Skip to main content

आली पन्नाशी!

लेखक बहुगुणी यांनी शुक्रवार, 29/05/2009 23:41 या दिवशी प्रकाशित केले.
वडा-सांबार खावं, नाहीतर छोले-पुरी चमचमीत सारं शेवटी येणार घशाशी! तरूणांची मजा आहे, येऊन आमच्या घरी, नावालाच यजमान, पण आम्ही आपले उपाशी आली पन्नाशी! पोट आड येतंय, म्हंटलं खुर्ची मागे सरकवावी जराशी जमतंय असं वाटलं पण टेबल पडलं तोंडघशी! आली पन्नाशी! 'सकाळी जावं पळायला, अजून झालं नाही वय' 'जलद चालणं' बरं वाटलं, पहिल्याच दिवशी 'आधिक ताण बरा नव्हे, हळू-हळू होईल सवय' कुणाला माहीत इथे, व्यायाम खातात कशाशी आली पन्नाशी! 'ट्रेकींगला निघालाय? मी आहे की जोडीला' डोंगर दिसल्यावर मात्र, आम्ही आपले पायथ्याशी रक्तदाब थोडासा, कोलेस्टेरॉल वाढीला सकाळ-संध्याकाळ गोळ्या, जेल्युसिल उशाशी आली पन्नाशी! कुरकुरी ऐकून माझ्या प्रकृतीच्या दर दिवशी तीर्थरूप उद्गारले, "इतक्यात धापा टाकशी? बरंच अंतर बाकी, अर्ध्यात आताशी मी बघ पंचाहत्तरीत, अजून खातो तुपाशी म्हणे आली पन्नाशी!"
Taxonomy upgrade extras
प्रकटन
लेखनविषय:
वाचने 6652
प्रतिक्रिया 21

प्रतिक्रिया

विकास शनिवार, 30/05/2009 00:15
अजून पन्नाशीच्या जवळ नाही आहे त्यामुळे अनुभव नाही ;) पण कविता मात्र मस्तच आहे! शेवटचे कडवे वाचताना मला माझ्या आजोबांची आठवण झाली. त्यांना नुसता रस्ता क्रॉस करून देयला गेलो तरी हे त्यावेळेस ८०+ असलेले म्हणायचे की मी काय म्हातारा झालो का? :-) वास्तवीक तसेच लता मंगेशकर पण मागच्या वर्षी म्हणाल्याचे आठवते, "मला वाढदिवस साजरे करायला आवडत नाहीत, उगाच म्हातारपण आले असे वाटते" :)

संदीप चित्रे शनिवार, 30/05/2009 02:37
कविता आवडली.... फार वाईट वाटून घेऊ नका -- आमच्या पिढीमागे तर यातल्या काही गोष्टी चाळिशीही यायच्या आधीच लागल्या आहेत ;) --------------------------- माझा ब्लॉगः http://atakmatak.blogspot.com

चंबा मुतनाळ शनिवार, 30/05/2009 02:44
कविता आवडली. सध्या ह्या फेज मधून जाणे चालू आहे! - चंबा

विसोबा खेचर शनिवार, 30/05/2009 04:37
क्लास कविता..! पन्नाशीतली असली तरी ऐन चाळीशीत ही कविता वाचतांना अंमळ अंतर्मुख झालो..! तात्या.

टारझन रविवार, 31/05/2009 11:05
आयला !!! "आरोग्या"वर तात्या अंतर्मुख ? कमाल आहे !! भलेभले काथ्याकुट तात्याला "ह्या" विषयावर अंतर्मुख नाय करू शकले .. ह्या कवितेने केलं .. कवि म्हाषयांचं अभिणंदण !! (अवांतरकुमार) टारझन अवांतरकर्ते आमचे प्रतिसाद अवांतर वाटले तर जरूर उङवा !! तसाही आम्हाला पुन्हा उघडून बघायला टैम णै :)

प्रमोद देव शनिवार, 30/05/2009 09:14
कविता गमतीशीर आहे. मी आता पन्नाशी ओलांडून साठीकडे झुकलोय पण माझा वैयक्तिक असा अनुभव मात्र नाही. नियमित व्यायाम शाळेत जातो. वजनं उचलण्याचे सगळे प्रकार लीलया करतो. मोठेपणा म्हणून नाही पण केस पांढरे झालेत्(ते तर ऐन पंचविशीतच सुरु झाले होते पांढरे व्हायला)इतके सोडले तर शारीरिक दृष्ट्या मी अजूनही तंदूरूस्त आहे. पण केस पांढरे झाल्यामुळे मी माझ्या वयापेक्षाही मोठा दिसतो. पण त्याचा फायदाच आहे म्हणा. लोक आदराने बोलतात. ;) हं,आता वयोमानानुसार कानपुरात हरताळ सुरु झालाय. ;) पण सगळे दात अजूनही शाबूत आहेत.....असं बरंच काहीसं सांगता येईल. :D तरीही मला वाटते कुणाही म्हातार्‍या/म्हातारीला तसे म्हटलेले सहजासहजी आवडत नाही. हाती नाही येणे,हाती नाही जाणे,हसत जगावे,हसत मरावे, हे तर माझे गाणे!

नितिन थत्ते शनिवार, 30/05/2009 21:58
आम्ही पण पन्नाशीपासून फार लांब नाही. पण अजूनतरी देवकाकांप्रमाणेच लेखातले अनुभव नाहीत. कसलेही टेन्शन न येण्याचा परिणाम असावा. >>हं,आता वयोमानानुसार कानपुरात हरताळ सुरु झालाय. आत्ता समजलं. यांनी कवितेला लावलेल्या चाली यांना ऐकूच येत नसणार आणि त्या कशा आहेत हे कळणारच नाही. (एकदम हलके घेणे) खराटा (रंग माझा वेगळा)

प्रमोद देव रविवार, 31/05/2009 00:12
आत्ता समजलं. यांनी कवितेला लावलेल्या चाली यांना ऐकूच येत नसणार आणि त्या कशा आहेत हे कळणारच नाही. कमाल आहे राव! तुम्ही कसं ओळखलंत! ( तुम्हाला म्हणून सांगतो,कुठे बोलू नका. मी मनात आणले ना नुसते गाणे म्हणायचे की मलाच एकामागून एक जांभया यायला लागतात. मग इतरांची काय कथा? ;) हाती नाही येणे,हाती नाही जाणे,हसत जगावे,हसत मरावे, हे तर माझे गाणे!

जागु शनिवार, 30/05/2009 12:38
आहो हल्ली ३० वर्षापासूनच बहूतेक जणांचे हेच हाल आहेत. त्याला कारण म्हणजे ऑफीसमध्ये दिवसभर बसुन काम, अपुरी झोप, व्यायामाचा अभाव.

बहुगुणी रविवार, 31/05/2009 09:42
कविता आवडल्याचं कळवल्याबद्दल सर्वांचे आभार! किंचित डिसक्लेमरः मी नुकतीच पन्नाशी गाठली असली तरीही, या कवितेत अजून तरी माझं स्वतःचं प्रतिबिंब (सुदैवाने!) पडलेलं नाही. देव साहेबांसारखी (वयात काही वर्षांचाच फरक असल्याने 'काका' म्हणत नाही) 'बलदंड' शरीरयष्टी नसली तरी सध्या तरी अवस्था बरी आहे. ही कविता सुचली ती एका समवयस्क मित्राची नुकतीच कुरकुर ऐकली तेंव्हा. तेंव्हा सध्या तरी हे परदु:ख! बाय द वे, अशा कवितेच्या प्रकाराला काय म्हणावं? हे विडंबन नाही, तसंच 'वात्रटिका' हेही विशेषण योग्य वाटत नाही.

विंजिनेर रविवार, 31/05/2009 10:14
मस्त कविता. नेहेमीसारखीच अंतर्मुख करणारी , विचार करायला लावणारी पण साधी-सोपी... शब्दबंबाळ नसणारी

प्रभाकर पेठकर रविवार, 31/05/2009 10:43
पन्नाशी उलटून गेली. कवितेतील बहुतेक सर्व अनुभव घेतले आहेत/ घेत आहे. गरजे नुसार आहार, जीवनपद्धती बदलत आहे. काही सुपरिणाम दिसत आहेत. अधिक आरोग्यदायी जीवनासाठी जीम लावली आहे. जमले तर जमले नाहीतर आहेच, आलिया भोगाशी.... लाजायचे काय त्यात? मुलभूत गरजा भागविण्यासाठी ऐन तारुंण्यात मजा केली नाही. काटकसर करून पैसा जमवला. मुलभूत गरजा भागविल्या. आता आयुष्य एन्जॉय करावे म्हंटले तर च्यायला... डॉक्टराने फांदा घातला. मला वाटते मी मजा मारायला सुरुवात केली तेंव्हा, मला दिसले नाहीत तरी, हे डॉक्टर लोकं गिधाडांसारखे झाडांवर बसून वाट पाहात होते जणू... आता ह्याची विकेट पडणार्....आता पडणार. (आणि पडलीच). असो. कविता आवडली. अंतर्मुख करविणारी आहे.