मिसळपाव | मराठी माणसांचे ऑनलाईन व्यासपीठ

एका महान कवितेवर तितकेच टुकार विडंबन... मंडळी गोड माणुन घ्या. कर्तव्याच्या नावाखाली छळ मांडलाय पुरुषांचा. जन्मापासुन ते मृत्युपर्यंत कर्तव्याच्या दोरखंडाने बांधलंय त्याला. या दोरखंडातुन कधी सोडवण्याचा प्रयत्न केलाय कुणी? नाही! कारण प्रत्येक मनुष्याला फक्त आणि फक्त घेणंच माहीत आहे. एक पुरुष जेव्हा लहान कोंब असतो, तेव्हा आईच्या पोटातच त्याला इंजिनेर, डॉक्टर होण्याचे फर्मान सोडले जाते. कसा तरी करत जन्म घेतलाच त्याने, तर आई-बापाची स्वप्ने पुरी करायच्या बोझाखाली कोमेजुन टाकले जाते. आणि मोठेपणी हुंड्यापायी आईवडिलांना हवी असलेली मुलगी पुढ्यात आणून टाकली जाते.

काव्यरस

काहीच्या काही कविता

गरम पाण्याचे कुंड

बालसाहित्य

सांत्वना

मिपाकर मंडळी, नमस्कार. आजच लिखाण करण्याचा हा माझा पहिलाच प्रयत्न आपणा सर्वांना आव डेल अशी आशा. आणि गोव्याची साद आली ........ पुन्हा एकदा गोव्याची साद तशी नेहमीच येत असते कानावर आणि वर्षातून कमितकमी २ वेळा तरी आम्ही गोवाभेट घेतली आहे, गेली पाच एक वर्षेतरी नक्कीच. २०१४ मधे मात्र मे १४ ते मार्च १५ एवढा काळ लोटला पण जाता आले नव्हते. आता ह्या मेमधे नक्की जायचे असे ठरवले आणि आमच्या लाडक्या जनशताब्दीची तिकिटे काढली. तीन महीने आधीपासूनच वारे वाहायला लागले. आणि अहो आश्च्रर्यम ...... सौ. आणि चिरंजीव दोघांनी डिक्लेअर केले की त्यांना मार्चच्या शेवटच्या आठवड्यात सुट्टी मिळू शकते.

कर्तव्याच्या नावाखाली छळ मांडलाय स्रीचा. जन्मापासुन ते मृत्युपर्यंत कर्तव्याच्या दोरीने बांधलंय तिला. या दोरीतुन कधी सोडवण्याचा प्रयत्न केलाय कुणी? नाही! कारण प्रत्येक मनुष्याला फक्त आणि फक्त घेणंच माहीत आहे. एक स्री जेव्हा लहान कळी असते,तेव्हा आईच्या पोटातच तिला कुचलुन टाकले जाते. कशी तरी करत जन्म घेतलाच तिने ,तर कर्तव्याच्या बोझाखाली कोमेजुन टाकले जाते. आणि मोठेपणी हुंड्यापायी आईवडिलांना नकोशी झालेली मुलगी एखाद्या श्रीमंत वयस्काला विकुन टाकली जाते. आता काळ बदललांय जरी म्हणत असले तरी जमाना तोच आहे फक्त पद्धत बदललीय. स्वतःला सुशिक्षीत म्हणवणारा नवरा मुलगाही "आईवडिल म्हणतील तसंच" म्हणुन स्वतः

कोळथर ला आल्यावर पहिला दिवस छान पार पडला . दुसर्या दिवशी मुंजीसाठी करंज्या करायच्या होत्या . सकाळी सगळ जेवण वगैरे तयार करून आम्ही करंज्यांची जय्यत तयार केली . गावातील बायका मदतीला येणार होत्या . ताई च घर मस्त जुन्या पद्धतीच आहे. तिच्याकडे तशीच जुनी खूप भांडी वगैरे आहेत . वेगवेगळ्या प्रकारची भांडी मी तिथे बघितली . "पायली" च भांड आमच्याही घरी आहे पण "निठवी " हे एक मापाच भांड मी तिच्याचकडे पहिल्यांदा बघितलं . त्यांच्या घरी एकूण ८/९ पोळपाट आणि त्याहून जास्त लाटणी होती . वेगवेगळ्या प्रकारचे आणि मापाचे हे पोळपाट होते .

रोगप्रतिबंधात्मक उपाय १; २ अंतिम परिणाम (ध्येय) मनात समोर ठेवून सुरवात करा (BEGIN WITH THE END IN MIND)या स्टीफन कोवे यांच्या सांगण्यावरून आपल्या आयुष्याचे ध्येय काय असावे असे वाटते? आयुष्य कसे असावे? या आयुष्याचा शेवट कुठे होऊ शकतो? कसा होऊ शकतो? केव्हा होऊ शकतो? याचा विचार करून मगच त्यानुसारच आपण योग्य अशी सुरवात करावी. थोडक्यात काय तर उद्याच्या उज्ज्वल भवितव्याचा विचार करूनच आज घडवावा. अर्थात असे या क्षणी ठरवण्यासाठी लागणारे योग्य मानसिक वय, आरोग्यवान काया, सक्षम व सुसंस्कृत बुद्धी व समाजसुधारक व संस्कृतीप्रधान व्यापक हेतू डोळ्यासमोर असणे ह्या सर्व गोष्टी मुलभूत गरजेचे आहे!

हरवला जीव तो … कुठे शोधू समजता समजता सापडेना.....!!! जीव लागला मागं त्याचं त्यालाच समजेना हरवून पण गवसला तो जीव थांबता थांबता थांबेना.....!!! वेडाच जीव तो आस लागलीया माग हरवलेल्या उत्तराची … स्वत:च धावूनिया लागे त्या वेड्या उत्तरासाठी गुंतून गेला जीव तो वाट पाहता पाहता थांबेना … !!! विचाऱ्याच्या गराड्यात अडकलेला तो जीव बाहेर येईना अजिचेयी .... कसं हे जीवनाच कोडं त्यालाच उत्तर मिळेना तरीसुद्धा जीव तो प्रश्नाचं उत्तर मिळेपर्यंत धावायचं … … थांबता थांबता थांबेना.…...!!!

पोटच्या खळगीसाठी मी शहरात उतरलो शहराच्या वैभवात पार हरवुन गेलो मॉल थिएटर हॉटेलमध्ये सकाळ सरली अचानक पोटातुन माझ्या कळ आली भविष्याच्या कियेची जाणीव तिथे झाली 'त्या' जागेची मागणी तत्परतेने केली सुलभ सुविधा फारच असुलभ होती पाय ठेवण्याचिही तिची लायकी नव्हती मनातला आवेग बाहेर पडु लागला उत्कटता जशी प्र्ेयसी शोधे प्र्ीयकराला अंधारमय भविष्य माझे समोर दिसले थकलेले घामेजलेले पाय थरथरु लागले समोरुन एका बसला जाताना पाहिले उरलेले बळ क्षणात गोळा केले पकडताच बस कंडक्टने मला उतरवले भयानक गर्दिचे कारण पुढे केले गेले चालत जावुन शेवटी स्टॅंड गाठले जागेसमोरील गर्दि पाहुन मन हबकले कुलुपाची चावी त्यांच्याक

काव्यरस

गेल्या २ -२.५ वर्षापासून मी हाडांशी संबंधित एका व्याधीने त्रस्त आहे. ऑर्थोपेडिक (ऐलोपथी म्हणा हवे तर ) डॉक्टरांच्या कडे यावर शस्त्रक्रिया करून त्याजागी कृत्रिम भाग बसवण्याशिवाय पर्याय नसल्याचे ते सांगतात. त्यामुळे तुम्ही उद्याच रुग्णालयात भरती व्हा. आणि शस्त्रक्रिया करून टाका जर हे नाही केले तर थोड्याच दिवसात ते हाड co-laps होऊन तुम्हाला परत इथेच यावे लागेल. त्यापेक्षा आत्ताच शस्त्रक्रिया करा असे सांगतात. परंतु मी शस्त्रक्रिया न करण्याचा निर्णय घेतला कारण एक तर माझे वय अत्यंत कमी आहे आणि शत्रक्रिया केल्यानंतर माझ्या बर्याच दैनंदिन कामावर त्याचा परिणाम होणार आहे.

गुजरात २०१५ श्री. इस्पिकएक्का व श्री. मोदक यांची प्रवासवर्णने वाचून इच्छा झाली की आपणही प्रवास वर्णन लिहून बघावे. मधे गुजरातला माझ्या रिट्झने गेलो होतो त्या प्रवासाचे हे प्रवास वर्णन...... काहीच दिवसापूर्वी कोकणात मालवणला गेलेलो असताना कणकवलीच्या अगोदर गाडीतून पुढच्या चाकातून चक्चक् असा हलकासा आवाज येत होता. मी बायकोला विचारलेसुद्धा की तुला येतोय का तो आवाज ? येतो आहे असे सांगण्यात आले परंतू तो कसला होता हे काही कळले नव्हते. थोड्याच वेळात जेव्हा एका ठिकाणी चहा पिण्यास थांबलो व परत गाडीला स्टार्टर मारला तेव्हा डॅशबोर्डवरचा ए बी एसचा लाईट लागून राहिलेला दिसला.