मिसळपाव
<अनावर>
जालावर येउन अनावर आपण सगळेच होत असतो की. डोन्ट डिनाय इट! सांगा बरे तुम्हालाही असे काहीसे वाटते का? तुम्हा सगळ्या अनावरांना समर्पित!
गाणे : पायी चालतोया पंढरीची वारी
पायी चालतोया पंढरीची वारी
चाल: एखाद्या अभंगाची (तेथे ऐका: http://www.youtube.com/watch?v=9wwsu4VyoPM )
पायी चालतोया पंढरीची वारी
वारी...वारी....
पायी चालतोया पंढरीची वारी
मुखी बोलतोया पांडूरंग हरी
पांडूरंग हरी हरी...पांडूरंग हरी
पायी चालतोया पंढरीची वारी ||धृ||
संत सज्जन सगळे, नाचती गाती
मेळा भरवीती सारखे चालती
कुणी छेडूनी विणा, टाळ हाती धरी
पायी चालतोया पंढरीची वारी ||१||
तुळशीचे घेतले रोप डोई माऊलीने
अनवाणी पायात केले घर काट्याने
व्यर्थ नाही चिंता मन नाही संसारी
पायी चा
काव्यरस
(अनावर)
शुचि यांची क्षमा मागून
http://www.misalpav.com/node/12985
एखाद्या मन्द पहाटे ,पाठ सामानाने वाकली असताना
कंडक्टर माणकासारख्या गर्द लाल डोळ्यांसहीत तारवटलेला असताना,
एका पायाने दुसरा पाय खाजवत, तो लाल डबा
डेपोतून येताना पहायचाय.
एखाद्या तेलकट , कळकट कढईत,
कालचा पिवळट वडा आपले पोट उघडून,
नव्यानेच वर्तुळे गिरवीत असेल , त्याला ताजा समजून खायचाय.
जमलं तर कधी केबिनीत
रात्री बदली डायवरच्या जागेवर झोपयचय.
सुसाट हायवेवर वाजवून घ्यायचं आहे हाड न् हाड
खरं सांगायचं तर जिवंत पोहोचू असं वाटतच नाही ,
एवढ्याश्या केबिनीत माण्सं , फण्सं, पोती , डायवर मावतच नाही.
काव्यरस
अनावर (अद्ययावत)
एखाद्या धुंद सायंकाळी पश्चिमा केशराने माखलेली असताना
गुलमोहोर माणकासारख्या जर्द लाल फुलांनी डवरलेला, बहरलेला असताना,
तुझा हात हातात घेऊन तो तेजाचा गोळा,
डोंगररांगांखाली बुडताना पहायचाय.
एखाद्या प्रसन्न, सुगंधी पहाटे,
तळ्यातलं शुभ्र कमळ आपले ओठ उघडून,
पहील्यांदा आकाश चुंबत असेल तो क्षण तुझ्यासमवेत टिपायचाय.
जमलं तर कधी डोंगरमाथ्यावर,
रात्री लक्ष लक्ष तारका पहात जागरण करायचय.
अफाट आकाशगंगेत हरवून जायचय तुझ्या सोबत.
खरं सांगायचं तर काहीच पुरेसं वाटत नाही.
एवढ्याशा कुडीत तुझ्याबद्दलचं प्रेम, भावना मावतच नाही.
तू दिसतोस, भासतोस सगुण , साकार
पण जाणवतोस निराकार, अथांग, अमर्याद
अन माझी स्थिती नेहमी
..रस्ता..
रस्ता
--------------------------------------------
जो तो म्हणुन गेला,वाटेत भेटणारा..
रस्त्यात गाव नाही..रस्ता लुबाडणारा ..
पाऊल टाकणे हा, उपचार फक्त ठरला..
रस्ता मला मिळाला,मजलाच टाळणारा..
दिसता कधी कुठेही पाऊलवाट छोटी..
रस्ता उगाच बनतो..छीचोर वागणारा..
रस्त्यात साथ मिळता,हातात हात येता..
रस्ता बनुन जातो, भलता लुभावणारा..
रस्त्यास थांब म्हणता..गर्रकन वळुन गेला..
रस्ता कधीच नव्हता कोठेच थांबणारा..
------------योगेश जोशी
अंदाज अपना अपना
णमस्कार्स लोक्स ,
शिर्षक वाचुन एकदम अमिर-सलमान-परेश रावल समोर उभे राहिले की नाही ? अगदी !! ज्याला "अंदाज अपना अपना" आवडला नाही असा एकंही जण मला भेटलेला नाही. आज पर्यंत ६० वेळा तरी हा पिक्चर पाहिला असेल. नंतर तर काऊंटिंग विसरलो.
मी लै लहाण असतांना माझ्या मावशीच्या घरी पहिल्यांदा हा पिक्चर पाहिला होता. तेंव्हा केबल म्हणजे "वा वा !! केबल आहे का घरी !! वावावा !! " असला प्रकार होता.
कितीदा..!
गुत्त्यात मी प्यायलो कितीदा
सस्त्यात मी पटलो कितीदा!
तिचे दुर्लक्ष, तिचे नकार
इष्कात मी हरलो कितीदा!
मागितली मी नभाची मालकी
सूर्यास मी भेटलो कितीदा!
दिले धडे मी धर्मरक्षणाचे
विहिरीत मी बाटलो कितीदा!
तिचे ओठ, तिची स्तनाग्रे
स्वप्नात मी रंगलो कितीदा!
-- तात्या अभ्यंकर,
३० जून, २०१० - ख्रिस्तपश्चात.
खासदार वेतनवाढ विरोधात ऑनलाईन याचिका
मिपाकर मंडळीना नमस्कार,
पुण्याच्या सजग नागरिक मंचाने खासदार वेतनवाढ विरोधात एक ऑनलाईन याचिका दाखल केली आहे . ही माहिती दिनांक ३० जूनच्या सकाळ पुणे मध्ये मुखपृष्ठावर आहे तरी सर्व मिपाकर मंडळीनी कृपया प्रतिसाद द्यावा .
ह्या लिंक वर क्लिक करा .
http://www.petitiononline.com/sajag100/petition-sign.html?
कुंभारवाडा
काळ्या डागांनी गालबोटलेल्या सूर्याने फुंकलेले वारे
भन्नाट भिरभिरतात पृथ्वीच्या चुंबकीय भोवर्यात
मग उभं राहातं ध्रुवप्रदेशात अरोरा बोरिआलिसचं अद्भुत प्रकाशशिल्प,
न्हाऊ घालत घनतिमिर थंडगार प्रदीर्घ रात्रीला
दिसतात कधी सप्तरंगाचे तुषार उडणार्या थेंबांतून निघताना
घुसमटलेल्या प्रतिभेच्या अनावर उन्मेषाप्रमाणे
आणि बहरून येतात फ्रॅक्टल्सच्या अनंत वृक्षांवर रंगभरली फुलं
प्रत्येक परागात त्या वृक्षाच्या अनंत प्रतिमा बाळगून
कुंभारवाड्यात मात्र अजूनही भाजली जातात त्याच जुनाट मातीची भांडी
चार साच्यांची विविधता व अर्धज्ञानी बोटांच्या ठशांची समृद्धता मिरवत
तोच कंटाळवाणा चंद्र जातो ठरल्याप्रमाणे लिंबोणीच
काव्यरस