Skip to main content

" यु आर लेट .. यु फुल !

लेखक जेनी... यांनी बुधवार, 06/03/2013 21:49 या दिवशी प्रकाशित केले.
आज भेटायचे ठरले होतेना आपले किनार्‍यावर ? :( कितीतरीच उशिर केलास :-/ कितीवेळ एकटीच उभी होते . तुझी वाट बघता बघता वरच्या आळीतला नाम्याच आला :( एकटीला बघुन चल थोडं ओल्यागार रेतीत चालु म्हणाला :P इतक्यात तुला... दुरुन येताना बघितलं . मनाशिच म्हटलं यु आर लेट.. यु फुल !

...बेभान...

लेखक चाणक्य यांनी बुधवार, 06/03/2013 20:45 या दिवशी प्रकाशित केले.
माझ्या मिठीत विरघळू दे, कोमल तुझी ही शुभ्र काया रात्रही मग होऊ दे स्तब्ध, चंद्रही नको अन् पुढे सराया चढती लय श्वासांची, सांगते सर्व बिनदिक्कत ओठ थरारती अलवार तुझे, तुझ्याशीच बंड करत रातराणी आज फुलुन, आली तिच्या ऐन भरात की तुझाच हा मत्त गंध, जीवघेणा उतरे ऊरात हा हवेत कुंदपणा, कुठुनसा आज आला त्यात कहर ही बट, चुकार खुणावते मला आज नको मला, भान कुठल्याच जगाचे तु ही नको सांगूस अन्, आज कुठे थांबायचे पापण्यांची चलबिचल, का होतसे सये तुझ्या मी न परका तुला, स्पर्श जरी हा पहिला चल...चल सखे, या सर्वांच्या पलिकडे काय कोठे नको पुसूस, शब्द पडतील तोकडे मी तुझा अन् तु माझी, ईतकेच काय जाण तू हलकेच ये कवेत
काव्यरस

बेसन पोळ्या -

लेखक निवेदिता-ताई यांनी बुधवार, 06/03/2013 14:12 या दिवशी प्रकाशित केले.
अर्थात बेसन धिरडी. एक झकास तोंडीलावणे साहित्य - एक वाटी बेसन पिठ,हळद चिमुटभर, हिंग एक टी.स्पुन, कोथिंबीर भरपुर बारीक चिरलेली, थोडासा ओवा, लाल तिखट ज्याचे त्याचे आवडीनुसार, मिठ चवीनुसार, तेल थोडे. कृती -- तेल सोडुन वरील ईतर सर्व साहित्य एकत्र कालवावे, बेसनपिठाच्या गुठळ्या होवु देवु नये. नॉनस्टीक तव्यावर थोडे तेल पुसटसे लावावे, व त्यावर हे पिठ थोडे थोडे घालून पातळसर पसरावे....एक दोन मिनिटांनी पुन्हा धिरडे उलटवुन भाजावे...झाले आपले झकास तोंडीलावणे तय्यार.........

लेफ्ट राइट की डावे उजवे

लेखक आनंद घारे यांनी बुधवार, 06/03/2013 12:04 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रजासत्ताक दिनाच्या दिवशी सकाळी आपल्या राजधानीमध्ये दरवर्षीसारखा जंगी कार्यक्रम झाला. सैनिक आणि पोलिसदलांच्या अनेक तुकड्या मोठ्या ऐटीत "लेफ्ट राइट", "लेफ्ट राइट" करत परेड करतांना पहायला मिळाल्या. सर्वांचे उजवे आणि डावे पाय एका लयीत पडत असतांना आणि हात एकासारखे एक वर खाली होत असतांना त्यातून अद्भुत दृष्य निर्माण होत होते. त्यात 'उजवा' आणि 'डावा' या दोन्हींचा समान वाटा होता, किंवा त्यांच्या लयबध्द हालचालींमध्ये अणुमात्र फरक वाटत नव्हता. आपल्या जीवनात मात्र आपण नेहमी 'डावे, उजवे' असे करत असतो. 'डावे' म्हणजे कमी दर्जाचे आणि 'उजवे' तेवढे चांगल्या प्रतीचे समजले जाते.

एक भिंत येथे होती

लेखक सांजसंध्या यांनी बुधवार, 06/03/2013 10:49 या दिवशी प्रकाशित केले.
आज माझ्या गावचा | रस्ता उदास वाटला | वेशीतल्या कमानीचा | खांब का हा वाकला ||१|| एक कामधेनू होती | इवल्याशा आठवांत | दावे भकास आज | भिजले गं आसवात ||२ || काळ्या आईस नाही | काळ्या ढगाची भेट | थरथरणा-या मनात | रणरणते ऊन थेट ||३|| एक भिंत येथे होती | उन्हामध्येही ओली | मातीत शुष्क भेग | पडवीत रुंद झाली ||४|| ओठांत आज नाही | हक्काचे एक हासू | आई महागले गं | डोळ्यांतलेही आसू ||५|| - संध्या ०६ मार्च २०१३
काव्यरस

लाल पेरू

लेखक सुज्ञ माणुस यांनी बुधवार, 06/03/2013 10:15 या दिवशी प्रकाशित केले.
लाल पेरू "अरे, मस्त ग्वावा ज्यूस मिळते येथे. चल पिऊन येऊ." असे म्हणत मित्राने मला जवळ जवळ ओढतच दुकानात नेले. मी बाहेरचे काही खात नाही हे माहीत असूनही त्याने मला तिथे नेले. कारणच तसे होते, तो पुढील वर्षभरासाठी ऑनसाईट चालला होता. त्यामुळेच त्याला आनंद तर झालाच होता, पण आता वर्षभर इथले ज्यूस पिता येणार नाही म्हणून दुःख हि झाले होते.त्याच्या या आनंदासाठी मी हि मग माझा हेका सोडला आणि जाऊन बसलो लाल पिवळ्या खुर्चीवर. "दोन ग्वावा ज्यूस" अशी ऑर्डर गेली. तसा त्या वाक्याने मात्र मी १६ वर्षे मागे गेलो. पेरू, अहाहा.. या दोन शब्दातच किती सुख सामावले आहे.

अनपेक्षित भाग २

लेखक निमिष ध. यांनी बुधवार, 06/03/2013 10:02 या दिवशी प्रकाशित केले.
आणि कोणाच्या तरी ओळखीने राहण्यासाठी जागा पाहण्याची विनंती करून संभाषण संपले. आता जागा पाहणे आले असे म्हणतानाच बॉस चा ईमेल आला. काही तरी नवे काय अजून काय! (भाग १ ) आज संध्याकाळी कोणाचा मेसेज आहे का ते पाहत होतो. अनुष्काचा होताच. या कामाच्या रगाड्यात तिच्यासाठी कोणाला जागा आहे का ते विचारणे राहूनच गेले होते. तिला sorry म्हणून या आठवड्यात नक्की काम करतो असे सांगितले. थोडे इकडचे तिकडचे बोलून ती गेली. मी लगेच फोन फिरवला. नूरी ला विचारले तिच्या कोणी मैत्रिणी रूममेट शोधतात का. आणि काय विचारता पहिल्याच फटक्यात जागा मिळाली.

आठवण...

लेखक अत्रुप्त आत्मा यांनी बुधवार, 06/03/2013 00:10 या दिवशी प्रकाशित केले.
आठवणींनी जीव माझा बेचैन किती जाहला? सखये तुझा कुठे तो... माझाही न राहिला. दूर किती दूर जाशी लागे मज हुरंहूरं शांत आहे ही तृप्तता की भावनांचे काहूरं? वेड असे भीत आहे हाक कशी देऊ मी? का तुझिया स्मरणाने फक्त तृप्त होऊ मी??? आसवांचे नजराणे का मागे प्रीत ही? सहजाच्या जगण्याची का अल्लड रीत ही? दु:ख्ख असे आज नाही जरी न तुझा राहिलो देवालयी पुष्पांसम निर्माल्य अता जाहलो. वेड्या त्या उद्यानी तार कुणी छेडिली? कृष्ण नव्हे कृष्ण अन् राधा हि न राधा राहिली...
काव्यरस