मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

काॅफी ही निमित्तमात्र..

प्राची अश्विनी · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
काव्यरस
मग पुढे असं होतं की .. शब्दांमधलं अंतर वाढत जातं. डोळ्यामधलं पाणी सुकत जातं. ओठावरचं हसू निवत जातं... स्पर्श होतात विसरायला.. आणि भांडणं लागतात आठवायला.. नातं लागतं विरायला.. असं होऊ नये म्हणून भेटायचं.. काॅफी ही निमित्तमात्र..

वाचने 23796 वाचनखूण प्रतिक्रिया 36

ज्ञानोबाचे पैजार 26/03/2019 - 12:13
असं होऊ नये म्हणून भेटायचं.. काॅफी ही निमित्तमात्र.. आणि कॉफी पिताना चांगला वचपा काढायचा पैजारबुवा,

प्रचेतस 28/03/2019 - 08:48
:)

राघव 29/03/2019 - 10:53
एखादं लग्न झालेलं जोडपं प्लॅन करून डेट वर गेलंय आणि एकमेकांना परत भेटलंय, असं वाटतंय!! ;-) अवांतरः बाकी पुण्यात कॉफी कट्टा असल्यास आपण यायला तयार आहे. [कोण रे तो उगाच रूपालीचं नाव काढून त्रास देतोय...? ;-) ] अतीअवांतरः सरनौबतांना "हमेशा तुमको चहा" नंतर आता "कॉफी काफी है.." असं काहीतरी लिहायला सांगायला हवं!

In reply to by यशोधरा

राघव 29/03/2019 - 11:06
:D :D :D मग काय म्हणतेस गो? कट्टा होणार? @प्राची अश्विनी, सॉरी पण तुम्हाला नक्की कोणत्या नावानं हाक मारायची ते जरा कन्फूज होतंय..!

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 30/03/2019 - 10:24
आवडली कविता. कोणी कोणाचं नसतं. उगाच आपण शब्द, स्पर्श, आणि कॉफीची अपेक्षा करतो. -दिलीप बिरुटे (अलिप्त)

In reply to by सस्नेह

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 30/03/2019 - 20:56
ब्रेकप झाला की काय ?
का हो, पहिल्यापासूनच का, भोचक चवकश्या करायचा स्वभाव ? ;) -दिलीप बिरुटे (खवचट)

श्वेता२४ 30/03/2019 - 13:47
इतर मिपाकरांच्याही कविता पडू लागल्या.... ही कविता निमित्तमात्र :)