फार क्लेशदायक आहे असं तुझ्याशिवाय जगणं, मी पर्यायांचा फारसा विचारच करत नाही ! कट केल्याप्रमाणे रात्री संगनमताने अंगावर येतात, तू जितकी हळुवारपणे यायचीस तितक्याच टोकाचा क्रूरपणा दाखवत ! दिवसाच्या उत्तरार्धात रात्रीच्या पुर्वार्धात अडकलेल्या कौमार्यवेळेत मनाचे पाखरू व्हरांड्यातल्या " फायरप्लेसवर" जाऊन बसते, गारठलेल्या गावातला गारठा, धुक्यासह माझ्या घरात शिरतो, तेवणार्‍या रोशनदानाचे तरंग घरात नाचायला लागतात ! आता मला कविता करावीशी वाटते, तू नसताना ? मी कवितेची कल्पनासुध्दा करू शकत नाही, तुझ्या नसण्याचे भान मला असले तरी, कल्पना अनभिज्ञ आहे ! पावसाळाभर दमट पडलेल्या तुझ्या वसनांनचा आवेगी सुगंध

पाहीलं मी तुला माझ्यावर प्रेम करताना ते नाते अनामिक तु अनावर जपताना  ।। पाहीलं मी तुला तु एकांतात असताना, माझ्यासाठी झुरताना, तुझ्या मनाच्या गाभाऱ्यात तुला माझं चित्र पाहताना ओढ्याकिनारी फुलपाखरांशी गप्पा मारताना माझे प्रतिबिंब समजून तूला स्वतःशीच बोलताना पाहीलं मी तुला माझ्यावर प्रेम करताना  ।। पाहीलं मी तुला खळखळून हसताना, भरभरून जगताना माझ्या दुःखाला कवटाळून तुला मुसमुसून रडताना, तू नशिबाशी लढताना प्रत्येक वेळी जिंकताना,  प्रेमासाठी माझ्या मात्र तुला वेळोवेळी हरताना पाहीलं मी तुला माझ्यावर प्रेम करताना  ।।