माझ्या हिंदीचा बोलु कवतिके

भोचकसाहेब, तुमचा लेख आवडला. माझीही अशीच गंमत होते. अज्ञान कबूल केलं की कसं छान वाटतं. पण मला दोनदा(च) अगदी उलट अनुभव आले. नॉयडात भाजीवाल्याला मी बोट दाखवून याला हिंदी शब्द काय असं विचारलं. त्यानी माझ्याकडे बघून जो काही चोक्कस चेहेरा बनवला, भाव एकूण असे, "दिसत्ये तर तशी शिकलेली, पण एवढंही माहित नाही". "इस को ब्रोकली कहते है।" दुसर्‍यांदा हा किस्सा असाच किवी या फळांच्या बाबतीत झाला. अर्थात ब्रोकली आणि किवीला मराठी शब्दही मला माहित नाही आहेत.

धमाल हाय राव लय अड्चन व्हत आसल नव्ह तुमासनी त्याच काय आहे आपल्या मुंबईत या हिंदि भाषिक लोकांनी भाषेची जी मिसळ केली आहे ना त्याचा हा परिणाम दुसर काय मी असा कसा असा कसा वेगळा वेगळा?

महाराष्ट्रातल्या हिंदी भाषकांना मराठी येवो न येवो पण आम्ही मात्र हिंदी नक्की शिकणार. ही असली मुजरा करायची सवय मराठी माणसाला लावणारे मराठीच आहेत. आपल्यावर हिन्दी लादली जाते याचा त्याला विसर पडतो. आपल्या मातृभाषेचा योग्य आद्र आपणच राखला पहिजे. मराठीत अपण गर्वाचे घर खाली ही म्हण शिकतो हिन्दी लोकाना ही ग ची बाधा होत अभिमानाने होते येथे येणार्‍या माणसाला जेंव्हा मराठीतच बोलायला भाग पडेल तेंव्हाच जया बच्चान सारख्यांचा माजुरडेपणा उतरेल

छान लेख आहे...आवडला!

इथे रबडीचे 'लच्छे' असतात. आम्ही बासुंदीची तहान रबडीवर भागवली.

असे नका म्हणू बुवा...रबडीसाटी जीव गहाण टाकावा अशी तिची चव, तिच्यापुढे बासुंदी अगदीच मिळमिळीत वाटते! आणि इंदौर चे खाणे-पिणे तर एकदम खास!!

अर्थात ब्रोकली आणि किवीला मराठी शब्दही मला माहित नाही आहेत. ब्रोकोली जरी कॉलिफ्लॉवरच्या जातीची असली तरी अस्सल भारतीय नाही, युरोप-अमेरिकेत ही भाजी प्रचलित आहे... भारतात ही आता पिकते का याची मला कल्पना नाही. पण परकी भाजी असल्याने कुठल्याही भारतीय भाषेत तिला शब्द असणे शक्य नाही. किवी देखिल भारतीय फळ नाही तेव्हा सर्व भारतीय भाषेत 'किवी'च शब्द राहील.

सहावीला जेव्हा मी कोल्हापुरहून पनवेलला नव्या शाळेत आलो.. हिंदीचे मास्तर म्हणाले.."लिखो रेल्वेस्टेशनपर एक घंटा".. आणि मी लिखले.. परसो मैं पनवेल रेल्वेस्टेशनपें गया था | वहा मैने एक घंटा देखी | वो टण टण बजती थी | बहोत लोगोंको उसका फायदा होता था | .... ... .... ....सचमुच रेल्वेस्टेशनपर घंटा होना कितनी अच्छी बात है ना ??? मास्तरांनी जेव्हा माझा हा निबंध वर्गात वाचून दाखवला...तेव्हा सगळी पोरे खुदूखुदू हसत होती ..आणि मलाच कळत नव्हते की माझे काय चुकले आहे... खादाडमाऊ

लयच भारी. माझी जाऊ आहे इंदौरची. आम्ही एकदा गेलो तिच्या माहेरी. शॉल्लिड मज्जा असते मिठाई आणि खाण्यापिण्याची. लेख अतिशय खुमासदार झाला आहे. आवडला. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

छान लेख ! आवडला !! (बघा बरे भोचकांना उत्तरेत गेले अन त्यांना फक्त हिंदितच बोलावे लागल्यामुळे त्यांचे हिंदि तर सुधारलेच पण आपल्याला हा लेख वाचुन बरीच माहिती मिळाली. तसेच मराठीत एक छान लेख वाचायला मिळाला. असेच महाराष्ट्राचे व मराठीविषयीचे ज्ञान उत्तरेतील लोकांना मिळावे म्हणुन तिथुन इथे आलेल्या लोकांना आम्ही मराठीत बोला, तिकडे जावुन हिंदीत लेख लिहा म्हणतो तर आम्ही संकुचित... हेच इंग्रजीच येणा-यांबद्दल. असो. ) नाना

भोचकसाहेब, तुमचा लेख आवडला. आम्हि सुध्दा अजुन हिन्दि शिकतच आहोत.. तसे आमचे बम्बैय्या हिन्दि छान आहे.. पन त्याला मुंबईबाहेर कुनी विचारत नाहि असे झालेय.. बाकी, आमच्या मुंबईत, आलू ला 'बटाटा', प्याजला 'कांदा' आणि सब्जी / तरकारीला हिन्दितहि भाजीच का बोलतात कोण जाणे... ....(मुम्बैकर आणि मराठीचा आग्रही) बाबा

छान लेख!

हिंदी च्या गमती जमती मस्तच !!!

लेख छान आहे. अतिशय ओघवत्या शैलीत लिखाण केलेत आपण!

हिंदीच्या गमतीजमती आवडल्या.. अवांतर- चिरौंजी हा शब्द मी पहिल्यांदा 'शोले' मध्ये ऐकला. रामलाल बाजारातून चिरौंजी,साबुदाना और रंग लाता है।:) स्वाती

लेख छान .. गमती जमती आवडल्या... वेगळ्या प्रांतात भाषेमुळे मजा मजा होणारच... हिंदीमध्ये झुरळाला काय म्हणतात ते माझ्या काही हिंदी मित्रांनासुद्धा माहित नव्ह्ते.. कॉक्रोच हाच शब्द त्यांना माहित होता.. तुमच्या आसपासच्या लोकांना माहित आहे का ? :) --लिखाळ.

झुरळाला "वांदा"म्हणतात हिंदीत असं आठवतंय!

गुजराथीत झुरळाला वांदर आणि ढेकणाला माकड म्हणतात. चिमणीला चकली म्हणतात.

लहानपणी ऐकलेला संवाद, जगा नही तो सरकु किधर?

वा काय मस्त गमती जमती आहेत!! :) मस्त झालाय लेख... नेहेमीचे मराठी माणसाचे हिंदीचे जोक्स असतील असं वाटलं होतं, पण हा लेख फारच वेगळा आणि छान निघाला..

एकदम चटपटीत लेखन. मस्तच वाटलं. (अवांतर - रबडी आणि बासुंदी - मला दोन्ही आवडतात. दोन्हीचा आपापला करिष्मा आहे. बासुंदी खायची तर गणेशवाडीची. नरसोबाच्या वाडीला मंदिराच्या बाहेर दुकानात थंडगार बासुंदी मिळते. दाट गंधासारखी दिसणारी, खरपूस बदामी रंगाची बासुंदी अप्रतिम असते. तिथल्या भटजींकडे नैवेद्य सांगितलेला असेल तर जेवायलाही तशीच सुंदर बासुंदी मी खाल्ली आहे.) चतुरंग

सुंदर लेख. बर्‍याच जुन्या आठवनी ताज्या झाल्या. "मे जोर से भाग्या आउर धापकन पड्या" अशी हिंदी असलेला मी आनी काही मित्रांना असेच खुप मजेदार अनुभव आले. इतकी वर्षे महाराष्ट्राबाहेर राहुनही माझा 'दाहीने अन बाए' यातला घोळ आजही कायम आहे. 'कच्छा' हा डोक्यावरुन घालायचा असतो की पायातुन हे मला न सुटलेलं कोडे आहे. हिरव्या भाजीला सब्जी म्हनायचं की 'साग'? सरसों का साग, मेथी का साग, पालक का साग .. च्यामारी मग सब्जी कशाला म्हनायचं आनी केव्हा? लुसलुशीत चवळी ला 'बरबट्टी', फणसाला 'कटहल', समोसा ला 'शिंघाडा' आनी पुरी ला चक्क 'पुडी' म्हणतात. आम्हाला शिंगाडा उपवासाला खातात अन पुडी खायची नव्हे तर 'सोडायची' चीज असते एवढेच माहीत होते. एकदा हरीयाणा मधे असताना घरी फोन करण्यासाठी मी व काही मित्र आमच्या ट्रेनिंग सेंटर जवळच्या शहरात गेलो. ट्रेनिंग सेंटर हे गावाच्या बाहेर २ कि. मी. अंतरावर होते. मोबाइल ची सोय तेव्हा जवळपास नव्हतीच. सर्वांचे फोन करुन परत निघायला रात्रीचे ११ वाजले. परतीच्या रस्त्यावर मधे एक पोलिस चौकी होती. बाहेर बसललेल्या 'दारोग्या'ने आम्हा सर्वांना धांगडधिंगा करत येताना पाहिलं. आम्हाला एका बाजुला बोलावुन त्याने चौकशीला सुरुवात केली. 'हम लोक फोन करनेकु गये थे' वगेरे न झेपनारी हिंदी ऐकुन त्याने 'कहा से हो?' विचारले. आम्ही महाराष्ट्रातुन आलो आहोत असे समजल्यावर त्याने हिंदी में 'लोक' नही 'लोग' होता है म्हनत सुरुवात केली आनी भर रस्त्यात येनार्‍या / जानार्‍या वाहनांच्या सा़क्षीने आम्हाला हिंदीचे धडे दिले. २० मिनिटांनी दारोगासाहेब थांबले अन आम्हाला 'चलो निकलो अब' म्हनत पिटाळले. बाकी दारोगा साहेब 'दारु'च्या अमलाखाली होते हे वेगळे सांगने नको. सुक्या (बोंबील) मु. पो. डोंबलेवाडी (आपुन के गांव मे पोस्ट हापीस नही हे. लिवनेका था इस्लिये लिव्या.)

इंदुरी मिश्र मराठी/हिंदी चा सगळ्यात जास्त लक्षात राहिलेला म्हणजे - का बंदरासारखा पेडावर चढून र्‍हायलास :))) (बंदर)बेसनलाडू

मस्त हलका फुलका लेख. अदिती : किवी ला "किवी"च म्हणतात. ब्रॉकोली हा प्रकार काय आहे अजुन पाहिलाच नाही मी. ................ http://picasaweb.google.co.in/zakasrao

एकदम मस्त लेख !! आणी एक से बढकर एक प्रतीक्रिया !!! (हसुन बेजार!!) बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

मी कॉलेजला असताना ऐकलेले वाक्य- आंगपे आयेगा क्या? (एखादी गाडी/माणुस अंगावर येत असेल तर ) मस्त लेख :) "No matter how hard the life crashes;Like a Phoenix I will rise from my Ashes"

आवडला. चुकंदर हे तर उंदीर, चिचुंद्री अशासारख्या एखाद्या प्राण्याचं नाव वाटतं :). चिरोंजी के दाने ही प्रथमच वाचले.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

भोचक भाऊ, मस्तच लिहिलं आहे हिंदीबद्दल आणि इंदौरबद्दल. खुप आठवणी जाग्या केल्या तुम्ही. :) बिपिन.

लेख खुप आवडला. मी विदर्भातलि असल्यामुळे चुकंदर आणि बटला सोडले तर बाकि सगळे शब्द ओळखिचे वाटले त्यामुळे आणखिन मजा आलि. :)

भोचकगुरुजी, मस्तच लेख आहे. दुकानात खरेदीकरता गेल्यानंतर झालेल्या गंमतीजंमती आवडल्या! :) येऊ द्या प्लीज अजूनही असेच काही खुमासदार लेखन.. बाय द वे, दोन दिवसांचा पाहूणचार घ्यायला एकदा तुमच्या इंदुरात आलं पाहिजे आता! मस्तपैकी रबडी चापू..! :) आपला, तात्याभैय्या देवासकर, देवासकरांची कोठी, इंदौर.

सर्वांच्या प्रतिसादाबद्दल मनःपूर्वक आभार. तात्यांसह सगळ्यांना इंदूरचे आग्रहाचे निमंत्रण. नक्की या. संकोच बाळगू नका. बाय द वे आपल्या मराठी खाद्यपदार्थांचा एक मेळा इथे जत्रा नावाने भरतो. त्यात शेपन्नास मराठी खाद्यपदार्थांचे स्टॉल असतात. (अगदी फोडणीच्या पोळीचाही एक स्टॉल असतो.) कालपासून ही जत्रा इथे भरलीय. तिथे मैदानाभोवती स्टॉल आणि मध्यभागी लावणीचा कार्यक्रम असतो. त्यासाठी पुण्याचा एक ग्रुप आलाय. आज तिथे जायचा इरादा आहे. इंदूरचे जवळपास सर्व फेमस पदार्थ चाखून झालेला (भोचक) आमचा भोचकपणा इथेही सुरू असतो... http://bhochak.mywebdunia.com/

काही कारणाने तीन चार दिवसांपूर्वी हाताच्या कोपराला हिंदीत काय म्हणतात शोधत होतो. खात्रीशीर उत्तर मिळालं नाही... भोचक भाऊ सांगाल का ?

"मुंहमें छालें " पडलेल्या हिंदी पेशंटाला मी "कुछ नहीं आपका मुंह आया है " असे म्हणता म्हणता थांबलो आहे..आणि चुकीचे हिन्दी बोलण्याबद्दल अपराधी वाटून अनेक वेळा चुकचुकलो आहे.. आता नाही वाईट वाटून घेणार... ... "आपका मुंह आता है क्या बारबार?" _____________________________ आवाज खालच्या सप्तकात बोलायला हवा असेल तर खर्जाचा रियाज करा.... ;)

आपल्या मर्‍हाटी लोकांना हिंदी 'येते' ची भावना कशाने होते म्हायतिये? हिंदी चित्रपटांमुळे आणि मुंबईला हिंदी चित्रपट भसाभसा काढत असतात म्हणून..... आणि खरच इतर अहिंदी लोकांपेक्षा आपली हिंदी चांगली असते.... यात मुंबैया हिंदीत मराठी जास्त घुसलंय, म्हणून तर आणखीच मज्जा. हिंदी चित्रपटांच्या कृपेने आपल्याला प्यार, साजन, कुत्ते कमिने, खुषी गम, मजबूर, बेकरार, पागल, हसिना, सुहाग, मुसीबत वगैरे शब्द अगदी ओळखीचे वाटतात. पण आम आदमी के रोजमरहा के प्रसंग मात्र अगदी गोची करतात. शिवाय आपण इथली हिंदी किती बिघडवली याचा जास्त त्रास तर मुळीच करून घेऊ नये. मी सुद्धा वेगवेगळ्या ठिकाणची वेगळी हिंदी ऐकलीय. रूडकी हरिद्वार कडची खडी हिंदी, दिल्लीला पंजाबी धाटणीची हिंदी, इंदौरची माळवाप्रांतीय हिंदी, बेंगलूरुची दाक्षिणात्य हिंदी, हैदराबादकडच्या लोकांची चक्क मराठी वाटणारी उर्दू (म्हणे) हिंदी, शिवाय रेडिओ टी व्ही वरच्या बातम्यांमधली पुस्तकी हिंदी..... असले कितीतरी प्रकार आहेत. त्यात मराठी लोकांनी मुंबैया प्रकारात केलेले हिंदीचे लोणचे आपल्याला तर लै ग्वाड वाट्टे ऐकायला. एकुणच भोचकरावांच्या लेखामुळे एक नक्की..... इतर हिंदी भागात जाताना, पुस्तकी हिंदी शिकून व भरपूर हिंदी रेसिपी शो पाहूनच जावे. - अतिभटकलेला प्रअका