माझ्या एका ईंग्रजी कवितेचा अनुवाद इथे सादर करीत आहे! शालु हिरवा पांघरलेला अन निळा तिचा पदर असे भोर नयन तिचे ते निळेशार पाहुनी अमुचा जीव वसे महान अशी ती राणी उभी कशी दिमाखात वंदन करती वाकुनी सारे जोडुनी दोन्ही हात क्षण ते हर्षाचे टिकले नाही काळ फार ग्रुहित धरिले आम्ही तिला प्रत्येक वार शालु भरला चिखलाने पुरता यथासांग पदर तिचा तो फाडला घडले कसे हे पांग दयनीय अवस्था ही तिची दुर्लक्षीली आम्ही कृतुघ्न बाळांना जरी अजुन ती लावी पान्ही सुर्य आणि चंद्र तिला घेत बाहु पाशात ओढी "पर्वा नाही तुझी कुणा अन कुणा नाही गोडी" काय तिने मागितले प्रेम तिचे का खोटे? अवखळ अल्लड प्रेम अपेक्षिले, घडले काय मोठे?

"सोडव रे आता या दुखण्यातुन.." म्हणणार्‍या रुग्णांना डॉक्टर दिलासा देत होता आणि 'बरं वाटेल हं लवकर ' असा धीर देत उपचार करत होता त्याला पाहून मला "तो" आठवला. फरक असलाच तर एवढाच ... तो व्यथित झालेल्यांचा आधार बनत होता आणि थकलेल्या मनांना 'तो आहे, सगळे ठीक होईल..' अशी जगण्याची उभारी देत होता

3