राष्ट्रभक्त हिटलरला

बॅट्याला जोरदार अनुमोदन.
राष्ट्रभक्तीने थबथबून ओथंबणारा धबाबा प्रेरणेचा धबधबा लिहिणार्‍यांनी इतक्यातच थांबू नये. ज्ञानाचे तुषारकण असेच मिपावर उडवित रहावेत.

उ त्त म क ल्प ना
स् ह ज्रा व

पोल पॉट आणि मुगाबे या प्रखर राष्ट्रभक्तांवरही एक एक लेख पाहिजे

त्यात तुमची चूक नाही व प्रस्तूत लेखकाचीही नाही. पूर्वीची अनेक पुस्तके (मराठी) वाचली की हिटलर हा हिरोच वाटतो. मी लिहिलेले पुस्तक अजून तीन चार महिन्यात प्रकाशीत होईल त्यात हिटलर हा सर्व आघाड्यांवर शेवटी कसा पराभूत झाला हे कळेल व त्याला कारणीभूत तो नाझी होता हेच कारण कसे होते हे कळेल..............

बिपीनदाशी सहमत आहे.

आपण कुठल्याही मानसाला आपल्याला हवा तसा रंगवाता येतो. आणि आपल्या देशात तर याची चढाओढच आहे. एखादा मानुस चांगला मानला की त्याचं सगळं अगदी १००% चांगलं आणि एखादा माणुस वाईट म्हणजे त्याचं सर्वच वाईट असं आपण मानतो. जे की १००% खरं नाही. प्रत्येक मानसात चांगल्यावाईटाची सरमिसळ असते. त्यात जो गुण एकूणात चांगला त्याला आपण चांगला म्हणतो आणि असंच उलट सुध्दा.

तर आपण किंवा जग हिटलरला युध्दपिपासू मानतो. त्याने जर्मणीच्या मानभंगाचा सूड वगैरे घेतला असेल आणि जर्मणीचा प्रचंड विकास केला असेल मात्र तो अत्यंत क्रुर होता आणि वंशद्वेशी सुध्दा होता. त्याने केलेले हत्याकांड आज सुध्दा लोकांना तेवढ्याच तिव्रतेने आठवतात. यातनातळाच्या कथा आज सुद्धा चर्चील्या जातात. त्यामुळे एकूणात हिटलर म्हटल्यास मला तरी हेकेखोर, पाशवी, युध्दपिपासू, वंशद्वेष्टा व हिंसक असेच रंग ठळक होताना दिसतात. त्यामुळे हिटलरचे समर्थन नाही करू शकत.

एकंदरीत तुमचा प्रयत्न छान आहे. लेखन करताना आत्मविश्वास दिसतोय. आपल्याला सकारात्मक व आवश्यक तेवढाच संदर्भ घ्यावा व मुद्दा सिध्दं झाल्यासारखा लिहावा असा दिसतो. (मी चुकत असेन कदाचित.)

या प्रकारे लिहीतो म्हटल्यावर रावण, अनेक असूर, भारतावरील परकिय आक्रमक सुध्दा असेच गौरविता येतील. मला तरी हे पटत नाही.

- नीलकांत

हिटलर आणि मोदींची तुलना ??? हिटलर आणि जनरल डायरची तुलना नाही. हिटलर आणि दिल्लीमधील शीख दंगलीतील आरोपींची तुलना नाही. हिटलर आणि काश्मीर मध्ये हिंदुंना ठार मारणा-या दहशतवाद्यांची तुलना नाही. हिटलर आणि तालिबानी लोकांची तुलना नाही. अशी अनेक उदाहरणे देता येतील.

पुर्वीचे बॅलन्स्ड बिका कोणी परत आणु शकेल का ?

हिटलर आणी मोदींची तुलना खूप म्हणजे खूपच अती झाली. एक तर तुम्हाला मोदींची माहिती नाही अथवा हिटलरची माहिती नाही. अर्थात प्रत्येकाला विचारस्वातंत्र्य असल्याने कुणीही कसाही विचार करावा.
मला मात्र मोदींन सलाम करावासा नक्कीच वाटतो. आणि भारताचे पंतप्रधान म्हणूनही त्यांना बघायला आवडेल.
आजच हैदराबाद मधे झालेल्या स्फोटांच्या पार्श्वभूमीवर तर गां*त दम असलेला (सगळ्याच बाबतीत) मोदींसारखाच पंतप्रधान भारताला हवा हे माझं मत आहे.

चंगेझ खान ह्या व्यक्तीला आख्खे मंगोलिया राष्ट्र खरोखरच मंगोलियाचा संस्थापक मानते. तिथे त्याला जबरादस्त मान आहे. जो मान फ्रान्स मध्ये नेपोलियनला; महाराष्ट्रात शिवाजींना त्याच धर्तीवरचा संस्थापकाचा मान खरोखरच त्याला तिकडे दिला जातो. बाकी तुम्ही जी नावे घेतली त्यातले कुणी एकदम देशाचे कायमचे आयकॉन अजून बनलेले नाहित.
पण नादिरशहाचा आधीचा सरदार आणि नंतर त्याच्या बहुतांश साम्राज्याचा वरसदार अहमदशाह अब्दाली/दुर्रानी ह्याला मात्र अफगाणिस्तानात तोच मान आहे. त्याला जणू राष्ट्रनिर्माता मान्तात.

त्यांच्या देशाच्या संविधानाशी आपल्याला काय देणे घेणे ?

तसे आपल्या देशाच्या संविधानाशी पण कुठे आहे म्हणा.

"राष्ट्रभक्त" ?? संविधानिक आहे का आधी पाहून घ्या !!

>>>वाह बाळ साहेब !!

आजि म्या धन्य जाहलो !

---------------------------------------------------
धन्योSहं धन्योSहं कर्तव्यं मे न विद्यते क्वचित् ||

तुम्ही स्वतः The Rise and Fall of the Third Reich हे पुस्तक वाचले आहे का? तसे वाटत नाही. कारण १. मूळातच या पुस्तकावर हिटलरच्या उदात्तीकरणाचा उदंड आरोप होतो. मी स्वत: ते वाचलेले आहे आणि मलाही तसेच वाटले.
२. पुस्तकाचे लेखक हेन्री शिरर नव्हे तर विल्यम एल शिरर आहेत.

राष्ट्रभक्ती आणि माणुसकी यात प्राथमिकता द्यायची वेळ आली तर ती माणुसकीला द्यावी.

या वाक्याशी संपूर्ण सहमत. कुठ्ल्याही गोष्टीचे आंधळे समर्थन व आंधळा विरोध हे चूकीचेच.

हिटलरचे उदात्तीकरण नकोच

१००% सहमत. हिटलर हा विकृत नेता होता. साठ लाख निष्पाप ज्यूंना, सत्तर लाख निष्पाप जिप्सींना ज्याने मारले त्याची कुठलिही गोष्ट अगदी राष्ट्रभक्ती देखील आदर्श नाही असेच म्हणेन.

राष्ट्रभक्ती आणि माणुसकी यात प्राथमिकता द्यायची वेळ आली तर ती माणुसकीला द्यावी.

प्रसंगानुसार ठरते असे वाटते. एक उदाहरण म्हणून... ज्या अफझल गुरूने स्वतः मरताना देखील शेवटी लिहीलेल्या पत्रात "I request my family that they should not feel any remorse for me rather they should respect this honor," असे म्हणतो, त्याबाबतीत माणूसकी वगैरे काही दाखवायचा संबंध येत नाही.

+१

आलं लक्षात !

ह्याच हिटलरला १९३८ साली Man of the year घोषित करणाऱ्या टाईम मेगझीनची प्रतिमा मात्र आजही निष्कलंक आहे.

१० मे १९४० ला चर्चिल ब्रिटीश पंतप्रधान झाला तेव्हा दुसरं महायुद्ध आधीच पेटलं होतं. तिशीच्या दशकातच चर्चिलने 'Mein Kampf' वाचलं होतं आणि हिटलर भयंकर असू शकतो याची कल्पना आली होती. ऑस्ट्रीया, चेकचा जर्मन भाग वगैरे चेंबरलेनच्या (तत्कालिन, चर्चिलच्या आधीचे ब्रिटीश पंतप्रधान) नाकाखालून हिटलरने गिळला तेव्हा चेंबरलेनच्या पॉलिश्यांवर टीका करण्यात चर्चिल फार पुढे होता. चेंबरलेननाही युद्ध टाळायचं होतं म्हणून त्यांची सामोपचाराची भूमिका होती. ब्रिटन विरूद्ध जर्मनी अशी युद्धाची वेळ आली तेव्हा चेंबरलेन आणि चर्चिल दोघांनी एकमेकांना सहकार्य केलंच, पण चर्चिल सुरूवातीपासूनच हिटलर आणि नात्झींवर टीका करत असे.

रश्यन स्तालिनचा पाठींबा मिळवण्यासाठी चेंबरलेन, फ्रेंच आणि हिटलर फार उत्सुक होते. तिघंही कम्युनिझमला नावं ठेवणारे! त्या स्तालिननेही पुढे उजेड पाडलाच. महायुद्ध सुरू असतानाच स्तालिनने पोलंडमधेही दिवे लावलेच. कातिनचं हत्याकांडही पुरेसं कुप्रसिद्ध आहे. गांधी आणि भारतातल्या तत्कालिन दुष्काळाबद्दल चर्चिलचे अनुदार उद्गारही कुप्रसिद्ध आहेत, पण त्याबद्दल स्तालिन, चर्चिल किंवा (फॉर द्याट म्याटर) वहाबी धर्मगुरूंचंही कोणी कौतुक केल्याचं माझ्या वाचनात नाही.

हिटलरवर टीका करण्यात "मजा" येते कारण त्याला आदर्श मानणारे, आणि त्याला आदर्श मानणार्‍यांना आदर्श मानणारे आजूबाजूला चिक्कार सापडतात. कोणी कम्युनिष्ठ सापडला तर स्तालिन, लेनिन किंवा गेलाबाजार केजीबीने पूर्व केजीबी हेरांना मारण्याची यादी काढता येतेच.

बाकी चालू राहिलच. मी तसं वेगळं म्हणायची आवश्यकता नाही.

त्यातल्या त्यात संतुलित प्रतिसाद, दुसरी बाजु हा माझा नेहमीचाच आवडता विषय.

हिट्लर् च्या मैत्रीसाठी चर्चिल अजिबात आसुसलेले किंवा चाचपदत वगैरे नव्हते. हिट्लर च्या अतिरेकी विस्तारवादी राष्ट्रवादाचे भविष्यातील विनाशकारी परिणाम सर्वांत आधी चर्चिल च्याच लक्षात आले.आणि त्यांनी चेंबर्लेन च्या मवाळ धोरणाचा कडाडून विरोध-अगदी एकांड्या शिलेदाराप्रमाणे विरोध-केला. चेंबर्लेन एक लांब दांड्याची छत्री बरोबर बाळगत.आपल्या इंदिरा गांधींच्या नाकाप्रमाणे ही छत्री हा तत्कालीन व्यंगचित्रकारांचा एक आवडता विषय बनला होता.छत्रीधारी चेंबर्लेन व त्यासोबत चर्चिलची एखादी टोकदार टिपणी अशी व्यंगचित्रे त्या काली प्रसिद्ध होत.चेम्बर्लेनची रेवडी उडवण्यामागे त्याला हिटलरचा न कळलेला धोका हेच मुख्य कारण चर्चिल च्या दृष्टीने होते.
आता धागालेखकासाठी: मुख्य लेखातले आणखी एक वाक्य खटकले. 'हिट्लरची चांगली बाजू लोकांसमोर यावी म्हणून'...वगैरे. पहिल्या आणि दुसर्‍या महायुद्धाची बीजे,हिट्लर चा आक्रमक राष्ट्रवाद,नात्सि तत्त्वज्ञानाचा उदय,ऑ‍ॅटोबान,क्रप कंपनीला दिलेला जित राष्ट्रांमध्ये मुक्तहस्ते लुटीचा (तिथल्या कंपन्या सक्तीने ताब्यात घेण्याचा)परवाना- यात स्कोडाही लुटली गेली- ,आपल्याच वेषांतरित सैनिकांकडून लुटुपुटीच्या लढाईत आपलेच सीमेवरचे ठाणे शत्रूराष्ट्राने ताब्यात घेतल्याची आवई उठवून दुसर्‍या महायुद्धाची केलेली सुरुवात ह्या सर्व बाजू लोकांना माहीत नाहीत असे आपण समजता की काय? दुसरे महायुद्ध,हिट्लर चा उदय,त्याची कार्यपद्धती इतकेच नव्हे तर त्याचे मनोवैज्ञानिक विश्लेषण याविषयी भरपूर लिहिले गेले आहे.हिट्लर हे जगाला पडलेले एक भयानक दु:स्वप्न होते. ते दु:स्वप्नवत यातनाकांड अल्पकाळात संपले आणि अतिरेकी राष्ट्रवादाची गुंगी उतरून पाठीराख्यांचा पुरता भ्रमनिरास झाला याबद्दल नियतीचे आभारी राहिले पाहिजे.

अमुक एका धर्माचा द्वेष करणे = फॅसिझम.
मोदी = फॅसिस्ट. अर्धवटराव, तुम्ही जर कुणा धर्माचा द्वेष करता, तर तुम्हीदेखिल फॅसिस्टच.
अन फॅसिझमचा अतिरेक हा फक्त जिनोसाईड अन कत्तलींत होतो.
मोदी नामक एका मनुष्यावर 'आजपर्यंत गुन्हा सिद्ध झाला नाही' म्हणून तो 'क्लीन' असे बोलताना, भारतातल्या हजारो भ्रष्ट राजकारण्यांवर देखिल गुन्हे 'सिद्ध' झालेले नाहीत हे सोयिस्कर रित्या विसरता का तुम्ही?

हिटलर आणि मोदींची तुलना करणे हे बौद्धीक दिवाळखोरीचे आणखी एक अघोरी लक्षण. धन्य आहेत विचारवंत.

अजिब्बात नाही. ते विचार करून बोलतात म्हणूनच त्यांना विचारवंत तुम्ही देखिल म्हणता.
तुम्हाला ती दिवाळखोरी वाटते हे तुम्ही स्वतःच्या डोळ्यांवर बांधून घेतलेल्या झापडांचे ढळढळीत लक्षण आहे. अन अशीच झापडे बहुसंख्य जर्मन लोकांनी अन सुरुवातीच्या काळात अगदी ब्रिटीशांनीही बांधून घेतली होती, हा इतिहास आहे. असो.

+१००००० याला,-- अमानुषतेची शंभरी गाठणारा हिटलर टिकाकारांच्या पायताणाखाली आला पण याच परिक्षेत शंभर नाहि पण ८५, ९० मार्कं मिळवणारे तत्कालीन (आणि नंतरचेही) राज्यकर्ते आपापले भाटांचे कंपू अगदी व्यवस्थीत सांभाळुन राखु शकले हे वास्तव आहे.

एक प्रयत्न करते, तुमच्या तर्काप्रमाणे विचार करण्याचा.

काही दिवसांपूर्वीच मिपावर अरूंधती रॉयवर आगपाखड करणारा लेख आला होता. तिथे तुमचा रॉयबाईंवर टीका करणारा प्रतिसाद दिसला नाही. म्हणजे तुम्ही नक्कीच रॉयबाईंचे भाट असणार. (मी रॉयबाईंवर अन्य धाग्यात दोनेक दिवस आधीच टीका केली होती, माझे हात स्वच्छ आहेत.)

----

आता पुन्हा माझ्या पद्धतीनेच विचार.

वेळीच अमेरीकेची मदत मिळवुन हिटलरला रोखणारा हिरो चर्चील स्वतंत्र भारताच्या फुटीर भविष्याबद्दल कसं पर्फेक्ट आकलन करायचा याच्या चर्चा याची देही याची डोळा भरपूर ऐकल्या आहेत, बघितल्या आहेत. वहाबींचं कौतुक सभ्य युरोपीय, अमेरीकन माध्यमांमधुन दिसुन येणार नाहि... त्याकरता भारताच्या थोडं अंतरंगात डोकाऊन बघावं लागेल... किर्तनकारांची मांदीयाळी दिसेल.

संबंध काय?

हिटलर वाईट होता म्हणजेच बाय डीफॉल्ट चर्चिल, चेंबरलेन, स्तालिन, वहाबी, जॉर्ज बुश, टोनी ब्लेअर, डेव्हीड कॅमरून, अरूंधती रॉय, अफजल गुरूला घाईघाईत फाशी देणारे, अरिंदम चौधरी, राम जेठमलानी धुतल्या तांदळासारखे स्वच्छ होतात असं कोणीही म्हटल्याचं मला तरी दिसलेलं नाही. अमका-फलाणा तस्संच करतो म्हणून त्याचा जाब मला किंवा इथल्या अन्य प्रतिसादकांना विचारण्यामागचा किंवा त्याबद्दल जबाबदार मानण्यामागचा तर्क, विचार इ. काय ते समजेल का? हे सगळं त्या कीर्तनकारांना सांगा; इथे कोणी काही असं बोललंय का?

(अरूंधती रॉय किंवा दिग्विजय सिंग काही बरळले तर त्याचा जाब काय आशिष नंदी किंवा योगेंद्र यादवांना विचारणार का?)

धागा हिटलरबद्दल आहे, तर लगे हाथ हिटलरच्या शत्रूंचीही पापं मोजा असं होईलच असं नाही. आणि हिटलरच्या शत्रूंची पापं मोजली नाहीत म्हणून लगेच हिटलर गरीब-बिचारा वगैरे होत नाही. "जो दुसर्‍यावरी विश्वासला, त्याचा कार्यभाग बुडाला". तेव्हा दुसर्‍यांवर विसंबण्यापेक्षा तुम्हीही त्याबद्दल धागा, प्रतिसाद लिहा. यथामती बाकीचे वाचक, प्रतिसादक लिहीतीलच.

हिटलरच्या देशप्रेमाचं कौतुक केलं आहे, ज्यु हत्याकांडाचं नाहि.

पहिले सहा मुद्दे तर चक्क आक्रमक युद्धखोरी आहे. याला राष्ट्रप्रेम म्हणत असाल तर आपल्या व्याख्या फारच वेगवेगळ्या आहेत.
या लेखात सक्तीच्या लष्करभरती/शारीरिक शिक्षणाचंही कौतुक केलेलं आहे. अशी सक्ती माझ्या मते टीकार्हच आहे. (नशीब भारतात असलं काही होत नाही.) आणि बरंच काही अपूर्ण माहितीवर आधारितही आहे. पण ज्यू, पोलिश, जिप्सीं, समलैंगिकांचं हत्याकांड या सगळ्यापेक्षा कितीतरी पटीने अधिक वाईट आहे म्हणून त्याच्या नावाने प्रचंड शंख होतो. (त्यातही पोलिश आम जनता, ख्रिश्चनही, जिप्सी आणि समलैंगिकांवर त्याने केलेले अत्याचार एवढ्या उच्चरवात आळवले जात नाहीत.)

अगदी मार्मिक मुद्दा !
बाकीचे प्रतिसाद वाचतो आहे.

हिटलर मानसीक दृष्ट्या फार आधीच कमकुवत झाला होता. अन्यथा त्याने बरच अगोदर शरणागती पत्करून देशाची हानी टाळली असती. संपन्न जर्मनी उभी करण्याचा अजेंडा कधी विरुन गेला आणि जगावर राज्य करण्याची हुकुमशाही कधी अंगात भिनली हे हिटलरला कळलच नाहि. हे डोईजड स्वप्न भंग होताना दिसत असुन देखील हिटलर ते मान्य करायला तयार नव्हता. अशा अवस्थेत एक पागल व्यक्ती जसं वागेल तसच तोही वागला.

अशा खुज्यांनी भरलेल्या जगाच्या इतीहासात एक शिवछत्रपतीच काय ते उत्तुंग दिसुन येतात (छत्रपतींची ऊंची त्यांच्याच वारसदारांना पेलली नाहि, आजही उमगली नाहि हे दुर्दैव देखील ठळ्क आहेच)

अर्धवटराव

+१

पुरोगाम्यांच्या गळ्यातील ताईत मोहनदास गांधींनी

गांधींना ताईत बनवणार्‍यांना पुरोगामी म्हटलेत.. चला हे ही नसे थोडके!

हुप्प्या दादा :
विचारवंताचे "विचारधन" (ज्ञानामृत) जसेच्या तसे डकवत आहे जे एखद्या संघटनेला लागु पडते:
बरं हे ही जौद्या... एखाद्या माणसाला माणूस म्हणून स्वीकारणं आणि मग तो सलाम करण्याजोगा आहे की नाही हे ठरवणं... यासाठी त्या माणसाचा संपूर्णत्वाने विचार केला पाहिजे. चांगल्या आणि वाईट बाजू बघताना, जर का चांगल्या बाजू जास्त असतील तर मग सलाम वगैरे म्हणण्यात अर्थ आहे... अन्यथा, नुसत्या चांगल्या बाजूंपुरतंच ते कौतुक सिमित रहावं...

आनि याव्रून असे लक्शात येते कि :
.संघात फक्त आणी फक्त वाईट कामेच चाल्तात.
.दुसरी बाजू बघण्याची आम्ही तसदी घीत नाही ( छ्या त्याकडे बघायचे पण नाही)
.एखादी चुकिची बाजू दिसली रे दिसली कि त्याने "जीवन समर्पीत केलेल्या संघसेवकांवर गरळ ॒ओकायचीच ( ते थोडेच प्रतीवाद करायला येणारेत मि.पा.वर?
.बाकि चालू द्या...
.बाजारात फक्त "किडकी" भाजी शोधणार्या मि.पा.करांबद्दल अनुकंपा असलेला (खुळा) नाद

उलट भारत हा एकमेव देश आहे जिथे ज्यूंना वर्णद्वेष्टेपणाचा त्रास झालेला नाही. असे असताना गोळवलकरांविरुद्ध नसते गरळ का ओकले जाते आहे?

भारतात ज्यू लोकांना त्रास झालेला नाही याचा गोळवलकरांशी काय संबंध आहे? गोळवलकरांना अपेक्षित असलेले भारतातील ज्यू हे हिरवे. हिटलरला अपेक्षित असलेले ज्यू नव्हेत!

प्रतिसाद शेवटी गांधींवर घसरल्याचे पाहून संतोष झाला.