ती कित्येक वर्षांनी भेटलीय मला या अशा दिवसात, अन भावनांचा बांध फुटला माझा...त्या एका पावसात... लहानपणी हातात हात घेऊन खेळलो आम्ही त्या मागच्या अंगणात, नशिबान वेगळे झालो...अशाच एका पावसात... तिच्यासाठी धडपडलो मी कित्येक अशा वर्षावात, भेटेल मला परत ती, हीच एक भाबडी आशा...त्या हर-एक पावसात... आज समोर उभी आहे ती, अन शब्द फुटत नाहीत ओठात, न बोलताही मन भिडली...त्या एका पावसात... भिजलेले केस तिचे ज्वालाग्नी पेटवताहेत माझ्या मनात, थर-थरते अंग तिचे कंप करतेय मला...त्या एका पावसात... ती जवळ आहे माझ्या इतकी, कि विरघळलीय ती माझ्यात, अन माझे अश्रू विरघळताना दिसताहेत मला...त्या एका पावसात....

आता तुझ्यावर लिहायचं म्हटलं, कि जरा भीती वाटते.... खरंच.. नाही शब्दात सांगता येत, कि नेमकी किती वाटते... म्हणजे बघ ना.. आता तुझ्यावर लिहायचं म्हटलं कि चंद्र, रात्र ह्या सार्यांना टाळून कसं चालेल..? आणि टाळलंच तर साधं पान तरी कसं हालेल..? आता पान हललं कि पानगळ ठरलेली..

आठवलीस तू धुसर धुसर, वेळ असे ती कातर कातर, स्मरता तुझ्या त्या आठवणींना, दरवळलो मी अत्तर अत्तर !!१!! तव नयनांचे घाव उराशी, अदा तुझी ती कातील कातील, स्तुती करावी काय सौंदर्याची, शब्द अपुरे पडतील पडतील !!२!! रूप तुझे भरपूर देखणे, त्यात लाजणे सुंदर सुंदर, तुझे हृदय जिंकण्यासाठी, हरून गेले बहु धुरंधर !!३!! पाहून तुझे लावण्य साजरे, माझी अवस्था मंतर मंतर, पाहताना तुझ मरण ही आले, त्यास विनंती नंतर नंतर !!४!!

नव्या युगाची पहाट आल्हाददायक तुझे आगमन दिनकरा, जसे आमचे बालपण तळपत असते माध्यान्य भास्करा, जसे आमचे तरुणपण मलूल असते संध्याकाळ दिवाकरा, जसे आमचे म्हातारपण कापून टाक या किरणांनी मरिचया, संसाराचे हे मायाजाल घे कवेत मला हे अग्निरुप हिरण्यगर्भा, कर पापांचा नायनाट करून टाक भस्म हा नश्वर देह अदित्या, उगवू दे नव्या युगाची पहाट राजेंद्र देवी