उल्का

प्रेरणा : उदय सप्रे यांची मोठी कविता मुसळधार पावसामधे दारु पिऊन चिखलात कधी लोळलांय का? मद्याबरोबर चखणा म्हणुन लसुण कधी तळलाय का? वाटेवरच्या मुलीची कधी छेड काढावी असा किडा वळवळलाय का? तिची छेड सोसवेना म्हणून तिचा धिपाड्ड भाऊ खवळलांय का? थरथरणार्‍या आवाजात ईंटरविव्यु मधे अचानक धीर कधी गळलाय का? भरभरुन उत्तरे दिली तरी ,त्यातून नेमका तुमचाच अर्ज फेटाळलाय का? दिवसभर अरबट चरबट खाउन पोटात अचानक डुचमळलय का? आणी तेव्हाच नेमके घरापसुन दुर म्हणुन तुम्ही कळवळलाय का? तारुण्याच्या उंबरठ्यावरची कूस अकाली म्हातारपणाकडे करून वळलाय का? ' बालपण ते तारुण्य ' ह

आ गयी वो आज आखिर, हाल मेरा देखने... मी तिला धाडीत होतो, सारखी आमंत्रणे... देख लू इकबार तुझको, ये तमन्ना थी मेरी; पाहुनी तुजला सखे, हे श्वास माझे स्पंदले... आज भी मेरे लबोंसे, कुछ बयाँ ना हो सका; आसवांना पूर आला, शब्द माझे संपले... बेवफा से पूछता हू, क्या खता मुझसे हुई? का सखे तू टाळले, माझ्या मनाचे चांदणे... तू जफा दे या जहर दे, ये तुझे हक़ है सनम; शक्य नाही हे तुला, या भावनांना जाळणे...

पाऊस कळलाय का? मुसळधार पावसामधे भिजून तुमचा शाळेचा गणवेष मळलांय का? बालपणीच्या सखीच्या केसांत मोठेपणी गजरा माळलांय का? निसरड्या वाटेवर घसरून कधी पायाचा अंगठा भळभळलांय का? तुमच्या वेदना सोसवेनात म्हणून तिचा जीव तळमळलांय का? थरथरणार्‍या ओठातील तिची ती 'हाय्' डोळ्यातून अश्रू होऊन गळलाय का? भडभडून बोलणे झाले तरी ,त्यातून 'प्रेम' हा शब्द अचूक गाळलाय का? तिचा बालपणीचा निरागस भाव गाली लज्जा होऊन ओघळलाय का? भातुकलीतली नवरी खरी व्हावी इतके तुम्ही पाघळलाय का? तारुण्याच्या उंबरठ्यावरची कूस तिच्याचकडे करून वळलाय का? ' बालपण ते तारुण्य ' हा काळ तिची वाट पहाण्यात वाळलाय का? ऐन पावसा