आज धाव्वीचा निकाल लागला.
श्यात्तर टक्के पडले. आबांनी पेडे वाटले .
मला बरं वाटलं, निकालात नाव बरोबर छापलंय म्हणून !
''स्मिता गजानन यादव''
दादाच्या पाठीवर मी झाली त्यवाबी आज्जीला पोरगाच पायजेल व्हता .
पन मी झाली. माजीच चूक जनु !
आज्जी रडली. माज्यावरच चिडली. म्या तिला फशिवलं म्हनं .
नाव ठ्येवलं फशीबाई !
समद्या पोरी हासायच्या शाळंत.
* * *
धाव्वी सुरु झाली, तशी गेली हेडसरांकडं !
म्हनलं, ''सर नाव बदलायचंय माजं - पन घरला सांगायचं नाय ! धाव्वीच्या निकालावर स्मिता नाव यायला पायजेल'' .
मास्तर द्येवमानुस. त्येनला पटलं - बदलूया म्हणालं !
लगीच कुटंकुटं फोन क्येले आन अर्जावर सही घ्येतली. दिला पाट्वून.
- धाव्वीचा फॉर्म भरायच्या आदुगर दाखल्यावर नाव बदलूनबी आलं !
आईच्या मनाजोगतं नाव - स्मिता !
प्रतिक्रिया
सुंदर कथा. मुलगी आवडली. एकदा
कथा वाचून वाईट वाटलं .
चांगली आहे कथा. :)
अतिशय आवडली कथा.
मस्त. जमलीय एकदम.
नवे प्रतिसाद वाचून पुन्हा
कथा आवडली!
शंभर शब्दात लाखाचा संदेश दिलाय आपण.
परत एकदा वाचली .
Pagination