राप्चिक र्राप्चिक कूल कूल

राप्चिक रप्चिक
कूल कूल...

असं कसं माझं
वय झालं
इतक्या लवकर
म्हातारपण आलं
सालं नुसतं
बघणंच नशिबी आलं

राप्चिक राप्चिक
कूल कूल..

डोळे विस्फारून
पहात होतो
भान हरवउन
गेलो होतो
जणू डोळ्याने
आग ओकत होतो

राप्चिक राप्चिक
कूल कूल....

इतक्यात मुलाच
लक्ष गेले
माझ्या डोळ्यातलं
अचूक ओळखले
" बाबा उन कडक आहे
तो गॉगल लावा"
पोर बोलले
माझ तोंड शरमेनं
खाली गेले
काही श्लोक
म्हणायचे
नाटक केले
गीतेचे श्लोक
उलटे म्हटले

मध: शाख
उर्ध्व मूल

मध:शाख
उर्ध्व मूल

राप्चिक राप्चिक
कूल कूल,,,,