Skip to main content

शहरात लागलेली वाट

लेखक चतुरंग यांनी बुधवार, 17/06/2009 08:58 या दिवशी प्रकाशित केले.
धन्याशेठची 'शहरात धावणारी रानवाट' ही वेगळीच कविता वाचली, आवडली. आता वेगळं काही वाचलं, आवडलं किंवा नाही आवडलं तरी आमचं चक्र चालू होतंच त्याप्रमाणे ते झालं!

शहरात धावणारी रानवाट

लेखक धनंजय यांनी बुधवार, 17/06/2009 06:39 या दिवशी प्रकाशित केले.
शहरात धावणारी रानवाट ------------------------- धावायचे बूट घालून टोलेजंग इमारतीतून पडतो मी लगेच बाहेर एका पायवाटेवर. उजवीकडे, डावीकडे विराट वृक्षराज ऊन झळा झाकोळतात. धसमुसळी जनावरे दृष्टीआड धावतात, धुसफुसतात, खिंकाळतात. एक खारोटी आडवी जाते. हळूहळू हलणार्‍या रंगीबेरंगी फुललेल्या मादक रानटी वासांच्या झाडीजाळीमधून वाट काढतो, न थांबता. मग अचानक थबकतो. दत्त समोर वाटेत दोन झुडपे असतात दरवळत शनेल नंबर फाइव्ह आणि ओल्ड स्पाईस. त्या अरुंद फुटपाथवर तंद्रीतच मी म्हणतो - "अहो ताई, अहो दादा - देता का जरा जागा?" -------------------------

रंग-रंगिले छैल-छबिले!!

लेखक भाग्यश्री यांनी बुधवार, 17/06/2009 01:53 या दिवशी प्रकाशित केले.
मला व्यसन लागलंय लिहायचे.. कुठेही गेले फिरायला की डोक्यात संवाद सुरू .. अरे हे मस्त ठिकाण आहे.. लिहीता येईल याच्यावर..फोटोज काढले की हा चांगलाय.. असला मॅक्रो कोणीच काढला नसेल.. टाकूया उद्या ब्लॉग/मायबोली/मिपावर वगैरेवर.. किंवा चक्क जोक झाला तरी मला तो पटकन ब्लॉगवर टाकावासा वाटतो.. तसं प्रत्येक वेळेला करता येत नाही, आणि होत नाही तेच बरं.. नाहीतर प्रत्येक महीन्याची मे सारखी परिस्थिती व्हायची!पण काल हाईट झाली! म्हणजे खरंच हाईट.. मला मानसोपचारतद्न्याकडे जावं लागेल..

अगं अगं बशी..! - (अंतिम)

लेखक प्राजु यांनी मंगळवार, 16/06/2009 18:38 या दिवशी प्रकाशित केले.
मैत्रीणींचं नशिब चांगलं .. त्यांच्यामुळे मला बस मिळायची. मी एकटी मैत्रीणींशिवाय उभी असले स्टॉपवर तर आजूबाजूच्या लोकांना माझ्यामुळे बस मिळायची नाही. आमचं वाकडंच ना!! म्हणजेच काय.. तर आम्हा दोन समांतर रेषांना जोडणारी तिसरी रेषा कंपल्सरी हवीच!! *** *** *** *** *** *** एकदा कोणीतरी सांगत होतं की, एका मुजोर कंडेक्टरने कुठल्यातरी स्टॉपवर बस खूप वेळ थांबवून ठेवली . लवकर घंटी मारेना.. त्यामुळे इंजिनियरिंगच्या मुलांनी, ती घंटीची दोरी हळूच सोडवून, पुढे पुढे सरकवत ती ओवलेली घंटी बसच्या बाहेर फेकून दिली.

पावसाला विनंती

लेखक राजा यांनी मंगळवार, 16/06/2009 18:09 या दिवशी प्रकाशित केले.
पावसाला विनंती
अरे अरे पावसा, तू पड भसाभसा तू पड भसाभसा वेडा झाला बळी राजा नको देऊ त्याला सजा वर पहाता पहाता, जीव झाला रड्कासा तू पड भसाभसा का रुसला आम्हावरी ? तुझ्याविना कोण तारी सा~या सजिवांचा देव, तुझ्यावरच भरवसा तू पड भसाभसा पुर्वी तानसेन राग म्हणायचा धो धो पाऊस पडायचा तु नाही पडला तर, सुर गवसेल कसा तू पड भसाभसा नद्या नालेही ओसरली तळे सुध्दा खाली झाली गुरं ढोरं वेडी झाली, जसा पाण्याविणा मासा तू पड भसाभसा तुझ्या विणा शेती नाही शेती विणा काम नाही पाण्याच्या
Taxonomy upgrade extras

एका प्रशिक्षणार्थी पत्रकाराची डायरी - भाग ६

लेखक प्रसन्न केसकर यांनी मंगळवार, 16/06/2009 15:29 या दिवशी प्रकाशित केले.
(ही डायरी पूर्णपणे कल्पित आहे पण सत्य आणि कल्पित यातली सीमारेषा खूपच धूसर असते म्हणे. जरी तसे असले तरी या डायरीत लिहीलेले नक्कीच अर्धसत्य आहे. काही पत्रकार या डायरीतल्याप्रमाणे वागत असले तरी बरेचसे तसे नसतात.

या माध्यमांचं काहीतरी करा रे....

लेखक अ-मोल यांनी मंगळवार, 16/06/2009 12:04 या दिवशी प्रकाशित केले.
या माध्यमांचं काहीतरी करा रे.... टीम इंडिया २०-२० मधून बाहेर पडली आणि वखवखलेल्या माध्यमांनी रीतसर धोनी आणि कंपनीच्या डोक्यावर पराभवाचं खापर फोडलं. २०-२० क्रिकेट हे बरंचसं जुगार आणि नशिबावर अवलंबून आहे. त्या दिवशी तुमच्या चाली यशस्वी झाल्या, की तुम्ही जिंकणार. चुका करायला जवळपास शून्य जागा आणि १०० हून कोटी भारतीयांच्या अपेक्षेचे ओझे डोक्यावर घेवुन खेळणे सोपे नाही. गेली जवळपास दोन वर्षे धोनी आणि कंपनी विजयाचे मनोरे रचत आहे. तेव्हाही त्यांना नको इतके डोक्यावर घेवून नाचणारा हाच मीडिया होता. हल्ली वर्तमानपत्रांनाही चॅनल पत्रकारितेची इंगळी डसली आहे.

ठसे

लेखक विशाल कुलकर्णी यांनी मंगळवार, 16/06/2009 11:39 या दिवशी प्रकाशित केले.
सुख माझे कसे, मलाच महाग झाले सोसवेना विरह , मन पिसे झाले जपले आजवरी मी, गे कसे हरवले अश्रु आज माझे, शुष्क कसे झाले वेदना मनीची नच, जाणिली कुणी भावनांचे आज, माझ्या हंसे झाले डोळ्यात साठलेले, प्रेम लुप्त झाले तुझे टाळणे मला, नित्य असे झाले आता आठवांचेही, वार दुधारी झाले शब्दांवर वेदनांचे, विकल ठसे झाले विशाल

मला आवडलेला फोटो

लेखक अमोल केळकर यांनी मंगळवार, 16/06/2009 10:04 या दिवशी प्रकाशित केले.
आजच्या लोकसत्ता नवी मुंबई पुरवणीतील एक छान फोटो. शाळेच्या पहिल्या दिवशी रडणार्‍या आपल्या मैत्रीणीचे एक मुलगी डोळे पुसुन तिला धीर देत आहे. मस्त फोटो. तुमच्या काही शाळेच्या पहिल्या दिवशीच्या आठवणी आहेत का ? अमोल --------------------------------------------------------------------------- भविष्याच्या अंतरंगात भेट देण्यासाठी इथे टिचकी मारा