पंधरा ऑगस्टच्या रात्री जेवल्यानंतर शतपावलीसाठी म्हणुन मी व आमचे गृहमंत्री बाहेर पडलो. खारघरच्या शिल्पचौकात एका फुटपाथच्या कडेला झोपलेला दहा-बारा वर्षाचा एक मुलगा दिसला. स्वातंत्रदिनानिमीत्त कुठल्याशा पक्षानं लावलेला कापडी फलक त्याने खाली अंथरला होता, त्याचाच अर्धा भाग अंगावर घेवुन ते लेकरु गाढ झोपलं होतं. स्वातंत्र्यप्राप्तीनंतर ६० वर्षे उलटुन गेल्यानंतरदेखील जर आपल्या देशात ५०% च्यावर लोकांची ही अवस्था असेल, तर खरोखर आपल्याला स्वातंत्र मिळालं आहे असं म्हणता येइल का?

good morning चा sms वाचताना माझे डोळेच इतके दमलेले असतात | आणि कुशीत शिरावसं वाटतं तेव्हा पालक office मध्ये रमलेले असतात || २१ व्या शतकात तंत्रज्ञान इतकं म्हणून झेपावलं आहे | मुलाला सकाळी उठवण्याचं काम आईने mobile वर सोपावलं आहे || TV,Cell,comp आणि i-pod दिवस माझा तारुन नेतात | AC त बसून दमलेले आई बाबा मग almost रात्रीच घरी येतात || रेडीमेड pizza खायला मग अजिबातंच वेळ लागत नाही | पोट गच्चं भरतं त्याने पण भूक मात्र भागत नाही || आजी असतानाचं घर आमचं आता पूरवी सारखं राहिलं नाहीये | kitchen मध्ये काम करताना मी आईला कित्येक दिवसात पाहीलं नाहीये || रात्री एकटक serials बघताना मग त्यांचा ch

मूळ रंगांचा एकदा झाला मोठा वाद सारे म्हणती मीच श्रेष्ठ हेच निर्विवाद शांतीप्रीय आम्ही हिरवा, निळा, जांभळा, भडक व गर्विष्ट, लाल, नारींगी, पिवळा प्रत्ये्कजण केवळ गाती आपली महती मी श्रेष्ठ म्हणतांना इतरांस नावे ठेवती काहीच करून त्यांचा वाद नाही शमला तेव्हा लोलक धरून पांढरा सरसावला बघा जरा म्हणत लोलका मधून तो गेला अनेक रंगांचा फ़ुलोरा दुसऱ्या बाजूने आला वेड्यांनो तुम्ही सारे माझेच आहात अंश पांढऱ्यानेच बनवले सगळ्या रंगांचे वंश सारे रंग गप्प बसले, पांढरा आनंदे नाचला म्हणे मीच विश्व विजेता निर्विवाद ठरला कृष्ण रंग बघत होता गुपचूप तमाशा म्हणाला सगळ्यांना या माझ्यासवे बसा एकेक करून रंग