15.03.2019 नॉर्मली पाठ टेकली की पाच मिनिटात झोप लागते. पण काल तसं नव्हतं झालं. आजचा प्रवास याही आधी सायकलने केलेला होता पण उद्याचा प्रवास जिथे व्हायचा तो पहिल्यांदाच. म्हणजे बाईक किंवा कार ने जरी तिकडे गेलेलो असली तरी सायकल प्रवास हाच पहिला. म्हणून ती दृश्य अर्धवटपणे नजरेपुढे येत होती. सकाळी पहिल्या गजरात जाग आली आणि भराभर आवरून सव्वासहा ला बाहेर पडलो. मुक्काम पेठेत असल्याने गावाबाहेर पडून हायवे वर येईतो 7 km झाले. मग आता प्रवास सुरु हा फील यावा यासाठी केवळ एका शेकोटी लावलेल्या ठेल्यावर चहा घेतला. इथून पुढे 15एक km कात्रज टनेल्स. हे अंतर त्रासदायक होणार होतं. आणि तसं ते झालं ही.

१४-०३-२०१९ सकाळी 5:15लाच गजराशिवायच जाग आली. झपाझप आवरून 5:45ला घर सोडलं. स्टेशनवर माझं आणि सखीचं तिकीट काढलं आणि फलाटावर आलो. कर्जत पर्यंत रस्ता खराब असल्याने ट्रेनने खोपोली गाठायचं ठरवलं होतं. सुरवातच वैतागाची नको. 6:10 ला ट्रेन आली. लगेज डब्बा खच्चून भरलेला! धावत पळत नॉर्मल डबा गाठला. रिकामाच होता. 5-7 जण तर आडवे पडून घोरत होते. सखीला शेजारी उभी करून दरवाज्याजवळ बसलो. एकेक स्टेशन मागे पडत होतं आणि वातावरण उजळत होतं. कर्जत अलीकडे यथावकाश रखडून 7:20 नन्तर खोपोलीत उतरलो. आत्ताशी सूर्य वर येत होता आणि हवेत मस्त गारवा. हायवेला आल्यावर लगेच वेग घेतला. सखी मस्त पळत होती.

पुणे ते कन्याकुमारी (सायकल सायकल) - १ पुणे ते कराड दिनांक १५ डिसेंबर शनिवार संध्याकाळी साधारण सात वाजता हॉटेल पंकज कराडला पोहोचलो. सायकली नीट लॉक करून रूम मध्ये पोहोचलो, तोच गुरुजींचा आदेश आला "पोरांनो आधी स्ट्रेचिंग करूया नंतर अंघोळ करून जेवायला जाऊ" तेवढ्यात सिद्धू पाटलांचा फोन आला "मी कराड पासुन पाच किलोमीटर अंतरावर आहे, ऍसिडिटीचा त्रास होत असल्यामुळे BRM (ब्रह्म) क्विट करण्याचा निर्णय घेतोय. मी येतो तोवर माझ्यासाठी रूम बुक करा" आम्ही सिद्धूची वाट पाहत असताना शैलेशला घरून फोन आला.