क्षितिजाच्या पुसती रेषा अंधार जसा दरवळतो. काळीज कुणाचे रडते चंद्र कुणाचा विव्हळतो. काळाकडे घ्याव्या मागून त्या हळव्या प्राक्तनवेळा. विस्मृतीस कराव्या अर्पण सुगंधी दुःखांच्या माळा. रंगीत करावे डोळे श्वासांना यावी भरती. उगवून पुन्हा जन्मावे पाऊस पडल्यावरती. -कौस्तुभ

हसण्या उसंत नाही रडण्यास अंत नाही. निळे सावळे जगणे मजला पसंत नाही. बहरली जरी झाडे हा तो वसंत नाही. दिले टाकुन जरी तू मी नाशवंत नाही. सांगुन थकलो मी, पण दुनिया ज्वलंत नाही. -कौस्तुभ शुद्धसती मात्रावृत्त

प्रेरणा: https://www.misalpav.com/node/46836 रवा होता खमंग भाजला तरीही उप्पीट मात्र बरे झाले फोडणीत मोहरी तडतडली तरीही उप्पीट मात्र बरे झाले उडीद डाळ त्यातच परतली तरीही उप्पीट मात्र बरे झाले आधणातल्या रव्याला दणकून वाफ आणली तरीही उप्पीट मात्र बरे झाले डिशमधल्या उप्पीटावर खोबरे-कोथिंबीर सजली तरीही उप्पीट मात्र बरे झाले मीठ, साखर, लिंबू सगळी भट्टी पर्फेक्ट जमली तरीही उप्पीट मात्र बरे झाले काय, कॉफी करू का? अर्थातच कर तरीही उप्पीट मात्र बरे झाले बाकी स्वयंपाकात आहे निपुण, स्तुती करणार कशी उप्पीट मात्र...

कसा काय देवराया, हा कहर झाला कोरोनाचा न भूतो न भविष्यती,असा खेळ पाहिला आयुष्याचा किड्यामुंग्यांसारखी माणसं मरू लागली जिकडेतिकडे यातून लवकर सुटका कर देवा, एवढ़े कळकळीचे साकडे कधी नव्हे ती आता,सर्वांना नाती कळू लागली आयुष्यभराची देवा, अद्दल घडवलीस चांगली माझ्यासारखं कुणीच नाही, असं "माणूस" मिरवीत होता फुकटच्या "हुशारया" आणि नुसता "गुर्मीत" होता आणलंस थोडं शुद्धीत,फिरवलीस तुझी काठी व्याकूळ झाला माणूस, आपल्याच माणसांसाठी चांगलाच धडा शिकवलास, आम्हाला असंच हवं होतं "मी"पणाच्या अहंकारात,विसरून गेलो नातंगोतं कोरोनाच्या या लढाईतून देवा, तूच आम्हाला तारून नेऊ शकतोस पूरे कर देवा आता, किती लेकरांचा

ती अन् पाऊस.. खूप दिवस झाले आता पावसात चिंब चिंब भिजून भरलेलं सावळ ते आभाळ नजरेत सामावणारी ती भिजावं का थोडतरी? ह्या येत्या पावसात चिंब चिंब घेऊ न्हाऊन असा विचार करणारी ती गेले कित्येक दिवस दिवस? छे!