Skip to main content

आपल्याला तर बुवा नाही पटत....तुम्हाला काय वाटतं?

लेखक ऐका दाजीबा यांनी शनिवार, 19/07/2008 19:56 या दिवशी प्रकाशित केले.
काय पटत नाही विचारताय?? साहाजिकच आहे तुमचा प्रश्न! अहो मी बोलतोय आपल्या माय-मराठीवरच्या आक्रमणाबद्दल. हे आक्रमणकर्ते कोण? अहो बघा आजूबाजूला.. दिसले का? हे आक्रमणकर्ते दुसरे तिसरे कोणी नसून आपणच आहोत. नाही पटत? चला तर प्रत्यक्ष उदाहरणंच पाहू... दृश्य १ - स्थळ- बाजार. एक मराठी आई आपल्या मराठी मुलांना इंग्रजीत बोलते आहे. काय हवं आहे, काय नको आहे, सर्व काही इंग्रजीतून. दुकानदाराशी मात्र इंग्रजाळलेल्या मराठीतून. दृश्य २ - स्थळ - स्थानिक बस. ऐन गर्दीत चुकून वाहकाचा हात मुलीच्या खांद्याला लागतो. मराठी मुलगी इंग्रजीतून बिचार्‍या वाहकाच्या सात पिढ्यांचा उद्धार करते.

प्रेमात...

लेखक truptiparte यांनी शनिवार, 19/07/2008 19:17 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रेमात कधीच नस्त ब॑धन प्रेमात कधीच नस्ते अपे़क्षा प्रेमात फक्त असत॑ समधान प्रेमात फक्त असते प्रतीक्षा प्रेमात कधीच नस्त दु:ख प्रेमात कधीच नस्तो घात प्रेमात फक्त असत॑ सुख प्रेमात फक्त असतो विश्वास प्रेमत कधीच नसतो दुरावा प्रेमात कधीच नसतो भास प्रेमात फक्त असत॑ सोबत असण॑ प्रेमात फक्त असतो आपले पणाचा ध्यास.

उघडी पाठ

लेखक केशवसुमार यांनी शनिवार, 19/07/2008 19:04 या दिवशी प्रकाशित केले.
स्वाती ताईंची हिरवी जिद्द बघून आमच्या वस्तिगृहातील काही आठवणी हिरव्या झाल्या रद्दीच्या साठलेल्या थरात.... मासिकाचा बोटभर तुकडा शोधून, टंच टंच दिसणार्‍या जाहिराती मधल्या वितभराच्या कपड्यात.... किती ग सुंदर दिसतेस! तुझ्या एका उघड्या पाठीनं ''जीव शिंपडलाय या देखाव्यात'' शरीराला घट्ट धरून ठेवणारी तुझी वसनं... आणि पांढर्‍या शुभ्र 'पार्श्व'भूमीवरच.. तो टोकाचा हसरा काळा तीळ, म्हणजे सौंर्दयाचा कळस! आहा...! डोळे अगदी तृप्त झाले तुला पाहून. बर आहे..., तू चित्रात आहेस!, अशीच राहशील कायम... अशीच राहील तुझी कमनीय काया, तुझ कोवळे पण.. तुझी उघडी पाठ! न जरा

(मोरपिशी साडी)

लेखक बेसनलाडू यांनी शनिवार, 19/07/2008 19:00 या दिवशी प्रकाशित केले.
मेक-अप् च्या अडगळलेल्या डब्यात.... लिप् स्टिक् चा बोटभर तुकडा शोधून, ओठांशी मस्ती करणार्‍या आरशामधल्या पाचफुटी फुला.... उगीच का अत्तर लावतोस? तुझ्या या मोरपिशी साडीनंच "अत्तर शिंपडलंय या देखाव्यात'' निर्‍या घट्ट धरून ठेवणारी तुझी बोटं... आणि तांबूसकाळ्या बटांमागचं.. कानावरचं हसरं पिवळं फुल, म्हणजे सुगंधाचा कळस! आहा... ! डोळे कधीच बंद झाले तुला हुंगून. बर आहे..., तू घरात आहेस!, असाच राहशील कायम... असंच राहील तुझं चैतन्यमयी हास्य, तुझं कोवळे पण.. तुझी मोरपिशी साडी! न विस्कटता , न कोमेजता! प्रेरणा: स्वातीताई फडणीसांची हिरवी जिद्द

"गाण्यातली लय!" - तात्या उवाच! (भाग १)

लेखक विसोबा खेचर यांनी शनिवार, 19/07/2008 18:36 या दिवशी प्रकाशित केले.
राम राम मंडळी, माझ्या "चला, गाणं शिकुया, समजून घेउया!" - भाग १ या लेखाला प्रतिसाद देताना पक्या यांनी ताल व लय यात फरक काय आहे? हा प्रश्न विचारला आहे. याचे ढोबळ मानाने उत्तर द्यायचे झाले तर प्रथम ताल म्हणजे काय हे ढोबळमानाने पाहावे लागेल. ताल म्हणजे लयीला बांधून ठेवणारी गोष्ट! एखाद्या गाण्याच्या चालीनुसार जी लय असते त्या लयीला अतिशय सुरेख रितीने व सुसुत्रततेने बांधून ठेवणारी गोष्ट म्हणजे ताल. मग तो कधी एकताल असेल, कधी त्रिताल असेल तर कधी केरवा असेल. हे सगळे तालाचे विविध प्रकार आहेत.

शेपटा

लेखक ANIRUDDHA JOSHI यांनी शनिवार, 19/07/2008 18:25 या दिवशी प्रकाशित केले.
अ‍ॅड्व्होकेट रत्नपारखी यांची शेपटा हि कविता मिसळपाव साठी पाठवत आहे. तुम्ही सर्व कवितेचा आनंद घ्याल अशी अपेक्षा. एस. एस. सी.

हिरवी जिद्द

लेखक स्वाती फडणीस यांनी शनिवार, 19/07/2008 18:10 या दिवशी प्रकाशित केले.
. सिमेंटच्या शेवाळल्या थरात.... मातीचा बोटभर तुकडा शोधून, उंच उंच जाणार्‍या इमारती मधल्या फुटभराच्या रोपट्या.... किती रे सुंदर दिसतोस! तुझ्या एका हिरव्या जिद्दीनं ''जीव शिंपडलाय या देखाव्यात'' जमिनीला घट्ट धरून ठेवणारी तुझी मुळं... आणि काळपट-करड्या पार्श्वभूमीवरच.. ते टोकाचं हसरं पिवळं फुल, म्हणजे सौंर्दयाचा कळस! आहा... ! डोळे अगदी तृप्त झाले तुला पाहून. बर आहे..., तू चित्रात आहेस!, असाच रहशिल कायम... असच राहील तुझ चैतन्यमयी हास्य, तुझ कोवळे पण.. तुझी हिरवी जिद्द! न जराठता , कोमेजता! ===================== स्वाती फडणीस ............ ०८-०५-२००८
Taxonomy upgrade extras

(लाडू सांगे...)

लेखक बेसनलाडू यांनी शनिवार, 19/07/2008 17:53 या दिवशी प्रकाशित केले.
पुरे आता, बास । कवितांची रास । किती किती त्रास । कवींचा या । । पाहवेना नेत्री । रात्री अपरात्री । कवितांना कात्री । लागलेली । । पुरे दादागिरी । आता माझी बारी । वदतो अंतरी । विडंबक । । इरसाल स्वारी । बसे खाटेवरी । पुंगी वेळेवरी । वाजवाया । । 'काळा' की 'कावळा' । 'प्रेम' की 'पाचोळा' । भरल्या मी चुळा । कल्पनांच्या । । कवितेचा घास । करुनिया खास । सोडला उपास । लेखनाचा । । ओळींना वळण । शब्दांचे दळण । करितो कांडण । कवितांचे । । शिव्यांचाही भार । घेई शिरावर । खरा गुन्हेगार । कवितेचा । । काय त्या म्हणावं ? देव की मानव । कोणाला कळावं ?

( कंदील )

लेखक अमोल केळकर यांनी शनिवार, 19/07/2008 14:01 या दिवशी प्रकाशित केले.
आमची प्रेरणा श्री. अंबोळी यांचा कंदील चाल :मंदिरात अंतरात तोच नांदताहे नाना देही नाना रुपी तुझा देव आहे ---------------------------------------------------------------------- अंगणात कंदीलात तोच काळ आहे. नाना वाती नाना ज्योती उभा तोच आहे. तीच कंदीलाची मुर्ती, तीच काळजात भीती तीच कडी, तीच खुंटी, मुकतधाम आहे.
Taxonomy upgrade extras

बिग बी

लेखक केशवसुमार यांनी शनिवार, 19/07/2008 13:01 या दिवशी प्रकाशित केले.
(डिस्क्लेमरः सदर मुक्तकात कुठल्याही श्रद्धास्थानाची खिल्ली उडवण्याचा हेतू नाही. सर्किटकाकांचे "बप्पा"वाचल्यावर एक कल्पना मनात खेळत होती. त्याचे हे प्रकटन. दुसरे काहीही नाही. मिसळपावावरील वाचकांना, अर्थातच, खुले आमंत्रण आहे. सदर "विडंबन" अद्याप रॉ आहे, ह्याची जाणीव आहे.