नाही विसरलो तुझं मला ओलांडूनी जाणं, जाता जाता मनाचं इतकं कठोर होणं !! कालपर्यंत दोघांचं एकच होतं जीणं, एका वळणावर मात्र त्या हाताचं झिडकारणं !! गैरसमज क्षुद्र तरीही जीवाचं करतो मागणं, आयुष्यच शून्य होईल गं तुला करता उणं !! तेही आठवतात क्षण तुझं उचंबळून येणं, आसू हासुच्या आठवांत गंध वर्षावूनी जाणं !! ते तुझं चालता चालता बोलणं बोलता बोलता हसणं, गालामधल्या खळीमध्ये माझ्या मनाचं बसणं !! आता ती खळी नाही टाकलंस ते बोलणं, तुझ्या वाचून नाही जगणं आयुष्याचं तूच तर देणं !! आठव आणाभाका त्या ज्यात आपलं होतं जीणं, प्रवाहाविरुद्ध पोहेन मी तुझ्यासंगती निर्मीन नवं गाणं !! :श्री.

सकाळी सकाळी कोठे वेळ असतो थोडाही मोकळा मोकळा ...? ठेवायचा असतो चहा कधी कमी कधी जास्त साखर मात्र थोडी इकडे थोडी तिकडे नंतर असतोच स्वयंपाक नव-याचा भरायचा असतो डबा डब्यात थोडेसे हे थोडेसे ते निघता निघता खिडकीतून बघत बसते कोप-यावर वळले की मात्र थोडा दम खाते मग मुलांचे - थोडे थोडे दटावते मुलाना कधी धम्मक लाडू देते पाठीला सुतासारखे होतात सरळ स्वताला आवरून घेण्यासाठी थोडी थोडी मदत मात्र घेतात पोरांचे करता करता जीव मात्र हैराण होतो त्यांच्या डब्यात त्याना हवे तेच हवे असते रोज रोज बटाटा त्यांचे अगदी फेव्हरेट असते …. मुले गेली तरी सुटका होते कोठे ..?