राम नाम राहो देवा सदा माझ्या मुखी। आयुष्य हे निघोनिया गेले फुका-फूकी॥धृ॥ जनांसंगे गेलो देवा तिर्थ यात्रेला । दगडच्या मुर्तिमध्ये तुला शोधियेला। नाही भेटलास तिथं झालो मी रे दु:खी। आयुष्य हे निघोनिया गेले फुका-फूकी॥१॥ उपवास केले नाना नवस सायास । लागला ना कधी देवा तुझा निजध्यास। मंदिरात जाऊनिया नाही झालो सुखी । आयुष्य हे निघोनिया गेले फुका-फूकी॥२॥ ऐकले मी कीर्तन कथा प्रवचन । आवरेना तरी माझे चंचळ मन । केले अवगुण ते ही चातुर्याने झाकी । आयुष्य हे निघोनिया गेले फुका-फूकी॥३॥ वाचले ग्रंथ पोथ्या केले पारायण । नाही कळ्ले तरी कोठे आहे नारायण। भक्तिच्या नावावर केली फेका-फेकी । आयुष्य हे निघोनिया गेले

लोक विचारती आम्हा, का दर्द आमच्या शायरीत आहे अहो व्यथांना सन्मानिण्याची, हीच आमची रीत आहे वाटते दु:खासही कधी,दिसावे सुंदर आपणही लेखणीत म्हणून ते आमच्या, यथेच्छ शृंगार करीत आहे ये फुलवितो तुलाही, सांगतो दु:खास आम्ही ऐकतो ते ही स्वतःला, आताशा सावरीत आहे कधी करतो सलगी, बोचर्‍या जुन्या क्षणांशी वागणे जरासे आमचे, आमच्याच विपरीत आहे घेतला दगाही काही, ऐश्या सफाईने आम्ही दगाबाज अजून आमची, वाहवा करीत आहे

काही शे वर्षांपूर्वी कोणीतरी एक शोध लावला म्हणे चंद्र हा सूर्याचे तेज वाहतो नाही असेल खरे, सिद्धही झाले होते म्हणे . . बहुदा ज्याने हा शोध लावला त्याने कधी तुला पहिलेच नसेल पहिले असते तर . . नको जाऊ दे झाले ते बरेच झाले . . काय तर म्हणे चंद्र सूर्याचे तेज वाहतो असेल असेल :) |- मिसळलेला काव्यप्रेमी -| (खुप दिवसांपूर्वी लिहीलेली कविता)

आयुष्यातल्या प्रत्येक वळणावर असो तुझा साथ काटेरी वाटेवर विश्वासाचा घट्ट हात शोधात अशा मी प्रेमा तुझ्या ओवाळून टाकीन जीव तुजवर , होशील का तू माझा सख्या ? ना कधी सोडून जाईन ना अंतर तुला मी देईन वचन हे माझे नाहीत नुस्तेच शब्द , नाही हे खोटे, ना हे म्रुगजळ, तुझे आश्रू सामावण्यात - सदैव माझी ओंजळ एकट्याने जगणे नाही हे इतके सोपे एकमेकांवर अवलंबून जगण्यात देखील वेगळीच मजा असते " काळजी करू नकोस , आहे मी " असे एकच प्रेरणादायी वाक्य अनेक अडचणींना सामोरे जाणे होते ज्याने शक्य पटेल तुला हे नक्की कधीतरी तेव्हा तू ही म्हणशील , हवं असं कुणीतरी -- प्रिया