रिमझिम बरसतो सखा साजण पाऊस साज घेऊन हिरवा, येतो साजण पाऊस तिची प्रतिक्षा ओलेती अन सखा ही आतूर पानापानात शहारा, कणाकणात अंकूर हिरवाईचे डोहाळे तिचे पुरवतो सखा खुळावते राणी कशी साज लेऊन अनोखा मिरविते नवा शालू भरजरी तो हिरवा प्रेमसरीत भिजूनी चढे रंग गाली नवा मेघ दाटती नभात तिचे बघण्या कौतुक हलकेच उतरती, घेती चुंबन नाजुक तीट लावियतो गाली, वारा हळूच वाकून शेला फुलांचा रंगीत, धरा घेते पांघरुन जयश्री अंबासकर

प्रेरणा अन माफी- मुळकविंची! कामांना घरातल्या पटापट उरकत जा ना बैलोबा नुसता; म्हणे नवऱ्याचा दर्जा द्या ना..!! सवलती मला दे की, चालते भुणभूण रोज ती तीच ती कारणे अन त्याच त्या फुसक्या गर्जना.. निस्तरतांना थकते मी चुका तुझ्या पुन्हा पुन्हा करते का हे सहन मी हेच मला समजेना.. काय रे ते निर्वाणाचे बोललास काय नेमके होणार नाही दुःख मला, तुला बाहेर काढतांना... बोच दुखरी आहे तरी मनाला माझ्याही ठोंब्या असला तरी नवराच माझा आहेसना.. एऽऽ, दुपारी थोडीशी विश्रांती तू घेशील ना कामाला त्या नंतरच्या ताकद तर हवीना.. सुटकेची ती स्वप्ने पाहतोसच तू कशाला व्यर्थ आहेत ती बरे, गाठ माझ्याशी आहेना..!

ऋषिकेशची (२६/११/२००९) वाचुन आणि इतर काही प्रगल्भ संस्थळावरचे मराठीद्वेषी विचार वाचुन थोडिशी विडंबनाची कंड सुटली.... डिस्क्लेमिअरः ओषधोपचार सुचवु नये (स्वयंघोषित डॉ.

कच्चा माल "स्त्रीसौंदर्य, रुचकर खाणंपिणं, आणि संगीत बजावणं या तिन्ही वाबतीत भारतासारखी महासत्ता कोणाकडेच नाही रे!!!!" व्वा!! क्या बात है!!!

********************************** ********************************** ढगांना सांगीन जरासे जमीनीवर येऊन पाहा वीजा पोरखेळ होई इथे श्वांस तर घेऊन पाहा वळीवाचे बेत कसले,कसला वादळाचा पुकारा इथल्या बंदूका नी आमच्या शांतता झेलून पाहा दुरुन दिसते साजरे असेच सर्वदूर म्हणती तुम्ही मात्र धरीत्रीला मनसोक्त बिलगून पाहा गमते उदास जेंव्हा तुमचा मोठाच आधार होतो आमच्या काळजांतही कधी जरासे ढुंकून पाहा आकाशी म्हणे सगळे आलबेल आहे,दुरुस्त आहे इथे येऊन गड्यांनो जरासा तालही सोडून पाहा आमचे दाह आम्हीच जाणतो तरीही त्रुप्त जगतो आत गोठल्या पावसाला आमचा रंग देऊन पाहा ****************************** ***************

आमच्या कवितेची प्रेरणा टंकतानाही का ना टीकेना शब्द आता सांग ना तेच सारे ताव आणि त्याच सार्‍या वल्गना हाणामार्‍या त्याच त्या की, वारही हो तेच ते तेच ते धमकाविणे अन मिर्‍या वाटणे पुन्हा भांडताना हाणतो मी त्यासहो पुन्हा पुन्हा असते तेथेही नित्य संपादकीय निर्भत्सना घाव तेही वर्मीचे, 'भुर्र' झाले नेमके तेच ते निषेध आणि त्याच शरमेच्या भावना तीच संस्थळे आणि तीच संपादकीय धोरणे तेच ते लोचट करती लुभ्रा निलाजरेपणा जा कुठेही मिळती तेच फासलेले रंगही भुर्र होई वेगळीशी मांडलेली भावना.. सर्वत्र जा तीच वृत्ती दिसतसे या लोचना एक नागोबाच वसतो वेगवेगळाल्या

अहो पाहुणे हळुहळू होवू द्या अहो पाहुणे हळुहळू होवू द्या घाई करू नका, असं लाजू नका || धृ || लई दिसानं आलेत आज जेवण केलयं पुरणपोळीचा थाट स्वस्थ होवूद्या काय लागलं तर मागून घ्या जेवण निवांत होवूद्या ||१|| घाई करू नका, आसं लाजू नका || धृ || पुढ्यात ठेवलीय वाटी आन ताट त्याखाली दिलाय चंदनी पाट वरणभात कालवूनी करा सुरूवात आजच्या दिवस रहा जा हो उद्या ||२|| घाई करू नका, आसं लाजू नका || धृ || कुरडई पापड भजी अन पुरी ओरपा की जरा सार, गुळवणी तुप लावूनी घ्या एकदा पुरणपोळी पोटभर जेवा हात मारा आडवा |||३|| घाई करू नका, आसं लाजू नका || धृ || भरीत झालय झकास आज तुमच्या वहिनीन केलय खास ठ