जयवी ताईंची सुंदर कविता हिरवा साज वाचुन परत एकदा आज विडंबनाची कंड सुटली डिस्केमिअरः (२६/११/२००९) सारखच् असो... मधूनच घाऊक बरसतो कसा मालक टवाळी थांबवतो आणिबाणिचा प्रशासक पुपे कविता पाडती अन टिंग्या ही चतुर संपादकही खोडकर, उडवण्यास आतूर पेशवाईचे नगारे नित्य बुधवारी फाटे बडवुनी ही भुई, साप म्हणोनी धोपटे जिरवतो जुना कंड, हा घालुन विरजण टंकणारी ती माकडे टुल्ल शिवास पिउन ३_१४ संक्षिप्त ताईजी बसे दुर्बीण रोखून पाडे उतारा विडंबन शनिवार पाहून टीळा लावियला भाली, टार्‍या माळ घालून टंके प्रतिसाद सरळ म्हणे आलो

रिमझिम बरसतो सखा साजण पाऊस साज घेऊन हिरवा, येतो साजण पाऊस तिची प्रतिक्षा ओलेती अन सखा ही आतूर पानापानात शहारा, कणाकणात अंकूर हिरवाईचे डोहाळे तिचे पुरवतो सखा खुळावते राणी कशी साज लेऊन अनोखा मिरविते नवा शालू भरजरी तो हिरवा प्रेमसरीत भिजूनी चढे रंग गाली नवा मेघ दाटती नभात तिचे बघण्या कौतुक हलकेच उतरती, घेती चुंबन नाजुक तीट लावियतो गाली, वारा हळूच वाकून शेला फुलांचा रंगीत, धरा घेते पांघरुन जयश्री अंबासकर

प्रेरणा अन माफी- मुळकविंची! कामांना घरातल्या पटापट उरकत जा ना बैलोबा नुसता; म्हणे नवऱ्याचा दर्जा द्या ना..!! सवलती मला दे की, चालते भुणभूण रोज ती तीच ती कारणे अन त्याच त्या फुसक्या गर्जना.. निस्तरतांना थकते मी चुका तुझ्या पुन्हा पुन्हा करते का हे सहन मी हेच मला समजेना.. काय रे ते निर्वाणाचे बोललास काय नेमके होणार नाही दुःख मला, तुला बाहेर काढतांना... बोच दुखरी आहे तरी मनाला माझ्याही ठोंब्या असला तरी नवराच माझा आहेसना.. एऽऽ, दुपारी थोडीशी विश्रांती तू घेशील ना कामाला त्या नंतरच्या ताकद तर हवीना.. सुटकेची ती स्वप्ने पाहतोसच तू कशाला व्यर्थ आहेत ती बरे, गाठ माझ्याशी आहेना..!

ऋषिकेशची (२६/११/२००९) वाचुन आणि इतर काही प्रगल्भ संस्थळावरचे मराठीद्वेषी विचार वाचुन थोडिशी विडंबनाची कंड सुटली.... डिस्क्लेमिअरः ओषधोपचार सुचवु नये (स्वयंघोषित डॉ.

कच्चा माल "स्त्रीसौंदर्य, रुचकर खाणंपिणं, आणि संगीत बजावणं या तिन्ही वाबतीत भारतासारखी महासत्ता कोणाकडेच नाही रे!!!!" व्वा!! क्या बात है!!!

********************************** ********************************** ढगांना सांगीन जरासे जमीनीवर येऊन पाहा वीजा पोरखेळ होई इथे श्वांस तर घेऊन पाहा वळीवाचे बेत कसले,कसला वादळाचा पुकारा इथल्या बंदूका नी आमच्या शांतता झेलून पाहा दुरुन दिसते साजरे असेच सर्वदूर म्हणती तुम्ही मात्र धरीत्रीला मनसोक्त बिलगून पाहा गमते उदास जेंव्हा तुमचा मोठाच आधार होतो आमच्या काळजांतही कधी जरासे ढुंकून पाहा आकाशी म्हणे सगळे आलबेल आहे,दुरुस्त आहे इथे येऊन गड्यांनो जरासा तालही सोडून पाहा आमचे दाह आम्हीच जाणतो तरीही त्रुप्त जगतो आत गोठल्या पावसाला आमचा रंग देऊन पाहा ****************************** ***************