मद्य मदिरा सुरा दारु, प्रसिध्द नामांनी असे | तीन प्रहरी प्राशिता ती, गाढ निद्रा येतसे|| रिचविता ते पेग पेग, जडत्व कायेचे नुरे | चालतानां भूमीवरुनी, स्थिर पाऊल ना ठरे || होऊनी आरक्त नेत्र, जीभ जड ती होतसे | धरेवरती स्वर्ग उतरे, कि स्वतः स्वर्गी वसे || सुरवरांना सुरा प्रिय, अप्सरांचा सवे जथा | दुग्ध शर्करा योग ऐसा, मदिराक्षी सवे सुरा || जन्म त्याचा वृथा झाला, आनंदासी मुकला | एकच प्याला नाही, ज्याने कधी तो प्राशिला || वास्तवाची जाण येता,

"नवरा - बायको म्हणले की हे असे होणारच" (व्याकरणामध्ये चुका झाल्या असतील तर समजून घ्यावे) भांड्याला भांडे लागणारच शब्दाने शब्द वाढणारच ती त्याचे म्हणणे खोडनारच तो एक शीवी हासडून बोलणारच नवरा - बायको म्हणले की हे असे होणारच ||1|| वातावरण शांत होते न होते तेवढ्यात …… … तीचे ओठात पुटपुटने होणारच परत ह्याचा पारा चढणारच मग काचेचा ग्लास कोणी फोडणारच भरल्या घरात हे असे घडणारच नवरा - बायको म्हणले की हे असे होणारच ||2|| मग ती थोडी पडती बाजू घेते न घेते तेवढ्यात ...... तो मागचे उकरून काढणारच नुसता जीव तोडून भांडणारच आगदी स्वतःच्याच लग्नाची जुनी पत्रीका फाडणाराच नवऱ्याचा अहंभाव पुढे मांडनारच नवरा - बाय