत्नाला मी कधी हरताळ फासला रे!

काही न पटलेल्या गोष्टी पण बोलू नयेत का आम्ही?

प्यारेजी कदाचित तुम्ही काय बोलताय हे समजलं नाही मला.

माझी फक्त इतकीच इच्छा आहे की मिपा मराठी मानस, मराठी अभिव्यक्ती, मराठी आकांक्षा यांचे संकेतस्थळ व्हावे ना की काही ठराविक लोकांची मक्तेदारी.

मराठीबाबत आत्ता किती उपेक्षेचे वातावरण आहे हे अनुभवलेय. आत्ता मराठी ही लाजिरवाणी बाब झालीय खुद्द महाराष्ट्रात! असं वाटतं की मिपासारखं व्यासपीठ मराठीला तिचा मान मिळवून देईल. पण जर आपणच या संस्थळाची अशी वाताहात केली तर मग उपयोग काय?

आवाहनाचं शब्दांकन आवडलं. भा.पो.

चला या निमित्ताने अनेकांचे आत्मपरिक्षण/ परपरिक्षण झाले असेल.

माझा आत्ता पर्यंतचा एकच फंडा आहे...
स्वतः आनंद घ्या आणि दुसर्‍यांना आनंद ध्या. :)
ज्यांच्या टकुर्‍यात हे शिरत नाही त्यांना फाट्यावर मारा ! बाकी काही फाटे इतके "निर्लेज्य" आहेत की त्यांची कितीही ठासली तरी... असो. त्यांच्याकडे दुर्लक्ष करायला आता शिकलो आहे ! तरी सुद्धा कधी कधी सटकतेच ! वायझेड साले असे म्हणतो आणि परत दुर्लक्ष करतो.
आदि च्या भावना योग्य आहेत,त्याच प्रमाणे एक्का काकांचा प्रतिसाद सुद्धा अतिशय उत्तम आहे. :)

अवांतर :- नामांतर चळवळीला माझा विरोध आहे, अनेक सदस्यांनी { स्त्री/पुरुष} आपल्या जुन्या आयडीचे नामकरण केले आहे, परंतु त्यामुळे अनेकदा यांचा आधीचा "अवतार" कोणता ? हे आठवण्याचे फालतु कष्ट घ्यावे लागत आहेत.तसेच त्यांच्या बरोबर आधी ज्या मोकळेपणाने,बिनधास्तपणे बोलता येत होते ते तसे करणे आता जमत नाही.जरी नामांतर करणे हा व्यक्तिगत निर्यण स्वातंत्र्याचा पर्याय असला तरी मला तरी तो न-रुचणारा वाटला.एकदाच काय तो आयडी घ्या आणि वावरा.अनेक आयडींना त्यांच्या त्या नावावरुन किंवा टोपण नावावरुन हाक मारण्यात,गप्पा मारण्यात जी मजा होती ती निघुन गेली. आजही श्री. डॉ.सुहास म्हात्रे यांना मी एक्का काका याच टोपण नावाने संबोधित करणे पसंत करतो याचे कारण तेच आहे. :) तसेच उध्या {डॉ.}सुबोध खरे ज्यांना डॉक या टोपण नावाने हाक मारतो त्यांनी उध्या "जरत्कारु" असे त्यांच्या आयडीचे नामकरण करुन टाकले तर माझ्या सारख्या बापड्यांची पंचाईत होइल की नाही ? ;) तर मिपा व्यवस्थापनाला माझी विनंती आहे की यापुढे एकदा आयडी घेतल्यावर ते सदस्यनाम बदलण्यास पूर्णपणे बंदी असावी.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी:- जगणे कसले आव्हान इथे, दिन रात नवे छळणारे... :- 'ऋण'

आपल्या आवाहनास चांगला प्रतिसाद लाभून माझ्यासारख्या वाचनमात्रं आणि क्चचित प्रतिक्रियालेखनमात्रं सभासदांना " अच्छे दिन" दिसावेत हीच सदिच्छा!

बऱ्याचदा असं आढळतं की लेख update झालाय. उघडून पाहिल्यावर लक्षात येतं की काही प्रतिसाद दुरुस्त झालेत. ते बऱ्याचदा सम्पादकांचे असतात. सदस्य म्हणून प्रतिसाद दिल्यानंतर संपादकीय अधिकारांचा वापर करुन स्वत:चा प्रतिसाद दुरुस्त करणं हां पदाचा दुरुपयोग आहे असं आमचं स्पष्ट मत आहे.
यावरुन अनेक सम्पादकांशी अनेकदा भांडण झालं आहे. खुद्द् मिपासंस्थापकांचा शुद्धलेखनासाठी आग्रह नव्हता त्यामुळे कानामात्रावेलांटी साठी प्रतिसाद सम्पादन होऊ नयेच् त्याव्यतिरिक्त एका सम्पादकाचा प्रतिसाद बदल करण्याचे अधिकार त्याला स्वत:ला असू नयेत. आणि तसं वाटत नसेल तर सामान्य सदस्यांना देखील हां अधिकार मिळावा असं का वाटत नाही?
(ही खरड in right spirit घेतली जाईल ही आशा. अशा आक्षेपानंतर सम्पादकांच्या आमच्याप्रति असलेल्या वागण्यात बदल झालेले अनुभवलेले आहेत)

सामान्य सदस्यांना देखील हां अधिकार मिळावा असं का वाटत नाही?
पूर्णपणे सहमत !

अवांतर :-
सब कुछ सिखाया जा सकता है...पर किसी के भावनाओं का खयाल रखाना कैसे सिखाया जाये ?
इति :- श्री देवी फ्रॉम Engliश Vingliश

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- गोरी का साजन, साजन की गोरी... :- आखिरी रास्ता

काही धाग्यांवर जेव्हा लेखनात सुधारणा करायची गरज दिसते (विरामचिन्हे खूप जास्त किंवा चुकीच्या ठिकाणी; शुद्धलेखनाच्या गडबडी, जोडाक्षरे लिहिण्यात अडचणी) अशा प्रसंगी साहित्य संपादकांनी स्वत:हून पुढाकार घेऊन मदत करावी. साहित्य संपादक अशी मदत करतात हे लक्षात आल्यावर मदत मागतीलही लेखक.