राप्चिक र्राप्चिक कूल कूल
लेखनविषय:
काव्यरस
लग्न झालेली
टंच बाई
जणू दुधात
ग्गच्च मलाई
माझ्या मनात
घालमेल होई
राप्चिक रप्चिक
कूल कूल...
असं कसं माझं
वय झालं
इतक्या लवकर
म्हातारपण आलं
सालं नुसतं
बघणंच नशिबी आलं
राप्चिक राप्चिक
कूल कूल..
डोळे विस्फारून
पहात होतो
भान हरवउन
गेलो होतो
जणू डोळ्याने
आग ओकत होतो
राप्चिक राप्चिक
कूल कूल....
इतक्यात मुलाच
लक्ष गेले
माझ्या डोळ्यातलं
अचूक ओळखले
" बाबा उन कडक आहे
तो गॉगल लावा"
पोर बोलले
माझ तोंड शरमेनं
खाली गेले
काही श्लोक
म्हणायचे
नाटक केले
गीतेचे श्लोक
उलटे म्हटले
मध: शाख
उर्ध्व मूल
राप्चिक राप्चिक
कूल कूल
मध:शाख
उर्ध्व मूल
राप्चिक राप्चिक
कूल कूल,,,,
वाचने
2933
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
12
र्राप्चिक र्राप्चिक कूल कूल !!!!!
प्वाराला बघायाची आयडीया माहित व्हती. त्यांनं तुमाला सांगितली नव्ह का! आवं बापापक्षा प्वारगं हुशार हाये तुमच्यावालं.
मस्त!
सो कूल... ;)
कूल
ते 'मी माझा' वाले गोखले हेच का?
(ही चौकशीही आहे आणि प्रतिसादही.)
In reply to ते- by ज्ञानेश...
किंवा तेच हे असल्यास कवनातली सुधारणा देदीप्यमान आहे.
कविता वाचुन मला मनात लपलेला दु:शासन ची आठवण झाली. ;)
पोरंग लै हुशार आहे ब्वॉ. :)
हा हा.. मस्त कविता
In reply to मस्त by ऋषिकेश
कविता मजेशीर वाटली.
(वाचक)बेसनलाडू
गोखलेसाहेब,
मस्त कविता.. :)
तात्या.
आता ना ती म्हण आठवली....
"उमर पचपन की दील जवान का...."
क्या रापचा है...Boss ;)
र्राप्चिक र्राप्चिक कूल कूल