उदय सप्रेंच्या कवितेकडून प्रेरणा मिळाली - "जगण्यास वाव नाही, मरणांस भाव नाही ..." असण्यास भाव नाही ... तुझ्या नसण्यास भाव आहे ... हसण्यास भाव नाही ... तुझ्या आसवांस भाव आहे ... नकळत वाहात आलास इथे, हे ओळखीचे गाव आहे ... बुडविले तुला जीवानिशी ... ती ओळखीची नाव आहे ... तू शोधतो ज्या सुखाला ... त्याचा कुणा ठाव आहे ... फसवू नकोस स्वताला ... इथे जगणेच साव आहे ... चढण्यास नवी शिखरे ... तू घालतो कुणावर घाव आहे ... वरच्या दरबारात मनुजा ... न रंक न कोणी राव आहे ... तू मोजतो आहेस वर्षे ... तुला जगण्याची हाव आहे ... इथे मरणास भाव नाही ... पण सरणास भाव आहे ... इथे सरणास भाव आहे ... - विश्वेश

....नाही जगण्यास वाव नाही , मरणांस भाव नाही आम्ही भणंग सारे, आम्हां उठाव नाही ! ओथंबली कितीक पडद्यात आसवांच्या ही खुसखुशीत दु:खे यांना झराव नाही ! वणव्यांत आठवांच्या उरलो न मीच माझा तुझिया मनांत माझा तरिही पडाव नाही ! फुलतो अजून येथे हा मोगरा टपोरा केसांत माळण्याचा.....उरला सराव नाही ! ------------------------उदय गंगाधर सप्रे-ठाणे, (१३ सप्टेंबर २०११)-----

मी शोधतो आहे एक तो अन एक ती ... बर्याच वर्षांपूर्वी ह्या इथेच दिसायचे ते दिलखुलास एकत्र रडायचे अन हसायचे ते ... न चुकता पहिल्या पावसात भिजायचे ते ... गर्दीतहि स्वतापुरते वेगळे असायचे ते ...

हळूहळू दिवस संपून जातात तारुण्याचे नि अलगद येतात दिवस वार्धक्याचे जात नाहीत दिवस ठाम थांबून राहतात बंद पडलेल्या घड्याळासारखे ...!!