I धर्मगंड I I धर्माच्या गायीचं काढा दुध I I वाटणारे आपणच याची असुदे शुद्ध I I द्या थोडे थोडे काहींना, पळीपळीने I I बाकी सगळ्याची पंचपात्रातून आचमने I I घेऊन जा पुन्हा एकदा पुराणात I I खात बसुदे प्रसादाचा पवित्र वांगीभात I I करू जानव्याचा इंटरनॅशनल ब्रॅन्ड I I कुरवाळत बसू धर्माचे बेंड I I ब्रम्ह गाठीत मोठी शक्ती असते पहा I I मारू मुठ्ठ्या - ओम फट्ट स्वाहा I I जाज्वल्य अस्मितेचं वगैरे एक बरं असतं I I स्वतःचं काही कर्तृत्व नसलं तरी चालतं I I जातीत जन्माला तर तुझं काय त्यात I I काढा मग जन्म-जन्मान्तरं, पुण्य आणि पाप I I वर्तमानशून्य आणि भविष्य अज्ञान्यांना I I काल्पनिक भूत काळाचाच तर आधार

अडगळीतला इतिहास !!! परवा जुन्या अडगळीत, मनाच्या एक जुने पुस्तक सापडले, इतिहासाचे जर धूळ झटकली त्यावरची अन मग जरा बाजूला वळून पहिले मागच्या बुक शेल्फ वर अजून काही पुस्तके होती इतिहास सांगणारी दोन्ही पुस्तके इतिहासाचीच, पण एक सनावळ्या मध्ये अडकलेले अन एक मात्र वर्तमानाचे अस्तित्व सांगतच भविष्याचा हि वेध घेणारे अभ्यासाच्या पुस्तकामध्ये शिवाजी महाराज, अन झाशीची राणी एखादा धडा किंवा चार ओळी अन जमलच तर एखादे चित्र इतक्यातच संपून जातात आग्र्याहून सुटका किती कष्टाची आणि जीवावर बेतलेली होती आणि "मेरी झांसी नाही दुंगी" म्हणायला किती मोठे जिगर पाहिजे हे आम्हाला माहीतच नाही , कारण आम

काळाच्या दोरीला बांधत अजून एका शतकाची गाठ स्वतःशीच हसला तो पाषाणाचा पुतळा पाषाणाचीच दाढी कुरवाळत मनातल्या मनात अजून किती जगशील तू? तुझी ही स्तब्ध पावले थकतील आधी की काळाची? अन् मग संवेदना बधीर करत भिनेल ते विष हळूहळू सर्वांगात? जीर्ण देहावरच्या कातळी सुरकुत्या साक्ष देती कशा आजही कैक पावसाळ्यांच्या अन् तख्तपालटांच्या! त्याच्या नश्वर देहाची ही भव्य आठवण पेरते का रे आजही तेच विचार तुझ्याकडे कधीकधी वळणार्‍या नजरांमध्ये? की विझते आजही धुमसती संघर्षाची धुनी तुझ्या स्फूर्तीने? आलाय वाटतं जवळ तुझ्या निष्प्राण अस्तित्त्वाचा शेवट ते पहा, मदांध विजयोन्मादानं भरून गेलंय कधीच ओसाड पडलेलं हे शहर येताहे