आमची प्रेरणा !!!!बोध!!! आळश्यांच्या साम्राज्यावर मॉर्निंग वॉकचा तोरा ट्रेडमील उभी कोपर्‍यात डंबबेल करताहेत मुजरा चौकाचौकात उभे हृदयविकार, रक्तदाबाचे दुत आणी आसमंत सारा प्रदुषणाने झाकोळलेला मी कुणाला विचारु निरोगी आयुष्याचा रस्ता इथे प्रत्येक जण विकारांनी पिळवटलेला कधीचा औषधे घेतोय आणी डॉक्टर नेहेमीच गोंधळलेला पैसे कमवा स्पर्धेत मी देहाची किंमत विकलेला. आपला मराठमोळा.

आमचाही प्रयत्न.

ही प्रेरणा, हॅ हॅ हॅ आता काम होईल नक्की निकाली युरेका युरेका उरलाय स्प्रे मारल्यात पाली पुरे का पुरे का मला पाहून ती अशी पळाली काय सांगू हातानेच मी मारली टपली, पुरे का पुरे का तिचे कीटकांशी होतेच तंटे कळता मला अन झाडले घर मी, पुरे टवाळी पुरे का पुरे का? नवे कोळी येता सदनात माझ्या वदले स्वतःशी रित्या घरात नवी जाळी आली, पुरे का पुरे का? दांडा लांब करता झाडूचा झाला उपयुक्त तोही चला झाडलोटीला ह्या सुरूवात झाली पुरे का पुरे का? रामरगाड्याच्या पसार्‍यात अडकले अशी मी पुरी दीवार भरे जाळींनी पुरे नाही का?? जरी देह माझा हलला नाही तरी जाळी निघाली काम

आसवांचा जुना आड आता नाही वेदनांचे तसे लाड आता नाही ! मांडला मी असा स्वप्न बाजार पुन्हा वास्तवाच्या भुता 'झाड' आता नाही ! वेदनांची खरी जाहली मज सोबत संकटांना नव्या "हाssssड", आता नाही ! कल्पनांचा मना लाभला आधार नि... जाणिवांची तशी चाड आता नाही ! झेलले घाव सारे सदा सुमनांचे अन नव्याने भ्रमर धाड ....., आता नाही ! विशाल.

अंधाराच्या साम्राज्यावर दिवटीचा तोरा सुर्य उभा कोपर्‍यात काजवे करताहेत नखरा क्षितीजावर उभे प्रकाशाचे दुत पण आसमंत सारा सावल्यांनी झाकोळलेला मी कुणाला विचारु सुखाचा रस्ता इथे प्रत्येक जण वेदनेने पिळवटलेला कधीचा शोधतोय मी नेहेमीच गोंधळलेला अंधाराच्या दुनियेत प्रकाशालाच अडखळलेला. विशाल

सरती संध्याकाळ, प्लॅट्फॉर्म नंबर चार, आंबलेली तनु, तीने लोटली खाली. निमुळता जीना. शोधक त्या नजरा, हातातली पिशवी, तीने छातीशी नेली. सुटे हाताचा आधार, टोचती अंगार, स्पर्शाची जाणीव, तीला सोडुनीया गेली. मनातला आक्रोश, कसा शरीराचा वापर, ऊपाशी गिधाडांना, तीने अन्नदान केले. उसवले शरीर, गेले लाजेचेही भाव, ऊचलुन पावले, ती बाहेरही आली. घरी येता मग, उभि पाण्याखाली न्हाली, त्वचेवरची विषे , तीने जाताना पाहिली. इतक्यात दरवळ, आला मोगर्‍याला बहर, जाणीवांचे द्वार, तीने ऊघडुन दीले. अनाम हुरहुर, झाली स्पर्शाला आतुर, अत्तराची कुपी, तीने जपुन आणली.