आयुष्यातील वळणे, कधी पाऊस, कधी जळणे... काही नाती ओली-हळवी- काही फक्तं दळणॆ ! कित्ती सारे मोसम आलेले, भोगलेले, क्वचित – उपभोगलेले... काही फुले फुललेली तनात – काही करपून गेलेले ! तरी पण पुढच्या क्षणात, क्षणातील एक-एक कणात... खूप काही जपण्याचे – पण मनातल्या मनात ! आयुष्यातील वळणे, कधी पाऊस, कधी जळणे... काही कोडी सुटल्यासारखी, अन.. काही कधीच न कळणे... कधीच न कळणे !!!

सध्या मिपावरचे धागे कावळ्यांनी शुचिर्भूत झालेत, त्यामुळे आमच्याही डोक्यात कवकवाट सुरु झाली आणि आम्ही एका अप्रतिम गाण्याचे श्राध्द घालून बसलो.. कशे कावळे येती आणिक पिंड शीवूनी जाती पंध्रवड्याची अंगत पंगत पितरांसंगे खाती साप काल मज स्वप्नी दिसला फणा काढुनी उभा राहिला जरा दचकुन जाय उठोनी काळोखाच्या राती सकाळ होता मिपा उघडले मुखपृष्ठावर काक पाहिले कळली नंतर जलावरती मज पितरांची महती लगे एक मी भटजी धरला शीधा दक्षीणे त्याला पुजला उध्दरली मंत्रांनी त्यांने तीन पिढ्यांची नाती अनुभव तुमचा सांगा मजला ह्यासाठी मी धागा रचीला फुटकळ धागे काढत फिरतो अशीच माझी ख्याती