शुचि यांची क्षमा मागून http://www.misalpav.com/node/12985 एखाद्या मन्द पहाटे ,पाठ सामानाने वाकली असताना कंडक्टर माणकासारख्या गर्द लाल डोळ्यांसहीत तारवटलेला असताना, एका पायाने दुसरा पाय खाजवत, तो लाल डबा डेपोतून येताना पहायचाय. एखाद्या तेलकट , कळकट कढईत, कालचा पिवळट वडा आपले पोट उघडून, नव्यानेच वर्तुळे गिरवीत असेल , त्याला ताजा समजून खायचाय. जमलं तर कधी केबिनीत रात्री बदली डायवरच्या जागेवर झोपयचय. सुसाट हायवेवर वाजवून घ्यायचं आहे हाड न् हाड खरं सांगायचं तर जिवंत पोहोचू असं वाटतच नाही , एवढ्याश्या केबिनीत माण्सं , फण्सं, पोती , डायवर मावतच नाही. तू दिसतेस , भासतेस , मृतवत , भंगार पण पळतेस तराट चौखूर बेफाम अन माझी स्थिती नेहमी "वाट पाहीन पण एष्टीनेच जाईन"