सकाळ होती वाचत होतो पेपर, हातामध्ये चहाचा कप ग्यालरी माझी चार फुटाची माती भरल्या मडक्यांचे जग एका मडक्यात होती तुळस रांगोळीला केलेला आळस गतलग्नाच्या बांगड्याही तशाच नुकतीच आलेली न्हाउनी उन्हात दुसर्‍या मधील अबोली तर खास खेळवीत होती ओल्या दवास थोडीशी गच्ची बाहेर झुकून रोखवीत होती अगणित श्वास हाय एक होते कोरफड तशात ना रूप सुगंध गणनाही कशात घेतसे कधिमधी आजारी असता औषध म्हणून केवळ लावावयास चौथ्यात असे गोकर्णाची वेल खच्च संपूर्ण गच्चीवर पसरलेली फुले टपोरी दर कोंबानजिक काही परडीत काही राहू दिलेली संपला चहा वाचून झाला पेपर पाण्याचा बंब सोडी गरम हवा उठतच होतो शोधीत कपडा-पंचा आतून आवाज वाजले किती

प्राजक्तांच्या फुलांना इजा होऊ नये म्हणून नाजुकपणे फुले हाताळण्याचे ते वय होते.. . फुलपाखरांच्या पंखावरील उन्मादक रंगात रंगण्याच कोवळं वय होते ते.. . पाकळ्यांवर पडलेले दव नाजुक पणे टिपण्याचे ते दिवस होते.. कॉलेजच्या ग्यादरींग च्या नाटकात तू ज्युलिएट होति अन मी रोमियो होतो.. . भावपुर्ण नजरेने तु संवाद बोलत होतिस.. “My bounty is as boundless as the sea, My love as deep; the more I give to thee, The more I have, for both are infinite.” . त्या व्याकुळ प्रेमकथेतिल तू ज्युलिएट मी रोमिओ रंगभुमीवरील पात्रे होतो. . नाटक संपले ..तू निर्विकार पणे भुमीकेतुन बाहेर आलीस व नॉरमल जीवन जगु लागली.. मला नाहि

प्राजक्तांच्या फुलांना इजा होऊ नये म्हणून नाजुकपणे फुले हाताळण्याचे ते वय होते.. . फुलपाखरांच्या पंखावरील उन्मादक रंगात रंगण्याच कोवळं वय होते ते.. . पाकळ्यांवर पडलेले दव नाजुक पणे टिपण्याचे ते दिवस होते.. कॉलेजच्या ग्यादरींग च्या नाटकात तू ज्युलिएट होति अन मी रोमियो होतो.. . भावपुर्ण नजरेने तु संवाद बोलत होतिस.. “My bounty is as boundless as the sea, My love as deep; the more I give to thee, The more I have, for both are infinite.” . त्या व्याकुळ प्रेमकथेतिल तू ज्युलिएट मी रोमिओ रंगभुमीवरील पात्रे होतो. . नाटक संपले ..तू निर्विकार पणे भुमीकेतुन बाहेर आलीस व नॉरमल जीवन जगु लागली.. मला नाहि

तु सोडुन गेलेल्या वाटांवरती, आता मी देखिल फिरकत नाही तुला सोबत न घेउन आलेलं, बहुदा त्यांनाही ते आवडत नाही अशी आल्यापावली माझी कितीदा परत पाठवणी केलीय त्यांनी.................तुझ्यासाठी तु दिसत नसलेल्या सांजेपासून, बेलगाम उधळलाय तो प्रत्येक ओहोटीशी झुंज देत, तुझ्या शोधात निघालाय तो हर भरतीला वेड्यापरी सगळे किनारे पिंजुन काढलेत त्याने....................तुझ्यासाठी आजकाल तु या गावात नसतेस, हे बहुदा कळलयं आहे त्याला खुणेच्या सगळ्या जागांवर अडला, तरी भेटली नाहीस त्याला आजही तुझ्या आठवसरीं डोळ्यांत साठवुन पुन्हा पुन्हा दाटुन येतो तो............तुझ्यासाठी तुला काही फरक पडला नसला, तरी तो खरचं उध्वस