मिपा कट्टा - ३० जुलै

पावसाने घात केला. घराबाहेर पडणे मुश्कील होतं मला त्या दिवशी.
तसा फोन सुद्धा केला होता रामदास काकाना.
पण तुमची मयफील झकास जमली होती असे एकुणच जाणवतय. मिस केलं बरंच काही

अरे वा जोरात कट्टा झालेला दिसतोय!
दोन चार वगळता सगळे नेवे चेहरे बघुन मिपा प्रगती करतंय ही खुणगाठ पक्की झाली :)

बाकी शेवटाच्या 'यंग जनरेशन्च्या' फोटोतून मक-निदे गायब झालेले दिसले हे निरिक्षण नोंदवले जावे :प

हम्म. तर कट्टा (रद्द न होता) झाला, हे पुराव्यानिशी शाबीत तर झालं!

वर्णन छान पण अजूनही खुलवता आलं असतं.

फोटो फ्लिकर वरून टाकले नाहीत का? (कारण मला ऑफिसमधून चक्क दिसताहेत!)

हॅहॅहॅ!!! छान छान!!! चार घटका आनंडात गेल्या म्हणायच्या!!!

मकमावशीच्या चेहरयाकडे बघून तुम्हाला काय वाटतं?.....

'वाट लागली निख्याची!' असं वाटलं

उत्तर सांगा बक्षीस जिंका!

पाठवून द्या!

@ प्राची : बाईंच्या अगदी जवळ बसलीयेस... जेवण गेलं ना नीट? का इथेही धपाटेच खावे लागले?

कट्टा खतरनाक झाला
जम धमाल आली...
नेहमी प्रमाणे रामदास काकांनी ५ मिनिटात सूत्र त्यांच्या हातात घेतली.. आणि बर्याच अनुभवांची पोतडी उलगडली गेली
धमाल सुरूच होती.. पावसाने खो घातल्याने जरा मेम्ब्रांची संख्या रोडावली , पण हरकत नाही , पुढच्यावेळी जास्त धमाल करू
बाकी, बिपिंदांनी मधेच फोन करून "खास त्यांच्या शैलीत" शुभेच्छा दिल्या .
जेवण झकास होतच, पण सूड ची "पनीर बर्फी" कहर होती... पोटात जागा असती तर अजून हादडली असती :)

किसन. अरे जाम मजा आली. अजून बरंच काही लिहिलं नाहीयेस तू.

यावेळी स्वादचा हॉल जणू एक्स्क्लुझिव्ह आपल्यालाच मिळाला. एकही इतर कस्टमर आला नाही. त्यामुळे अडीच तीन तास स्वादच्या आतच गप्पांची मैफिल जमवता आली. उगीच रस्त्यात येऊन उभे रहावे लागले नाही.

रामदासकाकांनी गप्पांमधे भन्नाट रंगत आणली. धंदाचा पुढचा भाग एखाद्या सिनेमाच्या प्रीमियरप्रमाणे किंवा निमंत्रितांच्या खास शो प्रमाणे प्रथम ऐकायला मिळाला. त्यांची कथनशैली अद्भुतच आहे.

कट्ट्याला सुरुवातीला काहीसे टीसीएस कट्ट्याचे स्वरूप येऊ घातले असतानाच बहुधा रामदासकाकांनी की आणि कोणीतरी ते तातडीने आवरले ;)

गप्पांमधे हास्यस्फोटांनी आणि एकूण दंग्याने वरचे कर्वेमालक खाली येतील अशी भीती वाटत होती. पण त्यांनी ग्राहकभिमुख धोरण राबवून हे सर्व चालवून घेतले, त्याबद्दल त्यांचे अभिनंदन. :)

डाळिंबी उसळ आणि टॉमॅटो सार झकास होते. अळूचे फदफदे असते तर जास्त मजा आली असती.

असाच कट्टा लवकर पुन्हा होवो. नेक्स्ट टाईम महेश लंच होम असे सूचित करतो.

चालतंय रे किश्न्या ...
डोंट वरी :)

व्व्वा झकास की :)

मस्त रे लई भारी कट्टा झालेला आहे. बरेच नवे चेहरे दिसले या वेळी किंवा काही जुनेच चेहरे नव्याने दिसले.
@ सुड- पनीर बर्फी कोरईगडाला आणली असती तर, उपास नव्हता त्या दिवशी आमचा.
@ ईंटया - ट्रेक आणि कट्टॅ करुन लवकरच सुधरातोय.
@ स्पा - प्रत्येक फोटोत कोप-यात का रे तु, तुझा फोटो कुणी शादी.कॉम ला नाय चढवणार.
@ प्रास - येवढ्या वेळात पुण्याला आला असतास, तिथुन. असो. पुढचा कट्टा मुंबईत करु तेंव्हा भेटुच. (स्पावड्या ब्लु कोरलला चवकशी कर रे जरा,)

माझे दोन कट्टे मिस झालेत या पुढच्या कट्ट्याला नक्की, पावसाळ्यानंतर असेल तर माझ्या रेड मर्क्युरीला घेउन.

मस्त मजा केलीत राव.
आम्ही इकडे एकसमयावच्छेदेकरुन कट्टा जमवण्याची तयारी केली होती... पण प्रा. डाँ.च्या भेटीस जाता आले नाही.. मग गंडले सगळे आणि रेग्युलर ;-) कट्टा झाला.
आता पुढच्या वेळी चलो पुणे..!!!!
यासाठी प.रा., धमाल मुलगा, गगनविहारी, विजुभौ, स्पावड्या, सुधांशू या मंडळींनी पुढाकार घ्यावा..
प्रा. डॉ. व मी इकडून येऊ..
कसं म्हणता?

सोज्वळ कट्टा छानच झाला म्हणायचा. :)
@ रामदास काका प्रिमियर झाला ना दणक्यात. मग आता झळकवा की चित्रपट 'आम' आदमीसाठी बोर्डावर. :)

छान!!!!
मस्त च फोतो न वर्णन
सगळ्यांनी मज्जा केली आहे हे दिसतेय.
पुढील कट्ट्याला शुभेच्छा :)

३० ला च दुपारी मुंबईहुन निघालो दुबै साठी त्यामुळे हजर नाही राहता आले.
पुढच्या वेळी जरुर प्रयत्न करीन.

मस्त कट्टा झालेला दिसतोय... :)
कट्ट्याला येता आले नाही याचे लयं वाईट वाट्टतया... :(

सुडक्या, तुला अजुन कुणी गळ नाही का रे घातली?
नाही म्हटलं इतका सुरेख (वर सांगितल्याप्रमाणे) सैपाक येतो ना तुला....
प्वरिवांची लैन लागली असंन घरासमोर....
येका (जर ईमाने इतबारे जगलास तर नाहीतर सगळ्यांचे आयौष्य बर्बाद) प्वरीचं नशीब खुलणार हय....

बाकी :: फुडच्या येळेला कट्ट्याला यणार... यणार म्हंजी यणार...

कट्टा छान झालेला दिसतोय. यावेळी आणखी काही नवीन चेहरे दिसलेत.
असेच कट्टे होवू द्यात.

पाऊस असूनही उपस्थिती चांगली होती.
बर्‍याच टोपणनावांना आणि नावांना चेहरे आहेत हे बघून आणि मिपापरिवार वाढता आहे हे बघून ड्वाले पाणावले! ;)

रामदासकाका, लिखाण तिकडे गुपचुप जाहीर करताय होय? आम्ही काय पाप केलंय हो, इकडे झटका की शाईचे चार थेंब!

-आद्यमिपाकट्टेकरी रंगा

मकीमावशीच्या चेहर्‍यावरचे भावः ' निघताना घराला नक्की व्यवस्थित टाळा लावला ना ? '

किसन वाइच लांबडं लिवायला पायजेल हूतं... पन एकूनच मिपाकर जमलेले बघायला मंज्या आली... ओक सायब नवते काय ? त्यांचाच तर मूख्य हात होताना कट्टा भरवण्यात ?

मस्त रे!!!! कट्टा झकास झालेला दिसतोय.

किसनमहाराजांचा विजय असो!
बिझी असूनही त्यांनी वृत्तांत चांगला लिहिला आहे.
सर्व फोटू आवडले.
पदार्थ दाखवण्याचा दुष्टपणा केला नसता तरी चाललं असतं.;)
सुधांशुने लग्नाळू असण्याची झायरात केल्यामुळे त्याला स्थळं बघण्याचं माझं काम हलकं झालं.
देशपांडेकाकू शेजारीच बसल्याने प्राची गरीब गाय झाल्यासारखी वाटते आहे.
देशपांडेकाकांना घरकाम येत असल्याने संगणक चालू असला तरी घर कसं स्वच्छ असतं यांचं!
इंट्या अभ्यास सोडून इथे टाईमपास करतोय म्हणून रागावल्या गेले आहे.
चला, आता इनो घेऊया!

नवे, जुने मिपाकर भेटल्याचे पाहून ड्वोले ....

मकी काकी मात्र 'व्हॉच्यु टॉकिंन बाउट विलीसची' आठवण ताजी करत आहेत. मकी काकींच्या समोर बहुदा गविकाका / विमेकाका बसले असावे असावेत त्यामुळे बहुदा हे जेवण कधी ऑर्डर करणार आहेत, बटाटेवडा, मिसळपाव काय चालले आहे. असो आपण दोन घास ... असे काहीसे भाव असावेत.

कट्टा झकास झालेला दिसतो आहे. :)

पण व्यक्तींची नावे आणि फोटो यांची सांगड घालायला काही जमली नाही. :(

काका, वरून आठव्या आणि नवव्या ... खालून चौथ्या आणि पाचव्या फोटोत आहेत की... क्लॉकवाइज बघा.

अतिशय ओघवतं आणि खुमासदार वर्णन, श्री. किसन देवा.. लेखन मनापासुन आवडले. फोटोग्राफ्स देखील उत्तम! :)
**
कट्टा अतिशय जोरदार झाला! आणि धम्माल मजा आली! सर्व मान्यवरांना भेटुन आनंद झाला.. जोरदार पाऊस असल्याने माझं आर-सिटी घाटकोपर येथे खरेदी आणि मग कट्टा असं जे नियोजन होतं ते बर्‍यापैकी गंडल.. आधी घरातुन निघताना पाऊस थोडासा कमी झाला होता मात्र घाटकोपर येथे पोहचे पर्यंत खुपच उशीर झाला.. शेवटी कसं बसं अत्यावश्यक तेवढं काम उरकुन, बस ने ठाण्याला निघालो, वाटेत पावसाचा वाढता वेग बसचा वेग आणखीन मंद करत होता.. शेवटी कसं बसं एकदाचं तीन हात नाक्याला पोहोचलो.. नौपाडा विभाग शोधण्यात आणखीन वेळ गेला.. त्यानंतर किसनदेव यांनी प्रत्यक्ष हॉटेल पर्यंत पोहोचण्यासाठी फोनवर मार्गदर्शन केले.. (अंगभुत आळसामुळे आम्ही पत्ता लिहुन घेतलाच नव्हता! ;) ) तो पर्यंत मंडळी स्वाद मधील वरची मिसळीची/बटाटेवड्यांची खादाडी संपवुन आमची आणि अन्य काही मंडळीची वाट पाहत होती तिथे पोहोचलो. तेवढ्यात सुडचे आगमन झाले आणि नंतर आमची 'धम्माल गँग' बेसमेंटकडे मुख्य कार्यक्रम - स्वादची अमर्यादित थाळी चापणे करता रवाना झाली.. मित्रमंडळी आणि कट्टे म्हटलं तसा माझा कल आहे प्रामुख्याने मांसाहारी खाद्यपदार्थ आणि तोंडी लावायला अल्पसं अपेय! मात्र 'स्वाद'च्या जेवणाची चव एवढी भन्नाट होती, की आता मी कदाचित कायमचा शाकाहरी होईन की काय अशी माझी मलाच भिती वाटु लागली! ;)एका बाजुला स्वादचं रुचकर भोजन आणि सोबत रामदास काका, मस्त कलंदर ताई, निदे, गगनविहारी आदी विद्वजनांचीशी चर्चा आणि इतर मान्यवर मिपा मित्रपरिवारा सोबत सोबत मनमोकळ्या गप्पा, स्वर्ग स्वर्ग म्हणतात तो हाच! निघता निघता लीमा ताईचे त्यांच्या यजमानांसहित आगमन झाले, यामुळे अजुन काही काळ आम्हा सर्वांना गप्पा मारता आल्या.. शेवटी मात्र हॉटेल चालकांनी 'क्लोजिंग टाईम' अशी हाक दिल्यानंतर मात्र आम्हांला निघावे लागले.. आम्ही 'माझीही शॅम्पेन' सोबत ठाणे स्थानक येथे रवाना झालो आणि तिथुन बोरिवली करता बीईएसटी बस पकडली.. पावसाचा जोर आता ठाण्यात तरी कमी झाला होता, मात्र जस जशी बस मुंबईच्या दिशेने रवाना होऊ लागली तस तसा पाऊस पुन्हा वाढला! आता मात्र आम्हाला चिंता लागली की आम्ही आज'च' घरी पोहोचोतोय की नाही? ;) कारण रात्रीचे १२ केव्हाच वाजुन गेले होते.. बसचा वेग अजुन ट्रॅफिक मध्येच विरुन चालला होता.. आणि जेव्हा आम्ही आमचे गंतव्यस्थानक 'बोरीवली पश्चिम' येथे पोहोचलो तेव्हा रात्रीचे १२.३० वाजले होते..देवकृपेने १२.३९ ची शेवटची चर्चगेट लोकल मिळाली तेव्हा मात्र आम्ही भरून पावलो!
**
अश्या दिलखुलास आणि ध्म्माल कटट्यांना आमची रोज येण्याची तयारी आहे! एक अतिशय मेमोरेबल कट्टा!

शिंदे सरकार, धागा उत्तम फोटु झकास !!
घरनं निघणार तेवढ्यात एक मित्र दारात उभा, त्याच्या आईनं म्हणजे देशपांडे काकूंनी (हे फक्त नामसाधर्म्य आहे, आक्षेप नसावा ;) ) नानकटाई पाठवली होती. ह्या भल्या माणसाने घरात आल्याआल्या नानकटाईची पिशवी माझ्या हातात ठेवलंन्. चहाचं आधण टाकलेलंच होतं म्हटलं आता जरा आरामातच निघावं, गाड्यांचं टाईमटेबल कोण बघतंय एकदा असं काही खाणं पुढ्यात असल्यावर !! जी गाडी सुटली तिच्यानंतर सरळ पाऊण तासानं गाडी होती. गाडीला हीऽऽ गर्दी !! बर्फीचा ( खाद्यपदार्थाचं नाव ) डबा आणि त्यातली बर्फी नीट पोहोचली हेच फार.

झकास फोटू आणि वर्णन रे किसन. आता पुढच्या कट्ट्याला नक्कीच हजेरी लावली पाहिजे.

शुशा आणि सुका कट्टा असला तरी उपस्थितीवर त्याचा काहीही फरक पडणार नाही हे माहित होते. मात्र सकाळपासून पावसाचा एकूण रागरंग पाहून किती जणांना जमेल असा प्रश्न पडला. त्यातून सध्या मध्यरेल्वे ची परिस्थिती जरा जास्तच नाजूक आहे. थोडा पाऊस पडला तरी सर्दी पडसे होते तिला. सुदैवाने तसे काही झाले नाही आणि लांबवरून येणारे बरेच जण येऊ शकले. यालाच मुंबईकरांचे स्पिरीट म्हणतात बहुतेक. काही जणांना स्पिरीट म्हटले की दुसरेच काही आठवते म्हणे. ;-)

असो, तर स्टेशन वर कुणालाही विचारा प्रकारचा पत्ता, त्यातून मी नेमका तो लिहून घेतला नव्हता, त्यामुळे ३-४ जणांना विचारणे, सूड आणि गविंना फोन करणे (दोघेही मागून येत होते) या प्रकारातून गेल्यावर मी इच्छित स्थळी पोहोचलो. तिथे ४-५ जण कोंडाळे करून उभे होते. रामदासकाका, स्पा, किसन आणि अजून दोन नवे चेहरे. त्यातील मुलगी म्हणजे प्राची असणार हे झटकन लक्षात आले. मी स्पा च्या समोर जाऊन उभा राहिल्यावर, "हे बघा विमे आले" असे तो म्हणाला. त्या नंतर विसेक सेंकंद माझ्या बाजूला उभी असलेली प्राची वळून रिकाम्या रस्त्याकडे पाहत यात नक्की मेहेंदळे काका कुठे असतील याचा अंदाज घेत होती. दुसरी व्यक्ती म्हणजे शाम्पेन भाऊ निघाला. (आणि च्यायला "भाऊ"च निघाला. मिपावर ३३% आरक्षण आणा रे.)

मग निदे, मकीमावशी आणि गवि आले. प्रथमच भेटणाऱ्या मिपाकरांच्या वलखी-पालखी झाल्या. त्यातून प्राची ही मकीमावशीची विद्यार्थिनी आहे हे कळले. जेवताना त्या बाजूबाजूला बसल्या होत्या. अशा ठिकाणी शिक्षकांबरोबर बसायचे म्हणजे वेगळाच अनुभव. मला का कोण जाणे सर्कशीतील वाघ आणि शेळीचे एकत्र जेवण या प्रकारची आठवण येत होती.

जेवण सुरु केल्यावर प्रत्येकाने ओळख सांगण्याचा उपक्रम (दचकू नका, पल्याडले नाही) राबवला गेला. वेगवेगळ्या सदस्यनामांमागच्या गोष्टी ऐकताना मजा आली. जेवण सुरु करताना सुरु झालेला हा उपक्रम जेवण संपेपर्यंत चालला. दर १-२ ओळखीनंतर काहीतरी अवांतर निघायचे. अवांतर म्हणण्यापेक्षा पंचतंत्र किंवा अरेबियन नाईट्स मध्ये एका गोष्टीतून दुसरी निघते तशा गोष्टी निघत गेल्या. जेवण संपता संपता ली माऊ मावशी आल्या. या वेळेला त्या एकट्या न येता बोका काकांना पण घेऊन आल्या होत्या. (मरतोय आता बहुतेक)

बाकी स्वाद ची मिसळ आणि थाळी झकास. चवीला उत्तम (आणि खिशाला पण). सूड ने आणलेली बर्फी पण झकास. मात्र ३ वाट्या बासुंदी खाल्ल्यामुळे सूड ची बर्फी एकच खाऊ शकलो याचे खंत आहे. सूड परत बर्फी करून आणेल अशी आशा असल्याने चिंता नाही. सदर बर्फीला दरड-बर्फी नाव ठेवण्याचे रेकमेंडेशन देत आहे (प्रेरणा मकीमावशी ची कमेंट)

ज्यांना इच्छा असूनही या कट्ट्याला येता आले नाही, त्यांना भेटायचा योग लवकरच यावा ही इच्छा. स्पा/सूड, ऐकताय ना? पुढच्या कट्ट्याचे मनावर घ्या. मात्र थोडे आधी व्यनी करून कळवा. मी वेस्टर्न इंडिया भागाची ईनो ची एजेन्सी घेऊन ठेवीन म्हणतो. काही काही टेरीटरीत तुफान खप होईल असा अंदाज आहे.

विश्वनाथ ईनोंदळे

आरक्षणातून लायसेनधारी व्यक्तींना वगळण्यात यावे अशी उपसूचना मांडतो

=))

=))

=))

असेच नमूद करू इच्छितो

छान झालाय कट्टा आणि वृत्तांत