घर
मी ज्या घरात सध्या असतो
त्या घरात आधी रहायचो
माहित होती मला भिंत न् भिंत
कोपरा अन् कोपरा त्या घराचा
आणि सहज जाऊ शकत होतो मी
एका खोलीतून दुस-या खोलीत
.
.
.
पण आजकाल,
कुठल्याही खोलीत गेलो तरी
हसते ती खोली माझ्याकडे बघून
अनोळखी माणसाकडे बघून आपण हसतो तसं
काही काही कोपरे तर
दिसतच नाहीत मला
भिंती दिसतात....पण त्यांना आता वेगळा रंग आहे
दारंही वाढलीयेत घरात
तशी दिसत नाहीत....पण आहेत...कळतं मला
कधी कधी तर वाटतं
बरीच घरं आहेत या एकाच घरात
मग मी ये जा करतो
या घरातून त्या घरात
अगदी बेमालूम पणे...कुणालाही कळू न देता
.
.
.
याच घरात मी आशिर्वादही घेतले
आणि शापही
ईथे कधी पालवी फुटलेला मी
अाताशा पाचोळा बनून
काव्यरस
मिसळपाव