क्षणभर विश्रांती

की मी हा सिनेमा पहात असताना मध्यंतर झालं आणि दिसलं की हे सर्व हिरो आणि हिरविणी आमच्या पुढच्याच रांगेत शो ला येऊन बसले आहेत. मग त्यांनी आमच्याशी संवाद केला. कसा वाटतोय सिनेमा, आमचा पहिलाच प्रयत्न आहे वगैरे म्हणून सर्वांच्या शुभेच्छा घेतल्या. तो जो मेडिकल स्टोअरमधला मुलगा दाखवलाय तो सर्वांच्या वतीने भाषण करत होता. त्यानंतर सर्वांनी प्रेक्षकांसोबत गप्पा, फोटो इ इ केले. तेव्हा दुर्दैवाने मला असे लक्षात आले की त्या अप्सरेचा लूक अत्यंत सामान्य आहे. तरुण असूनही काही एजिंग लाईन्स असाव्यात तसा टच अप केलेला चेहरा दिसत होता. एकूण मत अगदी वाईट झालं (लुक वाईज) बाकी ती सावळी मुलगी खूपच उत्साही, हसरी आणि स्मार्ट दिसत होती. सुंदर तर होतीच. म्हणून ती जास्त आवडली. बुर्जी पाववाल्याचे पात्र (ध्यान) जे काही घेतले आहे त्याच्याशी मनवा नाईकचं जुळलेलं दाखवणे म्हणजे एकास एक जोड्या जुळवा या प्रश्नात प्रत्येक जोडी तिथल्या तिथ्थे अलिबागेत उपलब्ध नगांतूनच जुळली पाहिजे आणि कोणीही पात्र जोडीअभावी "वाया" जाता कामा नये. अशा हट्टाचा अतिरेक वाटला. मेडिकलवाल्याच्या त्या कविता (ज्या ऐकून ती फसवल्याचा फील आलेली त्याची हिरॉईनही अचानक परत त्याच्याच प्रेमात पडते,) त्या तर अशा पुळकावणी आहेत की ज्याचे नाव ते. पण चेहरे फ्रेश आणि कुठेही कंटाळा येऊ नये अशी वातावरणनिर्मिती वगैरेमुळे एकूण बघायला खूप छान वाटले. गाणेही चांगले वाटले.. भरत जाधवचा तो नेहमीचा बावळट अभिनय नसून वेगळाच किंचित गंभीर रोल असल्याने खूपच सुखद. पराचे परिक्षणही एकदम योग्य आणि हवे ते पॉईंट दाखवणारे.