चाल -( निंबोणीच्या झाडामागे चंद्र...) चायनाच्या वूहानमध्ये, कोण शिंकला गं बाई कोरोनाच्या व्हायरसला, झोप का गं येत नाही।।धृ ।। किंवा (असा कोरोना कळेना, कसा जन्मला गं बाई) लोकं झोपले घरात, रस्त्यावर रोगराई दिवसभर फेसबुक, कसली गं नाही घाई लॉकडाऊन आशेचा, दारू मुळी मिळत नाही।।१।। कामवाली बाई नसता, भांडी घासणे कपाळी जरा चुना घेण्यासाठी, याचकाची आली पाळी काठी राखते समता, समजून गुरेगाई ।।२।। जगातल्या व्यवहारांची, होत आहे रोज माती स्पर्श कसे पसरत गेले, गात विध्वंसाची गाणी टेस्ट पॉझिटिव्ह येता, हातावर येई शाई।।३।। किंवा (विमानांतूनी उतरता) आरोग्यपथकं फिरती, माज त्यांना शिक्षा देई घेऊनी दगड हाती, रा

मौनामागे दडुनी असती नाना परिची किती कारणे कुठे व्यग्रता, कुठे खिन्नता वरुन दाखवी 'नको बोलणे' मौनाच्या वाटांचे वळसे वाटसरूला होई चकवा निबिड शांतता चहुबाजूला असह्य होई अबोल थकवा मौन राखते दाट अरण्ये अनेक गुपिते अनेक आख्या वरवर जे दिसते डोळ्यांना खरे भासते असून मिथ्या मौन पाहते सूचक, रोखुन धारदार भेदक डोळ्यांनी एका एका प्रश्नासंगे यक्षाची तलवार परजुनी प्रश्नहि ऐसे महाकठिण ते सापडता सापडे न उत्तर चकव्यामधुनी सुटण्याइतके नशिब कुणाचे की बलवत्तर? कुणास होतो मोह अनावर मौनाशी दो हात करावे मौनाला मौनाने उत्तर नजर भिडवुनी आपण द्यावे करू नये कधि दुस्साहस हे समोर येइल भयाण खाई शरणागतिचा एकच रस्ता मौन