प्रश्न आयुष्याचा असतो
उत्तर असते आयुष्याचे.
आपण निव्वळ कोरे कागद
नशीब छपाईच्या कामाचे.
शब्दांना का कळतो अर्थ
लिहिणाऱ्याच्या मनातला?
अर्थ कोणता जीवनाला मग
जन्म देत असे अज्ञातातला.
मृत्यू म्हणजे शेवट कसला?
पितरांच्या शांतीत काकही फसला.
अनुभवाचे गाठोडे सोडून
वर्तमानावर भूतकाळ हसला.
विश्वाचे मुळ गूढ भयंकर
सोबत नाही एकही शंकर.
अंधाराला शोधीत भास्कर
पृथ्वीस सांगे, "मारत राहा चक्कर"!
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
4767
प्रतिक्रिया
7
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
एकसंध कविता वाटली नाही.
धन्यवाद
मार्मिक काव्य!
अनुभवाचे गाठोडे सोडून वर्तमानावर भूतकाळ हसला.धन्यवाद
In reply to मार्मिक काव्य! by Bhakti
नाही समजले ब्वॉ. :-(
'स्व'चे गूढ
In reply to नाही समजले ब्वॉ. :-( by राघव
छान...!