मंद धुंद ही हवा... सहवास तुझा हवा हवा.. नितळ कांतीवरील दवातून.. ओघळू दे गंध नवा! पहाट वारा... सरसर काटा.. नयन पुष्पे अर्धोन्मलीत ती.. कोकीळ कंठी माळ अडकली; युगुल कबुतरे मूक होती! मोहक कटीवर घट्ट मिठी अन्.. कुंतलात त्या मन बहकले! नव यौवना तू.. मोहक.. सुंदर.. सूर्य किरणांनाही मोह पडे!

शंका/समाधान. * या विशाल अवनी वर्ती, प्रशांत सागर वसतो त्यास भेटण्या सरिता का धावते जणू अभीसारीका? * त्या लाल कमल पुष्पात गोड मकरंदाची रेलचेल आत भ्रमर कैद होतो रात्री तिथेच का रमतो? * गगनात चंद्रमा हसतो धवल प्रकाश पसरतो ते मनोहर दृश्य बघुनि का सागर उफाळतो? * ति फुले रंगी बेरंगी मादक रस गंधाने फुलती. त्या रान पुष्पा वरती.. का भ्रमर असा घुटमळतो? * त्याच्याच नाभी कमलांत कस्तुरी गंध दरवळतो तरीही तो कस्तुरी मृग का शोध घेत फिरतो? * असे कितीक गोड प्रश्न का सतावतात मजला? या शंकांचे समाधान कधी होईल का मजला?? * अश्याच एका कातरवेळी भेटलास तू सजणा तनूत वीज कल्लोळली स्पर्शाने काया मोहरली * घेतलेस मज मिठीत च

नमस्कार मिपाकर! मी मिपाचा नवीन सदस्य. तुमच्यासाठी एक रचना घेऊन आलो आहे. तुमच्या प्रतिक्रियेची अपेक्षा आहे. अगदी परखडपणे तुमच्या प्रतिक्रिया मांडा. मग त्या सकारात्मक असोत, नकारात्मक असोत, तटस्थ असोत वा सल्ले/उपदेश असोत. स्वयंसुधारणेसाठी मला त्याचा नक्कीच उपयोग होईल. ( कवीला व्यासपीठ मिळणं, श्रोते मिळणं, हि पर्वणीच आहे. आणि कोणा कवीला जर श्रोते स्वतःहुन म्हणत असतील कि आम्ही तुमच्या नवनवीन कविता ऐकण्यासाठी आतुर झालो आहोत, तर ते त्या कवीचं अहोभाग्यच. असं भाग्य एका नवकवीच्या वाट्याला आलं. त्याची हि कविता.