आमची प्रेरणा छायाताईंचा वाढदिवस आणि ढवळ्या व पवळ्या चे 'वाढ'-दाढ दिवस हे रोजचेच बघणे ,बघण्यात वेळ गेला मागून हर मुलीच्या पळण्यात वेळ गेला कटल्या किती तरी पण ,पटल्या किती तरी ही पटल्या चुकून त्यांना जपण्यात वेळ गेला जमवून धाडसाने संवाद साधताना गालास सुजवलेल्या धरण्यात वेळ गेला उजवून चाललेल्या सगळ्याजणी पहाता वेल्हाच राहिलो मी ,कळण्यात वेळ गेला नुसताच वाढला तू एरंड वाढल्यागत "केश्या" तुला अरे हे कळण्यात वेळ गेला

आमची प्रेरणा मिल्याचे गमक कसे लपावे घरात लफडे कळेल का हे मला गमक अहो असा मी भितो कशाला? कलंत्र अमुचे असे कडक कधीतरी छंदमुक्त जगणे जमायला ही मला हवे कुणा बरोबर तरी अगोदर, हवेच जुळवायला यमक कुठेच नामोनिशाण मागे उरायला जर नको मला हवेच सोडायला मला मग अधीर ओठांवरी उदक उगाच बोभाट ह्यायचा जर दिलीस उत्स्फूर्त दाद तू इथे जगाला कळेल सगळे निघून येईल ती तडक लगेच बडवेल खेटराने तिला जरा लागता खबर टिकायचे तर तिला न याची कधीच लागो जरा भणक क्षणात पडतील दात माझे क्षणात होईल बोळके अशीच घावामध्ये तिच्या हो खरेच आहे बरे धमक विडंबनाचा गुलाम झाला...

( उशिराने आलेलं ) शहाणपण..... रहायला भलं मोठठ घर आहे झोपायला स्वतंत्र खोली आहे अंगावर पांघरणारे "बाबा" नाहीत..... म्हणून झोप मात्र हरवली आहे ! जेवायला रोज चमचमीत मिळते आतून ढेकर मात्र येत नाही ! शिळ्या पोळी-पिठल्याची चव यावी म्हणून रात्री एक पोळी उरवली आहे ! कामावर जायला कंपनीची बस आहे इमर्जान्सीला मोबाईल फोन आहे सुबत्ताअसूनही मुलं नाखूष का? गरीबीत पण आमची सोय कशी पुरवली आहे? या कुशीवर वळतो , बाबा दिसतात त्या कुशीवर वळतो , आईचे कष्ट दिसतात उताणी पडलो तर मन मारलेले ताई-दादा दिसतात आठवांच्या आसवांत रात्र रात्र जिरवली आहे ! सुखांसाठी पैसा लागतो पण.....

देतोस का उजाळा त्या धुंद आठवांना होतोस काय हळवा स्पर्शून आठवांना ती एकली दुपार तो प्रश्न कापरासा ती खूपशी कबुली इन्कार ही जरासा झाल्या मग अचानक सांजा अजून कातर अवघडले होते जगणे विरहातले निरंतर तैसाच चंद्र अर्धा दोघांत वाटलेला त्या पौर्णिमेत अजूनी तू मुक्त सांडलेला आहे तसा शहाणा अपुला जरी दुरावा आतून पेट घेतो कधी तोच रे दुरावा जयश्री अंबासकर

प्रेरणा?... घरातूनच मिळाली हे सांगायलाच हवे का? म्हणतात ना ढवळ्याशेजारी बांधला पवळ्या.....जाऊदे तुम्ही आपलं विडंबनच वाचा! ;) (सूचना - वृत्त, मात्रा वगैरे कोल्हापुरी चपला घालून फिरायला गेल्या असण्याची शक्यता नाकारता येत नाही!... :D ) हे रोजचेच दुखणे, सहण्यात वेळ गेला दाढेस भर पहाटे मळण्यात वेळ गेला घासू किती किती मी, चोळू किती किती मी ढवळ्या न दंतपंक्ती जपण्यात वेळ गेला चोळून जाड ब्रश हा तोंडात कोंबताना गळत्या चुकार फेसा धरण्यात वेळ गेला अजमावुनी बदामा जोरात चावताना तुटला असा कसा हा? कळण्यात वेळ गेला वार्षीक दंतदिवशी क्राऊन बसवताना दिसते खरी कशी मी बघण्यात वेळ गेला!! रेवती