Skip to main content

धुमसता पंजाब

लेखक विअर्ड विक्स यांनी शनिवार, 18/06/2016 17:48 या दिवशी प्रकाशित केले.
सत्य हे नागवे असते , त्याला कोणत्या कुबड्यांची गरज भासत नाही , ते कटू असले तरी पचवावे लागते, ते सुन्न करू शकते वा एखाद्यास पेटवून उठवू शकते. असे फार कमी चित्रपट असतात की ज्यांना सत्य घटनेवर आधारित अश्या कुबड्यांची व बुरख्यांची गरज भासत नाही , जे दाखवितात ते वास्तवच असते नि असे पडद्यावर दाखवण्यात आलेले वास्तव प्रत्यक्षात बदल (निवडणुकांतून ) घडवू शकते. नि असा बदल त्यांनी घडावावा ही पंजाबच्या जनतेकडून अपेक्षा!!!!! फार तत्वज्ञान न सांगतां मुद्द्यावर येतो. आजच " उडता पंजाब " मॅटीनी शोला पाहिला आणि चित्रपट आवडला.

माझा पहिला परदेश प्रवास - (लंडन) भाग १२

लेखक मेघना मन्दार यांनी शनिवार, 18/06/2016 14:28 या दिवशी प्रकाशित केले.
भाग बारावा - आज ८ फेब्रुवारी २०१६, आमच्या लग्नाचा दुसरा वाढदिवस. सोमवार असल्याने नवऱ्याला माझ्या बरोबर मेकिंग ऑफ Harry Potter WB Studios पाहायला येता येणार नव्हतं. दिवसभर एकटीलाच फिरावं लागणार होतं. मी Harry Potter या चित्रपटाची खूप चाहती आहे त्यामुळे इथे जायचेच होते मला काही करून. इथे जाण्यासाठी ऑनलाईन तिकीट काढावे लागते आणि तिकडे जाऊन त्या तिकीटाची प्रिंट दाखवली की प्रवेश मिळतो. तिकीट दर ३५ ते ४० पौंड च्या मध्ये आहे. त्यांच्या वेबसाईट वर आपल्याला हवा तो टाइम स्लॉट बुक करावा लागतो त्याप्रमाणे अर्धा तास आधी आपल्याला पोहोचावे लागते. ३ तासांची ही टूर असते.

समाधान !

लेखक खेडूत यांनी शनिवार, 18/06/2016 13:18 या दिवशी प्रकाशित केले.
कविता हा आधीच औघड प्रकार, त्यात मीटर वगैरे सांभाळायचं म्हणजे कठीणच ! पण म्हणून कुणी प्रयत्न करूच नये की काय? तरी जिलबी गोड मानून घ्यावी ही विनंती …! *** होती अमुची प्रिया एक ती आमची मंजे कंपनीची सदैव वाटे तिजला कांही नविन करावे प्रतिमासी कधी कनेक्टे हार्ट आमुचे कधी पॉलीस्यां अपडेटवी तसा एकदा सर्व्हे केला 'समाधान सर्वेक्षण' म्हणुनि ! मनात नसता भाग घेउनि सारे प्रतीसादून आले सर्व्हे झाला पटपट आणिक सार निघाले हो झटपट स्वमनिचे निष्कर्ष घेऊनि छान छान पी पी टी सजवून आली हो ऐटीत पुण्याला प्रिया विमानी त्वरित बसून सगळ्यांना गोळा करूनि पोपटपंची झाली करून सगळे आपण कित्ती ह्याप्पी

सिरियस्ली घेऊ नका

लेखक आनंद कांबीकर यांनी शनिवार, 18/06/2016 03:52 या दिवशी प्रकाशित केले.
"चॉकलेट नको मला" "मग पाच रुपये सुट्टे दया" "नाहीत माझ्याजवळ" "मग ठेवा ती साखर अण निघा" ----------------------------------------------------- डायल 198 डायल 3 डायल 9 "हेलो" "नमस्कार, मी आपली काय सहायता करू शकतो?" "मी पन्नासचा रिचार्ज मारला. त्रेचाळीस रुपये चा बॅलेन्स आल्याचा मॅसेज आला. दुकानाच्या बाहेर आलो की दोनच मिनिटांत त्रेचाळीस रुपये उडाल्याचा मॅसेज आला" "तुमचा इंटरनेट ऑन होता" "दोन मिनिटांत त्रेचाळीस रुपये? माझ्या 2G फोनला तुम्ही 5G सर्विस जोडली होती काय?" "माफ़ करा पण तुमचा इंटरनेट पॅक नसल्यामूळे मेन बॅलेन्स मधुन डिडक्शन झाले.

बँकॉक: धावती भेट: २ पारंपरिक थाई घर

लेखक आतिवास यांनी शुक्रवार, 17/06/2016 23:52 या दिवशी प्रकाशित केले.
भाग १ आता मी चालले होते ती एक 'पारंपरिक थाई घर' पाहायला. एखादी पारंपरिक गोष्ट मुद्दाम जतन करून ठेवावी लागते म्हणजे तिचं अस्तित्व त्या विशिष्ट समाजातून नाहीसं झालं आहे असा एक सरळ निष्कर्ष निघतो – जो नेहमीच खरा असतो असं नाही. ही पारंपारिक गोष्ट (मूल्य असेल, कर्मकांड असेल, उत्सव असेल...) तिची उपयुक्तता नाहीशी झाल्याने नष्ट झाली? की आर्थिक-सामाजिक-राजकीय रेट्यामुळे नष्ट झाली याचा अंदाज घेण्यातही एक वेगळी मजा असते हे मात्र खरं. कोणत्याही ठिकाणच्या पारंपरिक ठिकाणांना भेट देताना माझ्या मनात अनेकदा एक द्वन्द्व असतं.

आल्प्समधील भटकंती

लेखक मिहीर शेठ यांनी शुक्रवार, 17/06/2016 19:55 या दिवशी प्रकाशित केले.
दीड वर्षांपूर्वी जर्मनीत आल्यापासूनच आल्प्सच्या पर्वतरांगा मला खुणावत होत्या; मात्र तेथे जाण्याचा योग काही येत नव्हता.

अवघे विश्वचि माझे घर... हे कितपत खरं?

लेखक वडापाव यांनी शुक्रवार, 17/06/2016 14:34 या दिवशी प्रकाशित केले.
आपण जन्माला कोणामुळे आणि कोणाच्या पोटी येऊ, कुठल्या वातावरणातल्या घरात वाढू, कोणत्या समाजात राहून लहानाचे मोठे होऊ, कसे निपजू आणि किती जगू या सगळ्यातल्या काही गोष्टी तरी आपल्या हातात नसतात. आपल्या हातात असत्या तर? या कल्पनेला रंगवताना आपण आपल्या आयुष्याच्या कुठल्या अवस्थेत आहोत आणि आपली मनस्थिती कशी आहे यानुसार रंगसंगतीत कायम फेरफार होत राहतात.

चिंता!!

लेखक दिनेश५७ यांनी शुक्रवार, 17/06/2016 09:04 या दिवशी प्रकाशित केले.
लोकांची डोकी बाकी भारी चालतात! पाऊस लांबल्यानं सारे चिंताग्रस्त आहेत, हे खरंच. आणखी काही दिवस पाऊस पडलाच नाही, समजा उभा हंगामच कोरडा गेला, तर काय होणार या नुसत्या विचारानेही चक्कर येऊ शकते. शरीर शुष्क होऊ शकते, घामही थांबू शकतो... हे खरंय. मग आपापल्या परीने, पाऊस यावा म्हणून काय करता येईल याची उत्तरं शोधायचा प्रयत्न सुरू होतो. काल ट्रेनमधे एक टोळकं गंभीरपणाने याचीच चर्चा करत होतं. एकजण आणखी गंभीरपणाने म्हणाला, 'मला वाटतं, गावोगावी मंडप उभारावेत. सुंदर वातावरण तयार करावेत. मंचावर मंद समया तेवत ठेवाव्यात.